Blockdit Logo
Blockdit Logo (Mobile)
สำรวจ
ลงทุน
คำถาม
เข้าสู่ระบบ
มีบัญชีอยู่แล้ว?
เข้าสู่ระบบ
หรือ
ลงทะเบียน
วรรณกรรมถอดรหัสจิต
•
ติดตาม
10 พ.ค. เวลา 23:16 • นิยาย เรื่องสั้น
Super Working Mom ผู้ทะนงตนถูกชำแหละจากนางฟ้าปิศาจ พบมีสมอง 1%
ตอน 5 สมอง 1%
จิตติมาเป็นผู้หญิงเก่งที่ใครๆ ต่างยอมรับ ด้วยบุคลิกสุภาพ รู้กาละเทศะ ท่าทางที่ขัดเกลามาอย่างดีจากการเคยเป็นนักโต้วาทีตั้งแต่มัธยมปลาย ลักษณะและปฏิภานคือสิ่งที่สั่งสมมาจนกลายเป็นธรรมชาติของชีวิต
หล่อนชอบอ่านชอบศึกษาในสิ่งที่อยากรู้อย่างจริงจังเสมอ ความภูมิใจแบบคิดมาแล้ว่าไม่อวดตัวฉายชัดในแววตา
เธอใช้ทั้งศาสตร์และศิลป์ในการพูดคุย ต่อรอง อย่างชาญฉลาด และยังมีอารมณ์ขันจนมีงานล้นมือล้นเวลา และมักจะบ่นกับคนรอบตัวเสมอว่า...
ไม่มีเวลากับสิ่งนั้น นี้ เลย
แม้กระนั้นหล่อนก็ยังหาเวลาให้ลูกๆ และสามีได้อยู่บ้าง...น้อย แต่มีคุณภาพคับแก้ว นี่คือสิ่งที่หล่อนมั่นใจว่า
จัดตารางชีวิตได้ดีที่สุด
แม้จะไม่พูดออกมา
ความมั่นใจที่ไม่อวดตัวแต่แสดงภูมิ ไม่ใช่จะไม่เผยตัว และมันก็กจะทำอยู่เสมอในยามที่เธอมั่นใจว่าการแสดงออกทุกอย่างพอเหมาะ พอเจาะ สวยงาม
แต่บ่อยครั้งมันเผยตัวชัดเจนผ่านความถือดีที่เจ้าตัวเรียกว่า ศักดิ์ศรี
เหมือนเช่นวันนี้ที่หล่อนรับสายเพื่อนที่เคยสนิท หรือแสดงออกว่าสนิท ใส่ใจ...
นีน่า ที่สนุกสนานร่าเริง
เคยเป็นความสนุกสีสันในชีวิตของหล่อน นีน่าไม่ใช่คนสวยแต่มักจะทำให้จิตติมาขำกับความคิดห่ามๆ คำพูดแปลกๆ ที่คิดขึ้นมาจิกกัดเพื่อนๆ รวมทั้งหล่อนบ้าง
บางครั้งนีน่าก็มีความดราม่า ความน้อยใจเป็นกระสายให้ได้ถกเถียง น้ำตาซึม แล้วจับมือกันหัวเราะเมื่อจิบไวน์
ชีวิตของนีน่าก็เหมือนอารมณ์หลากหลาย หวือหวา และลงเหว อัพแอนด์ดาวน์อย่างน่าหวาดเสียว แต่ครั้งนี้มันลงต่ำแบบไม่มีอัพ
สิบปีแล้วที่นีน่าตกต่ำในอาชีพนักเขียนจากจุดที่เคยเลือก เคยเปลี่ยนงานบ่อย แม้แต่การลาออกเพียงแค่วันแรกที่เริ่มงานในนิตสาร ซึ่งเพื่อนในวงการชักชวน
หล่อนบอกสั้นๆ ว่า การเดินทางไกลมาก และลำบาก ในยุคที่ บางกอก ยังไม่มีการคมนาคม รถไฟฟ้า และใต้ดิน เป็นโครงข่ายกว้างขวาง เมื่อยี่สิบปีก่อน
ส่วนงานอื่นๆ ที่เลิกราเพราะไม่มีความสุข
แม้จะขัดสนเรื่องเงิน หล่อนก็ยังไม่ทนนาน
