ใคร ๆ ก็บอกว่าแถวอารีย์หาที่จอดรถยากมาก
แล้วยังพูดกันมาถึงทุกวันนี้
แต่พอลองมานั่งนึกดู ความจริงที่เจอคือ 4-5 ปีมาแล้วมั้งที่ไม่ได้รู้สึกว่าแถวนี้หาที่จอดรถยากเลย
แค่ส่วนใหญ่จะจอดแปะริมถนนไม่ได้ ตำรวจล็อกล้อเร็วมาก ขยันสุด ๆ
ร้านอาหารใหญ่หลายร้านมักจะมีที่จอดรถของร้าน ไม่งั้นกลุ่มลูกค้าที่มีกำลังจ่าย โดยเฉพาะกลุ่มผู้ใหญ่หน่อยไม่นิยมเข้า
ส่วนร้านตามตึกแถวหรืออื่น ๆ ก็ใช้บริการที่จอดรถสหกรณ์หรือลานจอดเอกชนอื่นได้ วันเสาร์อาทิตย์จอดรถตามตึกออฟฟิศได้หลายตึกเลย มีกระจายอยู่ทั่วไป เดินถึงกันได้หมด
แต่อาจเสียค่าจอดรถแพง ไม่ก็เดินไกลในความรู้สึกของบางคนบ้าง
งั้นต้องนิยามประโยคที่ว่า ”ไม่มีที่จอดรถ“ ใหม่ ว่าหมายถึงไม่มีที่จอดรถจริง ๆ หรือมีแต่อยากให้อยู่ในรัศมี 100 เมตรจากร้านและค่าจอดไม่เกิน 20-30 บาทต่อชั่วโมง
นี่เป็นคนชอบเดินไง เลยไม่รู้สึกว่าเป็นปัญหา แล้วมองว่าปัญหานี้เป็นปัญหาที่เจ้าของร้านต่าง ๆ ควรรับผิดชอบเอง ไม่ใช่ปัญหาของรัฐซะทีเดียว ถ้าอยากให้ลูกค้ามาใช้บริการร้านตัวเองเยอะขึ้นจะทำ shared parking อะไรก็ว่าไป (ยกเว้นลูกค้ากลุ่มหลักจะเป็นพนักงานออฟฟิศแถวนั้น)
ถ้าว่ากันตามทฤษฎีการออกแบบ เราจะรู้ว่าสิ่งนั้นเป็นปัญหาจริง ๆ ได้ไม่ใช่แค่การสอบถาม หรือได้ยินเขาว่ามา แต่ต้องอาศัยการสังเกตและการวิเคราะห์เองด้วย ว่าเป็น noise หรือ voice
เพราะถ้าที่จอดรถแถวนี้ขาดแคลนจริง auto parking ที่เคยมีให้บริการในย่านนี้ก็คงจะมีคนใช้บริการเยอะมากพอ แล้วก็คงไม่ต้องปิดตัวไปหรอก
รูปประกอบเป็นที่จอดรถเอกชนในซอยอารีย์ 4 ฝั่งเหนือแห่งหนึ่ง นอกจากค่าจอดจะถูกที่สุดคือเท่าสหกรณ์แล้ว ก็ยังใจดีมากเพราะเศษเกินชั่วโมงมาหน่อยก็ไม่คิด แม้เงินนิดเดียวแต่พอไม่ได้คาดหวังก็จะเซอร์ไพรซ์หน่อย เพราะในยุคนี้เกินมานาทีเดียวก็คิดเท่าชั่วโมงเป็นปกติและเป็นที่ยอมรับได้
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
