"สาวน้อยหลังเขา... ดอกไม้ที่เบ่งบานกลางเมืองหลวง: จากยางชุมสู่กรมแผนที่ทหาร"
"ใครจะเชื่อว่า... เด็กสาวจากบ้านยางชุม ต.กลัดหลวง อ.ท่ายาง จ.เพชรบุรี ดินแดนที่ในวันนั้นไม่มีไฟฟ้า ไม่มีประปา มีเพียงกอไผ่และป่าเขาลำเนาไพร จะมีโอกาสได้ก้าวเข้าสู่รั้วของ 'กรมแผนที่ทหาร' หน่วยงานระดับชาติในเมืองหลวง"
"ในวันที่ตัดสินใจจากอ้อมกอดของพ่อเผินและแม่มาใช้ชีวิตในกรุงเทพฯ หัวใจของเด็กสาวคนหนึ่งเต็มไปด้วยความหวังและความตื่นเต้น งานแรกที่กรมแผนที่ทหาร คือจุดเริ่มต้นที่หล่อหลอมให้เปิ้ลเป็น 'เปิ้ล' ในวันนี้ "เราต้องทำได้" เพื่อให้พ่อเผินกับแม่เนียนภูมิใจ
แม่เนียร+พ่อเผิน ถ่ายที่บ้านยางชุม
มันไม่ใช่แค่เรื่องของอาชีพ แต่มันคือการพิสูจน์ว่า 'ลูกหลานชาวไร่' อย่างเรา ถ้ามีความตั้งใจจริง ความพยายามก็สามารถพาเราไปได้ไกลกว่าที่ตาเห็น..."
ภาพจำที่ชัดเจนที่สุดในเช้าวันทำงานวันแรกที่ "กรมแผนที่ทหาร" คือการได้สวมชุดเครื่องแบบสีขาวสะอาดตา (แบบในรูปเลยค่ะ) พี่ส่องกระจกแล้วบอกตัวเองว่า "เปิ้ลเอ๊ย... วันนี้แกไม่ใช่เด็กเลี้ยงวัว หรือเด็กซนๆ หลังเขาอีกต่อไปแล้วนะ"
ใส่เครื่องแบบลูกจ้างชั่วคราวของ "กรมแผนที่ทหาร"
กลิ่นอายของกรมแผนที่ทหารในวันนั้น ดูขลังและทรงพลังมากค่ะ เปิ้ลเดินเข้าไปด้วยความนอบน้อม พี่ๆ ป้าๆ ที่นั่นใจดีมาก แม้เราจะเป็นแค่ลูกจ้างคนใหม่ แต่ทุกคนให้เกียรติและสอนงานเปิ้ลอย่างดีที่สุด งานแรกที่ได้รับมอบหมายคือการเริ่มต้นเรียนรู้เรื่องของ "พิกัดและแผ่นดิน" ซึ่งมันช่างประจวบเหมาะเหลือเกิน... เพราะที่ดินทุกตารางนิ้วที่คุณพ่อเผินบริจาคสร้างโรงเรียนบ้านยางชุม มันคือ "แผนที่ความดี" ที่เปิ้ลพกติดตัวมาเสมอ
"จากสาวน้อยหลังเขา สู่ก้าวที่มั่นคงในเมืองหลวง" นี่คือบทเรียนแรกที่ชีวิตสอนว่า... ไม่ว่าเราจะมาจากที่ไหน ถ้าเราซื่อสัตย์กับหน้าที่และกตัญญูกับผู้มีพระคุณ แผ่นดินไหนๆ ก็พร้อมจะต้อนรับเราเสมอค่ะ
"ใครยังจำงานแรกในชีวิตได้บ้างคะ? รู้สึกตื่นเต้นเหมือนเปิ้ลไหม?" เพื่อกระตุ้นให้คนเข้ามาคอมเมนต์ค่ะ
พบกันใหม่ตอนต่อไปนะจ้ะ
#เปิ้ลอยากเล่า #พุกคุ่ย #กรมแผนที่ #แรงบันดาลใจ #ประสบการณ์ #งานที่รัก
- 2
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
