เท่าที่ได้อ่านคอมเมนต์มา ก็ใคร่ขอเเสดงความคิดเห็นกลับค่ะ
ดูเหมือนเกือบทุกความเห็นจะมองการกล่าวคำขอโทษอย่างมีชั้นเชิงคล้ายกับ
เกรงว่า หากเปล่งวาจาเเล้วจะทำให้ผู้นั้นกลายเป็นฝ่ายผิดล้วนๆเนื่องจาก
๑.อีกฝ่ายอาจไม่คำนึงถึงความผิดของตน เพราะเข้าข้างตัวเอง
๒.อีกฝ่ายอาจยึดถือกฎหมายรวมถึงระเบียบสังคมว่าเป็นความชอบธรรม เพิกเฉยในด้านที่ขาดความเป็นธรรม
ชัั้นเชิงเเบบนี้ทำให้เกิดการเล่นเเง่โดยไม่จำเป็น หรือมิใช่
โดยพื้นฐาน การกล่าวคำขอโทษย่อมมาจากความรู้สึกผิด เเต่หากผู้พูดทำไปเพียงเพื่อเอาตัวรอด นั่นคือเขาเสียโอกาสในการเปิดใจยอมรับความผิดพลาดของตนจากใจจริงมิใช่หรือ
อนึ่ง ความเห็นที่บอกว่า การกล่าวคำขอโทษควรเกิดขึ้นเมื่อรู้สึกสำนึกผิด เเละพร้อมปรับปรุงเเก้ไข ฟังเเล้วดูดี เเต่โดยพื้นฐานอีกเช่นกัน คนเรามิได้รู้สึกผิดได้ง่ายๆหรอก เพราะโดยธรรมชาติ คนเรามีกิเลสตัณหา ความชอบความชังกันทั้งนั้น ไม่งั้นมนุษย์เราย่อมไม่อาจทำอะไรตามความพอใจของตนได้เลย ดังนั้น จขกท.เชื่อว่า คำขอโทษเป็นคำพึงใช้มากกว่าพึงระวังในการใช้
เเละดังนั้น คำชี้เเจงเเรกในการตั้งกระทู้ จึงขึ้นต้นว่า คนเรานั้นทำผิดพลาดได้เสมอต่อให้ใส่ใจในรายละเอียดปลีกย่อยก็ตาม
จริงๆเเล้วโพสต์นี้มีที่มาค่ะ คือได้เห็นกระทู้ก่อนหน้านี้ ที่พี่คนหนึ่งเกิดดีเบทกับน้องชาย เเละเราได้อ่านหลายคอมเมนต์( เเต่ไม่ใช่ทุกคอมเมนต์หรอกค่ะ) ซึ่งไม่เป็นไปในทางเเก้ไขความขัดเเย้งเลย ก็เลยสงสัยว่า คนไทยส่วนหนึ่งไม่ได้เห็นความสำคัญของการไกล่เกลี่ยรวมถึงการพูดขอโทษเลย หรือไรกัน
คงมีคอมเมนต์เพิ่ม จขกท.ก็จะขอตอบใหม่ ไม่เเน่ ข้อเขียนอาจจะต่างจากคอมเมนต์นี้ก็ได้ ใครจะกรุณาให้ความเห็นขอเชิญนะคะ จะตอบเป็นคอมเมนต์ย่อยหรือคอมเมนต์ใหม่ ก็เชิญทำตามอัธยาศัยค่ะ
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