เมื่อล่วงเข้าอายุงานที่ตลาดเริ่มไม่ต้องการ หล่อนออกมาทำเค้ก ขายชา กาแฟสด แต่ก็ไปไม่รอด ทั้งที่พยายามอย่างสุดความสามารถ เพียงลำพัง
สุดท้ายคืองานแม่บ้านออฟฟิศเล็กๆ และคราวนี้หล่อนก็ออกอีกเมื่อทนมาสี่เดือนเต็ม เพื่อออกมาขายของจนทุนหมด
หล่อนไม่ค่อยเอ่ยปากเรื่องเงินตรงๆ แต่จิตติมาก็จะเสนอช่วยเล็กๆ น้อยๆ สองสามครั้ง และพยายามเน้นกับนีน่าว่าหล่อนรักใส่ใจ และห่วงใยอนาคตของเพื่อนมาก ยินดีจะช่วยเสมอ
แต่สองสามครั้งหลังนอกจากคำพูดที่พิมพ์ไลน์ หรือโทรไลน์ ก็คือการตอบยทสนทนาสั้นๆ หลังจากที่อ่านหลายวัน
กูจะกลับมาตั้งหลักที่กรุงเทพ...หางานที่พอมีรายได้เลี้ยงปากท้องและจ่ายห้อง น้ำ ไฟ ไม่ต้องพึ่งใคร
มึงมีบริษัทนี่ พอจะช่วยให้งานกวาดล้าง แม่บ้านได้ไหม...
จิตติมาตอบเสียงราบเรียบ...
กูไม่เคยให้เพื่อนมาทำงานในบริษัทเลย เคยมีทำนองนี้ก็ปฏิเสธเหมือนกัน
หล่อนถอนใจเบาผ่านโทรไลน์ ก่อนพูดต่อ...
มึงไปลองคิดดูไหมว่า
ชีวิตที่ผ่านมาทำกับใคร อะไร ไว้อย่างไรถึงมาจุดนี้
นีน่าแทบจะทำโทรศัพท์มือสองร่วงจากมือ...หล่อนเงียบก่อนตอบ...
มึงรู้ทุกความคิดการตัดสินใจที่กูเคยเล่าเคยระบายมาตลอด พูดแบบนี้เหมือน judge กัน
จิตติมารีบออกตัวเสียงเข้มขึ้นบางาๆ ...
กูไม่ได้ judge
หล่อนพยามอธิบายนิดหน่อย และแสดงความหวงใย เมื่อเห็นปลายสายฟังแบบเงียบๆ ...
มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ ดูแลตัวเองดีๆ
คือคำปิดท้ายการสนทนา
จิตติมาส่ายหัวเบาๆ ถอนใจบางๆ นี่คือดีที่สุดแล้วที่หล่อนทำได้ ...มึงเลือกเองมาตลอด นีน่า กูก็ช่วยได้เท่านี้ล่ะ ถ้าเชื่อกูบ้าง มึงอาจจะไม่เป็นอย่างวันนี้ หล่อนพูดกับตัวเอง
หล่อนกลับมาสนใจที่โทรศัพท์
ไถอีเมลและสะดุดกับข้อความหนึ่งจนคลิกเข้าไป ...
ธนภูมิ ทำกับฉันอย่างนี้ได้ไง
ภาพผู้หญิงแปลกหน้า selfie ตัวเองด้านหลังเบลอผู้ชายที่นอนหลับ กระเป๋าเงินกุญแจรถ และนาฬิกา ทั้งหมดบอกได้ทันทีว่านี่คือสามีที่เพิ่งฉลองครบรอบยี่สิบปี
ฉันเคยบอกแกแล้วตั้งกี่ครั้ง ทำงานจนลืมลูกผัว ...
เสียงแม่ที่ตายไปสองปีก่อนดังก้อง..
บอกแกแล้ว!
บอกแกแล้ว!!!
!!!!!!!!
••••••
เพล้ง!!!
ว๊ายยยยย!!!!
เสียงท้ายๆ ดังเแผดคุ้มคลั่งพร้อมกับภาพคนตายตกแตกจากผนังห้อง จิตติมากรี๊ดด้วยความตกใจ
หล่อนพยามคุมสติ..
ใช้นิ้วที่ปิดหน้าไล่กระดกเบาๆ พร้อมสูดลมหายใจ ยาว ลึก ในทุกการกระดก
นิ้วชี้ กลาง นาง ก้อย...
