เรื่องสั้น: "นาฬิกาที่หยุดเดิน ณ เกาะลันตา"
เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอเหมือนเสียงหัวใจของท้องทะเล "ริน" เอนกายลงบนหาดทรายนุ่มละเอียด ปล่อยให้ความเย็นของเม็ดทรายซึมผ่านผิวสัมผัส เธอหลับตาลงชั่วครู่ สลัดภาพตารางงานที่แสนวุ่นวายในกรุงเทพฯ ทิ้งไป
เมื่อลืมตาขึ้น สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือภาพวาดที่ธรรมชาติบรรจงแต่งแต้ม แสงอาทิตย์สีเหลืองอมส้มกำลังค่อยๆ จมลงสู่ผืนน้ำสีคราม กิ่งก้านของต้นเตยทะเลเหนือศีรษะขยับไหวตามแรงลมพัดเอื่อยๆ ราวกับกำลังร่ายรำส่งท้ายแสงสุดท้ายของวัน
ในวินาทีนั้น รินรู้สึกเหมือนเข็มนาฬิกาในใจของเธอหยุดเดิน ไม่มีอีเมลที่ต้องตอบ ไม่มีประชุมที่ต้องรีบเร่ง มีเพียงตัวเธอกับเสียงลมหายใจของมหาสมุทร เธอเพิ่งเข้าใจวันนี้เองว่า การไม่ต้องทำอะไรเลย และปล่อยให้เวลาไหลผ่านไปพร้อมกับแสงแดดที่ค่อยๆ จางลง คือการเติมพลังที่ดีที่สุด
"พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่" เธอพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อเห็นดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไป ทิ้งไว้เพียงท้องฟ้าสีวานิลลาที่สวยงามไม่แพ้กัน
14:53
เมษา 2026
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
