20 เม.ย. เวลา 09:20 • ปรัชญา

ถึงยังไม่ดี ก็สอนคนอื่นให้ได้ดีได้💪💪

เราไม่จำเป็นต้องทำได้สมบูรณ์แบบก่อน ถึงจะสอนคนอื่นได้ แต่ก็ไม่ควรสอนแบบวางตัวเป็นผู้เชี่ยวชาญตัวจริงในสิ่งที่ตัวเองยังทำไม่ได้เลย😊😊
แยกง่าย ๆ แบบนี้
👉แบบที่ 1
“เรายังทำไม่ได้ ก็ไปสอนคนอื่นไม่ได้”
ข้อดีคือซื่อสัตย์และระวังตัว
แต่ถ้าเอาสุดโต่งเกินไป มันจะกลายเป็นว่า
* คนเรียนครูไม่ได้สอนเด็กได้ จนกว่าจะเป็นระดับท็อป
* คนที่กำลังลดน้ำหนักยังไม่ถึงเป้า ห้ามแชร์สิ่งที่ตัวเองเรียนรู้
* คนที่ยังไม่รวย ห้ามสอนเรื่องการออม การวางแผน หรือข้อผิดพลาดที่ควรเลี่ยง
ซึ่งจริง ๆ มันไม่ใช่แบบนั้น
เพราะบางคน ยังไปไม่ถึงเส้นชัย แต่เข้าใจแผนที่และช่วยคนอื่นไม่ให้หลงได้
👉แบบที่ 2
“เราทำไม่ได้ แต่ถ้าเราสอนแล้วคนอื่นทำได้ ก็แนะนำได้”
อันนี้จริงขึ้น แต่ก็ต้องระวังเหมือนกัน
เพราะบางครั้งคนอื่นทำได้ ไม่ได้แปลว่าเราเข้าใจลึกจริงเสมอไป อาจเป็นแค่บอกตามที่เคยได้ยินมา แล้วบังเอิญเขาทำสำเร็จ
ดังนั้นจุดสำคัญไม่ใช่แค่
“เราทำได้ไหม”
หรือ
“คนอื่นทำได้ไหม”
แต่คือ
“เราสอนจากความเข้าใจจริง หรือแค่พูดตามๆ กัน”
มุมที่แม่นกว่า คือแยก 3 บทบาท👇
1. ผู้รู้จากประสบการณ์ตรง
คนนี้ทำได้เองจริง
จึงสอนได้ทั้งวิธี ความรู้สึก ปัญหาหน้างาน และการแก้ตอนพัง
2. ผู้รู้จากการศึกษาและการสังเกต
คนนี้อาจยังไม่ทำสำเร็จเต็มที่
แต่ศึกษาเยอะ เห็นตัวอย่างเยอะ วิเคราะห์เป็น
จึงแนะนำได้ในระดับหนึ่ง
3. ผู้พูดตามโดยไม่เข้าใจ
อันนี้อันตรายสุด
เพราะพูดได้ แต่พอคนถามลึก ๆ จะตอบไม่ได้
ผมจึงสรุปคำคมมาให้👇
ยังไม่ถึงปลายทาง ก็แนะนำเส้นทางได้
โฆษณา