โป้งชี้กลางนางก้อย...
นอยน๊อยหน่อยนอยนอย
เอ้าอีกทีนะจ้ะ นิ้วโป้งอยู่ไหน นิ้วโป้งอยู่ไหน ...
เสียงผู้หญิงหัวเราะร่วน หล่อนรีบเปิดหน้าด้วยความโมโห แต่แล้วก็ร้อง ตัวค้างในท่านั่งชันขาไร้การควบคุม...
ฉันอยู่นี่
เสียงหัวเราะขำดังกว่าดิม ...
กรี๊ด!!!
ใบหน้าแม่แทบจะติดกับหน้าหล่อน...
รูปถ่ายแม่ครึ่งตัวตกลงอีกครั้งบนพื้น กรอบโลหะเกือบโดนขาที่ตั้งชันจากการผงะ เสียการควบคุมให้สวยงามไปชั่วขณะ
หล่อนมองรอบๆ ตัว
ไม่มีใคร
แล้วรูปที่ตกพื้นตรงกำแพง มาลอยประจันหน้าหล่อนก่อนตกอีกทีได้ยังไง..
หล่อนพยามหาหลักการในหัวเพื่อทำให้ตัวเองเชื่อ...
workshop forum วันนี้สำหรับคุณจิตติมา. รับ..108 วืธีมัดตราสังข์ผัวไม่ให้มั่วม่านรูด หรือ แรงโน้มถ่วงสองเด้งของกรอบรูปแบบไอแฮกๆ นิวตั้นสุกี้ดีคะ...
เสียงผู้หญิงปริศนาดังขึ้นพร้อมเสียงหัวเราะดังอีกครั้ง
ถ้าคุณเป็นสัมภเวสีที่บ้านนี้
ก็ต่างคนต่างอยู่นะ
ฉันจะทำบุญให้ ขาดเหลืออะไรมาดีๆ
อย่าทำแบบนี้ มันบาป...
เมื่อเริ่มคุมสติได้ จิตติมาก็พยามใช้สิ่งที่ทุกคนชื่นชมมาเป็นอาวุธอย่างไม่เสียทีที่เป็นนักเจรจาธุรกิจ...
ถ้าฉันอยากได้ผัวหล่อนล่ะ
เอาลูกหล่อนไปด้วยสักหนึ่งหรือสองดีนะ โอ๊ยเวียนหัว !!!
เอาแบบยกคอกไปเลย
จะแลกไหมจ๊ะ แม่ super working woman แทนแทนแท๊นนนน ...
หรือจะให้เลือกเธอมาเป็นคนใช้ดีนะ
สิ้นเสียงสาวงามปรากฎตัวในชุดเดรสยาวของ Vera Wang นั่งกึ่งนอนท้าวเดย์เบดหนังดำตอกหมุดเพชร
ไขว่ขาข้างหนึ่งยกสูงให้สาวใช้ในชุดเต็มยศประคองส้นเข็มของ Versace สวมลงบนเท้าเปลือยได้รูป
จิตติมาผงะอีกครั้งเมื่อสาวใช้นั้นทั้งรูปร่างและหน้าตาเหมือนหล่อนทุกกระเบียดนิ้ว ...
หรือจะเป็นคนทำความสะอาด
เป็นแม่บ้าน
เป็นเลขานุกาละกินี...
ทุกตำแหน่งที่สาวสวยเอ่ยก็ผุดขึ้นฉับพลันในชุดเต็มยศปรนนิบัติหล่อน
และทุกคนคือโคลนนิ่งของหล่อนหมด...อ
หล่อนไม่ใช่เพื่อน ...ฉันจ้างได้ จ้างได้ ไม่มีนโยบายปากปราศรัยน้ำใจแห้งแล้งจ้ะ คือ
เลวจริง...ไม่อิงเปลือกปลอม
หล่อนหัวเราะร่วน ในขณะที่จิตติมายืนกุมมือตัวเองแน่น ร่างสั่นสะเทิ้มด้วยความกลัวจนฉี่ราดเจิ่งนองที่ปลายเท้าอย่างไม่รู้ตัว
กลุ่มร่างโคลนและสาวสวยหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยเคาน์เตอร์ใหญ่พร้อมเครื่องใช้ไฟฟ้าในครัว
จิตติมาในร่างเปลือยเปล่านอนอยู่บนนั้น
ส่วนสาวสวยบัดนี้อยู่ในชุดเดรสดำของ Chanal พร้อมปีกดำที่กระพือราวเทวทูตแห่งขุมนรก...
