ใครก็รู้ว่าพี่พราย (ปฐมพร ปฐมพร)
เป็นผู้แต่งเพลง “ก่อน” แล้ววง Moderndog ก็นำไปร้องจนกลายเป็นเพลงดังอมตะ
วงผมกำลังจะมีคอนเสิร์ตร่วมกับวง Moderndog ชื่อ Dogdox และแน่นอนคงได้ฟังเพลงนี้แน่
แต่อยู่ดี ๆ ก็พลันนึกถึงเหตุการณ์วันนั้นกับพี่พรายไปซะนี่
ย้อนกลับไป 20 กว่าปีก่อนโน้น
ประสบการณ์ครั้งที่เจอกับพี่พรายนั้นยากจะลืมเลือน จนต้องขุดเอามาเล่าให้พ่อแม่พี่น้องได้อ่านกัน
ก่อนหน้านั้นผมได้ยินคำร่ำลือเกี่ยวกับพี่พราย ทั้งบทเพลงที่ลึกซึ้งดั่งงานศิลปะ และการดำเนินชีวิตศิลปินที่โลดโผน พี่พรายมีสาวกผู้รอเสพงานกวีอยู่มากมาย ผมได้ฟังแล้วก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นตามไปด้วย
จนมีอยู่วันหนึ่ง…
บ่ายแก่ ๆ ที่ R.C.A. ตรงข้าม Top รู้สึกว่าจะมีงานเปิดตัวเกี่ยวกับดนตรีหรืออย่างไรสักอย่างนี่แหละ สมัยนั้น ผมอยู่ค่าย Eastern Sky (พี่แก๊ปทีโบนเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับวงพวกผม และเป็นผู้ค้นพบเห็นแวววงผม จนเอามาจับเซ็นสัญญาออกอัลบั้ม)
งานนี้พี่แก๊ปเหน็บผมไปด้วย คงแนวพาไปเปิดหูเปิดตา เอาไปแนะนำกับพี่ ๆ ในวงการให้ได้รู้จัก ฝึกเข้าสังคม ประมาณนั้น ซึ่งพี่แก๊ปสนิทกับพี่พราย
ขากลับระหว่างที่กำลังเดินออกจากงาน พี่แก๊ปเจอพี่พราย แกก็เลยชวนกันยืนคุยตรงสนามหญ้าหน้างาน ไอ้ผมก็ยืนเกาะไปกับเขาไปด้วย (เพราะมากับพี่แก๊ป) ทั้งสองคุยกันออกรส ขำกันไปมา เล่าโน่นเล่านี่ พี่พรายก็ดูใจดี สบาย ๆ เป็นกันเอง คุยไปขยับตัวไป
จำได้ว่าพี่พรายบ่นเรื่องอดนอนเพราะปาร์ตี้ยาวไปหน่อย อะไรทำนองนี้ กับเรื่องทะเล้น ๆ ผมก็ฟังเพลิน ๆ
ทันใดนั้นเอง! “กองขี้หมา”
ผมเหลือบไปเห็นกองขี้หมากองโต ที่อยู่ไม่ไกลจากเท้าพี่พราย ตอนแรกก็ไม่ได้อะไร แต่สักพักระหว่างการสนทนา พี่พรายเริ่มค่อย ๆ ถอยหลังมาใกล้มันเต็มที ผมเองตาจ้องเขม็งเฝ้าระวัง ใจเต้นรัว ภาวนาให้ผ่านรัศมีมันไปโดยไม่เหยียบ
พี่พรายคุยไปถอยไป เริ่มขยับเข้ามาใกล้กองขี้หมานั้นอีกแล้ว ผมก็ได้แต่ลุ้น แต่ไม่กล้าเตือน เพราะเกรงใจ ไม่อยากขัดการสนทนา
จนในที่สุด ระหว่างการสนทนากำลังออกรสชาติ เท้าพี่พรายก็ถอยมาเหยียบต้นหญ้าอันเขียวชะอุ่ม เฉี่ยวกองขี้หมาไปอย่างหวุดหวิด ใจผมเต้นผาง ราวกับดูหนังกำลังภายใน หลบดาบฉวัดเฉวียน ทนดูต่อไปอีกไม่ไหว จึงเอ่ยปากโพล่งออกไปขัดจังหวะการสนทนา
“พี่พรายระวังขี้หมานะครับ!”
พี่พรายชะงักกึก.. ค้างก้าว แล้วก้มลงมองระหว่างขา ทันใดนั้นเอง!
“กลัวไรกับขี้หมา ขี้กูยังเหม็นกว่าอีก!”
พี่พรายสบถพร้อมยกเท้ากระทืบก้อนขี้หมาอย่างบ้าคลั่ง!
ผมตะลึงกับภาพที่เห็นตรงหน้า มองเป็นภาพสโลว์โมชั่น พี่พรายยกเท้าขึ้นสูง พร้อมกระทืบลงไปกลางกองขี้หมา ภาพก้อนขี้หมาลอยละล่อง กระจายอยู่กลางอากาศ สองถึงสามก้อน กระเด็นกระดอนกลิ้ง หัวซุกหัวซุนไปตามพื้น แล้วพี่พรายก็ตามไล่กระทืบ (ใช้คำนี้จริง ๆ) เพราะแกเดินตามไปกระทืบก้อนขี้หมาต่ออีก กะให้แบนจมดิน แต่ด้วยความแรง พอแกยกเท้าที ขี้หมาก็จะหลุดลอยปลิวขึ้นมา แล้วแกก็จะเดินตามไปไล่กระทืบต่อ กระทืบซ้ำ ๆ กระทืบไปตะโกนไป “ขี้กูยังเหม็นกว่า ๆ ๆ” กระทืบซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกองขี้หมาสลบแน่นิ่ง บี้แบนจมธรณี
เสร็จแล้วพี่พรายก็เดินไปขึ้นรถสปอร์ตเปิดประทุนสีแดงสุดเท่ แล้วก็ขับรถจากไป
ทิ้งผมกับพี่แก๊ปยืนอึ้งตะลึงงันอยู่ตรงนั้นเอง..
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เหตุการณ์นี้มันยังคงฝังตรึงอยู่ในความทรงจำ เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานสด ๆ กับคำว่า “ขี้กูยังเหม็นกว่า” พร้อมภาพพี่พรายไล่กระทืบก้อนขี้หมากระเด็นกระดอน ประโยคแฝงสัจธรรมนี้ก้องกังวานมาจนถึงปัจจุบัน สลัดออกจากสมองไม่หลุดจริง ๆ ครับ เลยเอามาแบ่งปันให้เพื่อน ๆ ได้ฟังกัน
By ต้า Paradox
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
