ยุตสมัยที่โลกส่งเสริม ความเจริญรุ่งเรือง ทางวัตถุ ให้จิต ที่อาศัยอยู่ในกายมนุษย์ หมกมุ่น อยู่กับ สิ่งที่ว่า ตาหูจมูกลิ้นกายใจ จิตที่อาศัยในกาย ก็หลงใหล หลงผิดว่า สิ่งนี้นำความสุขที่อารมณ์นั้นปรนเปรนให้ มีความอยาก .สัมผัส อยากรู้ อยากเห็น มากมาย ร่างกายก็ใช้ แค่ตากับหู ร่างกายก็ค่อยๆ อ่อนแอลงไป อดทนทำอะไรยาวนาน ไม่ค่อยไหว จิตที่อาศัยในกาย ก็เบ็กลงไปๆ คับแคบ เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ แบ่งพรรคแบ่งพวก เรื่องราวเหล่านี้ มันเกิดในกายมนุษย์ ที่ว่า จิตแต่ละดวง กว่าจะได้กายมนุษย์นั้น ยากเย็นแสนเข็น
พอมาถึงยุคนี้ ยุคที่โลกวัตถุเจริญ เค้าก็ปล่อยจิตมาจากสถานที่ ทุกข์ทรมาน นรกเปรตอสุรกาย ให้ขึ้นมาอาศัยกายมนุษย์ชั่วขณะหนึ่ง ที่จริงเค้าก็บอกว่า เมื่อได้กายมนุษย์ ก็อาศัยกายมนุษย์นี้ สร้างทานบุญกุศล ให้จิตขยับขยาย กว้างขวางขึ้น จะได้เลื่อนชั้นขึ้นไป เป็นเทพยดาอินทร์พรหม
เราเคยสงสัย ว่าอย่างไอสไตล์ เค้ามาจากดินแดนไหน มีพระท่านพูดว่า อ้อ.คนเก่งที่ตกนรก นั้นมีมาก คนเก่งตกนรก ก็ได้มาเกิดอาศัยกายมนุษย์ มีปัญญา ทะเยอทะยานจมอยู่กับเรื่องราววัตถุของโลก ทำนองเทวทัต ที่จริงก็มีปัญญา เฉลียวฉลาด แต่จิตหนึ่งคิดอยากเป็นใหญ่ ก็เลย จมอยู่กับความโลกโกรธหลง สลัดทิ้งไม่มี ได้อิทธิฤทธิ์โลกีย์ หลงใหลว่าดี ท้ายที่สุดตกลงไปอเวจีนรก
แต่นั้นแหละจิต ที่มาแดนนรก ลูกน้องเทวทัตก็มีมา มาหากินกับศาสนา ทำลานศาสนา แล้วคนในยุคนี้เค้าก็ไม่เ็นความสำคัญ เรื่องราวจิตวิญญาณที่จะต้องเดินทางออกจากกาย ไปหาที่อยู่ใหม่ ก็ว่าตายแล้วสูญ มันตายแต่กาย แต่จิตไม่ตายไปตามกายนี้แหละ มันหน้ากลัว การที่รับรู้เรื่องราวจิตออกจากกายไม่ได้ มันก็ละเลย ไม่สนใจ สนใจอยู่แค่ ทำอย่างไรจะมีที่กินที่นอน มีความสุข ในอารมณ์ที่ปรุงแต่งกาย เดี๋ยวสุขเดี๋ยวทุกข์ สลับกันไป กายก็แก่ไปเรื่อยๆ อ่อนเรี่ยวแรง เจ็บป่วยตาย
เกิดมาได้ มาแต่จิตดวงเดียว ไปก็ไปแต่จิตดวงเดียว ไม่มีใครตามไปด้วย มันเปล่าเปลี่ยววังเวงไม่รู้ว่า จะทุกข์ทรมานยาวนานแค่ไหน หายจากกายมนุษย์ ไปเป็นโกฎเป็กัปป์ ไปอาศัย ในนรกสัตว์เปรตอสุรกาย หรือ สัตว์ที่ตาเราเห็นเป็นรูปต่างๆหมูเป็ดไก่ มากมายก่ายกอง ที่ว่าจิตของผู้ที่กรรม ไปอาศัยในสังขารกรรมชดใช้เวรกรรม
พอเราเกิดมาในยุคนี้ เราได้รู้จัก เรื่องราวศาสนาบ้าง แต่เราก็ไม่รู้ว่า สมัยต้นๆ พุทธกาล เค้าสร้างบุญกุศล ปฏิบัติธรรมกันอย่างไร เพราะร่องรอยมันเลือนหายไป ที่จะประพฤติปฏิบัติ คัดเอ้าท์กรรม สร้างบุญกุศลหนีเวรกรรม มันหายไป .มีแต่ส่งเสริม ให้หลงใหล จมอยู่กับกรรม ส่งเสริมให้ยึดถือ ปลดเปลื้องภาระออกไปจากกายกรรม มาทำให้เกิดเป็นกายบุญ หาผู้ที่ทำเยี่ยงนี้ยากเย็นแสนเข็น .
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