ใบหน้าแต่งแต้มสวยจัดจ้าน ริมฝีปากแดงราวเลือดหยด ...
จิตติมาได้แต่นอนนิ่ง
ไม่อาจขยับได้ ...
ไหนขอดูหน่อยนะจ๊ะคนเก่ง ...super working woman ต้องประกอบด้วยอะไรบ้าง
หล่อนหัวเราร่วน
วางมือบนตำแหน่งหัวใจของหล่อนเพียงวินาที ก็ล้วงผ่านผิวหนัง
ควักผลึกหัวใจสีชมพู
ออกมาโดยไร้ร่องรอยเลือดเนื้อปริขาด ...
อ้อความรักความเข้าใจ ความอบอุ่น ...
หัวใจถูกวางลงบนตราชังดิจิตัลสีทอง 30% หล่อนพึมพำกับตราชั่ง ...
เยอนะเนี่ย
จากนั้นยกมือของหล่อนขึ้นดึงนิ้วเบาๆ ก็หลุดออกทีละนิ้ววางลงบนตราชั่ง ทุกครั้งที่ชั่งตวงจะพึมพำเหมือนนักวิจัยจดผลการทดลอง...
เพื่อนดี 5%
เจ้านายดี 5%
ลูกน้องดี 5% ลูกดี 5%
ผัวดี 20%
หล่อนยกมือแบกลางอากาศ
แสงเหมือนออร่าจากร่างกายจิตติมาถูกดูดรวมเป็นลูกแก้วใสมีออร่าหมุนวนอยู่ภายใน...
ดวงดี 29%
และสุดท้ายหล่อนเปิดหัวของหล่อน หยิบตำราออกมาชั่ง...
สมอง 1% ...อุ๊ยตายความสามารถต่ำ แต่ประสบความสำเร็จเว่อๆ
หล่อนหัวเราะร่วนอีกครั้ง
ในที่สุด จิตติมาก็เป็นอิสระ
ปากขยับกรีดร้องเสียงแหลมด้วยความเจ็บปวดทั้งที่ร่างกายยังสมบูรณ์ไร้รอยควักและเลือดหยด ...
พรึบ! โป๊ะ!!!
แถ่นแท้นนนนน!!!
เสียงโป๊ะเฉลิมฉลองดังสนั่นแข่งเสียงกรีดพร้อมดาวทองระยับมากมายตกโปรยปราย...
ขอแสดงความยินดีด้วยจ้ะคนเก่งสมอง 1%....
เทวทูตชุดดำหัวเราะร่วน ตอนพูด
ในขณะพ่นควันบุหรี่
ไม่จริง ฉันไม่ยอมรับ
เทวทูตสาวจ้องมองหล่อนด้วยแววตาเห็นใจ
จนน้ำตาเพชรร่วงลงแก้ม
พยักหน้าหงึกๆ นิ่งอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจูงมือหล่อนเดินออกมา แล้วก็ยิ้มหวานให้...
งั้นเรามาลองวิธีใหม่กัน เธอต้องชอบแน่นอนจ๊ะ
หล่อนพูดเสียงตื่นเต้นหัวเราะภาคภูมิใจ ดีดนิ้วเป๊าะ ...
จิตติมานังบนบัลลังก์ทอง
ในเดรสหรูของ Prada
จากนั้นถามหล่อนอย่างใจดี ...
คิดว่าความสำเร็จของเธอ
ใช้สมองกี่% จ๊ะที่รัก ...
จิตติมาไม่เสียเวลาคิด 80%
สิ้นคำตอบ หัวของหล่อนก็ขยายใหญ่เหมือนบอลลูนแขนขาลีบ ...
จิตติมากำลังจะอ้าปากถาม
แต่หัวใหญ่ก็หนักจนถ่วงทั้งตัวลงพื้น
โพล๊ะ!!!!
แตกระเบิด
กลายเป็นเนื้อแตงโม ...
โอวววว อู๊ววว อ๊าวววว...
