วีดาร์ รวมน้ำใจ '78
วันที่ 28 เดือนกรกฏาคม พ.ศ. 2521
ณ โรงแรมดุสิตธานี
วันมอบประกาศณียบัตร หลักสูตรวิชาการเสริมสวย ของโรงเรียนเสริมสวยวิดา Vida Beautysalon School
ตำแหน่งที่ท่านยืนถ่ายรูป น่าจะเป็นมุมยอดนิยมในห้องล็อบบี้ ด้านนอกเห็นรถยนต์ยี่ห้อต่างๆจอดเต็มลานจอดของโรงแรม ด้านหลังสุดคือตึกภายในโรงพยาบาลจุฬาฯ
เป็นวันหนึ่งที่อาแหมะ(แม่) ตั่ง ขา เกียว 陳 巧 嬌 Chénqiǎojiāo หรือเกียว แซ่ตั้ง ในวัย 46 ปี ภาคภูมิใจ หลังจากพอมีเวลาปลีกตัวไปศึกษาหาความรู้เพิ่มเติม จนจบหลักสูตรใบที่ 2 จากโรงเรียนเสริมสวยวิดา (ใบแรกจากจันทนา ในปี 2508)
ทั้งๆที่ร้านเราลูกค้าเยอะมาก เพราะติดใจในฝีมือและอัธยาศัยไมตรีของอาแหมะ จนต้องจ้างช่างประจำเพิ่มอีกหลายคน จึงพอมีเวลาไปหาความรู้เพิ่มเติมในสายอาชีพของตัวเอง ร้านเราเป็นตึกแถว 2 ชั้นห้องเดียวเล็กๆ ใช้เป็นที่อยู่อาศัยและเปิดร้านเสริมสวย หรือเตี่ยงหม่อโผ่ว ตามชื่อของท่าน(ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น เสียง แซ่ตั้ง)
คือ "เสียงโสภา" ร้านเสริมสวยที่เป็นตำนานของ ซวง ล้วง ตัก หลัก เอ๋า 萱銮噠叻后 Xuān luán dā lè hòu หรือหลังตลาดสวนหลวง ชุมชนคนแต้จิ๋ว 潮州人 Cháozhōu rén เตี่ย จิว นั้ง ย่านปทุมวัน แถวนั้นจะเรียกอาแหมะว่า "เตี่ยง หม่อ แจ้" ร้านเรามีชื่อเสียงที่สุดในยุคนั้น มีลูกค้าแน่นร้านเกือบทุกวัน โดยเฉพาะหน้าเทศกาลต่างๆ เช่นช่วงก่อนตรุษจีนกว่าจะทำผมให้ลูกค้าคนสุดท้ายแล้วเสร็จ ก็ปาเข้าไปเกือบสว่าง ผ้าเช็ดผมที่ใช้แล้ววางในกาละมังกองสุมเป็นภูเขา ต้องช่วยกันซักจนเมื่อยมือ
ช่วงที่ผู้เขียนย่างเข้าวัยรุ่น เวลาเลิกเรียนเดินเข้าบ้านจะเขินมาก เพราะมีสาวน้อยสาวใหญ่ บ้างนั่งอบ สระ ซอยผม หรือทำเล็บ เต็มร้านไปหมด เหมือนทุกสายตาจ้องมองมา พอเรียกอาแหมะแล้วก็รีบเดินก้มหน้าก้มตาขึ้นชั้น 2 อาแหมะเป็นช่างเสริมสวยหาเลี้ยงลูกชายหญิง 3 คนจนเติบใหญ่มีวิชาและหน้าที่การงานเลี้ยงตัวเองได้สืบมา
ปล. ท่านจากพวกเราไปนานหลายสิบปีแล้ว แต่อาแหมะยังอยู่ในใจ❤️ลูกๆเสมอ..
หมายเหตุ : ภาพมีการแต่งเติมเพิ่มเพียงความชัดและปรับสีสันให้สดใส ด้วย gemini แต่ยังคงรายละเอียดเดิมๆไว้ทั้งหมด
เตี่ยงหม่อโผ่วตาโปวเกี้ย/อาลั้นเด็กหลังตลาด
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