ระเบิดไปซะงั้น
หล่อนหัวเราะขำหนักจนลงกองกับพื้น
ก่อนคลิกนิ้ว
เนื้อและเม็ดแตงโมย้อนกลับรวมเป็นหัวใหญ่ ก่อนวิ่งจี๋ไปประกอบคอที่ขาด
กลับไป 1%
เสียงสั่งกระชับ สั้น
หัวหดลงสมดุลร่าง
หยุด!! พอกันทีกับเกมส์นรกนี่...เธอจะเป็นผีห่าซาตานที่ไหนก็ไปเลย นี่มันโลกคน บ้านคน...บ้านฉัน
หล่อนรวมสติพูดรวดเดียว
เทวทูตสาวลอยตัวขึ้นจากพื้น แววตาเยียบเย็น ถามกลับเสียงต่ำจนขนลุก...
อย่างนั้นใช่ไหม อย่างนั้นสินะ...
จงกลับไป!
โลกคนของเจ้า
ภาพทุกอย่างหายไป มีเพียงหล่อนที่ยังยืนค้างจนคุมสติไม่อยู่ กรีดร้องเสียงดัง ...
เสียงเรียกโทรศัพท์ฉุดกระชากสติให้กลับมา...
บอสคะ คุณเกียรติจากบลูลากูน จะขอนัดประชุมด่วนอีกชั่วโมง และอินฟลูเอนเซอร์ที่นัดไว้จะมาประชุมบรีฟงานฟอรัมเวิร์กชอป ตอนบ่ายสามที่บริษัทนะคะ ...
ยกเลิกให้หมด แล้วไม่ต้องโทรมาอีก หล่อนกรอกเสียงเครียดกึ่งแหวใส่แล้วปาเครื่องโทรศัพท์จนตกแตก...
เสียงหัวเราะลอยมาจากมุมห้อง
ทำไมว้นนี้สมอง 80% shut dowm ละจ๊ะ บอสสสสสส
อ้อเพราะผัวชั่วๆ
ทำลัดวงจร
จิตติมามองไปที่ต้นเสียง พบเทวทูตปีกดำที่ลอยคว้างค่อยๆมีประกายสว่างไสวมากขึ้นจนบดบังไปด้วยแสงนวลพราว
บัดนี้กลายสภาพเป็นกลุ่มพลังงานระยิบระยับส่องสว่าง และคลายลงเป็นหญิงงามอันเต็มไปด้วยความสูงส่งของสง่าราศีเหนือจักรวาล ...
ถ้าบอกว่านี่คือตัวตนที่แท้จริงแห่งเรา
เจ้าคิดว่าคืออะไร
จิตติมา คนถูกถามตาค้างด้วยความประหลาดใจ ไร้ซึ่งความโกธและความกลัว หลงเหลือแต่ความมึนงงสะทกสะท้อน...
นางฟ้า
หล่อนตอบด้วยความมั่นใจแม้จะเสียงเบา ...
เราเป็นหลายอย่างที่เจ้าไม่อาจประเมินด้วยความรู้ และประสบการณ์อันจำกัด
หากยึดตามตราชั่งของเรา
เจ้าก็แค่มนุษย์สมอง 1%
ที่มีส่วนประกอบของความสำเร็จเท่านั้น..
จุดยืนของเรา ไม่ใช่ จักรวาล
และเจ้า ไม่ใช่ ...
สุริยะในระบบ และมิอาจเป็น
ที่จะ ชั่ง ตวง ตัดสินใคร
เหนือกฎแห่งกรรม และวิบาก
เราเป็นและไม่เป็นได้หลายอย่างเหนือจินตนาการรวมทั้ง...
รัตติกาล
หลุมดำที่สองสว่างความมืด
จิตติมาตัวค้าง ชา เมื่อร่างนั้นสูญสลายำปในอากาศ
วรรณกรรมสังคม
วรรณกรรมพระพุทธศาสนา
วรรณกรรม
บันทึก
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
รัตติกัลยา
โฆษณา
ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
© 2026 Blockdit
เกี่ยวกับ
ช่วยเหลือ
คำถามที่พบบ่อย
นโยบายการโฆษณาและบูสต์โพสต์
นโยบายความเป็นส่วนตัว
แนวทางการใช้แบรนด์ Blockdit
Blockdit เพื่อธุรกิจ
ไทย