เรื่องราวการเปรียบเทียบ การพิจารณา ว่า สิ่งไหนดี นำพาจิต ..ให้มีความสุข เป็นคุณ เราก็กระทำขึ้นมา ไม่ใช้พิจารณาเฉยๆ แล้วก็มีเรื่องราวการพิจารณา พิจารณาโดยใช้อารมณ์ นึกคิด กับพิจารณา โดยอาศัยจิต ก็มีความชัดเจน แตกต่างกัน การพิจารณา เค้ายังต้องระมัดระวัง ตัวอารมณ์นึกคิด ที่จะอุปโลกน์เรื่องราว ต่างๆ หลอกจิตให้ยึดถือ แล้วก็เชื่ออารมณ์.
คราวนี้ เค้าเรียนรู้ ไปถึงตัวอารมณ์นึกคิด นั่น แท้จริง เป็นอย่างไร ทำไมมันทำให้เกิดมีกรรม ขึ้นมาได้อย่างไร นั้น ก็เป็นเรื่องราวที่ต้องอาศัยรอยทั้งสี่ เรื่องราวของกายมากระทำขึ้น ที่ว่า นำกายบิดามารดา มานั่งปฏิบัติ ในรอยทั้งสี่ ยืน เดิน นั่ง นอน ไม่อารมณ์นึกคิด .ที่จะนำพาจิต ไปยึดเรื่องนั้นเรื่องนี้ .อารมณ์พวกนี้ ต้องไม่เกิดขึ้นในกาย ให้จิตยึดถือ
เรื่องการพิจารณา ต้องอาศัย จิตพิจารณา จิตที่ฝึกหัดมา จิตมีสมาธิ พิจารณา เรื่องราวของอารมณ์ อารมณ์นึกคิด ที่เป็นเรื่องราวที่เป็นนามธรรม จับต้องไม่ได้ ที่เกิดขึ้นในกายที่จิตอาศัย มีทั้งเรื่องราว ที่ต้องฝึกหัดทำขึ้นมา แยก กาย อารมณ์ จิต เรื่องราวต่างๆ ที่ เกิดขึ้นในกายนี้
การเปรียบเทียบภายนอก .นอกกายดีชั่ว คนดีคนชั่ว ที่เค้าสร้าง มีความยึดถือต่างๆ คนที่สร้างบุญกุศล เค้าเป็นยังไง คนประพฤติตัว เป็นยังไง คนที่ไม่ทำบุญทำทาน เป็นยังไง คนนี้ ชอบติเตียน เป็นยังไง คนที่ไม่ชอบติเตียนใครเป็นยังไง ..นั่นก็เป็นเรื่องราว การเรียนรู้ ดีชั่ว
คราวนี้ เรียนรู้จัก ไปเรื่องราว อารมณ์กรรมตัวกระทำ ที่คนเค้าใช้ ในกิริยาท่าทาง กายวาจาใจ เราก็เรียนรู้ได้ โดย วสิ่งที่เรียกว่า สัมผัส ร้อน เย็น คนใช้อารมณ์มาก มักโกรธหงุดหงิด เป็นอย่างไรเมื่อเราไปอยู่ใกล้ .คนที่ที่ใจเย็นโอบอ้อมอารี เป็นยังไงเมือ่เราอยู่ใกล้ เราก็ดูว่า เค้าทำอะไร อย่างไร จิตคนนั้นร้อน จิตคนนี้ ทำไม่เย็น อยู่ใกล้สบายอกสบายใจ นั่นก็เรื่องที่จะเรียนรู้จัก เรื่องอารมณ์กรรม
แต่หากลึกลงไป ก็ถอดรูปนั้น ว่าเป็นเรื่องราวตัวกระทำ เช่น นางมารร้าย ตัวอิจฉาตาร้อน ตัวกระแนะกระแหน ตัวมายา ..มันมีรายละเอียด ที่จะแสดงเป็นภาพเป็นสีขึ้นมาที่บุคคลที่แสดง อารมณ์ให้เราเห็น ที่เป็นเรื่องราว ของคำว่า รูปสอนธรรม แต่เรื่องราวอย่างนี้ มันเป็นเรื่องราวเรียนรู้ได้ เฉพาะตัวของคนที่ฝึกหัด เรียนรู้จักรรม คัดเอ้าท์กรรม แล้วก็หนีกรรม .
คราวนี้ เรามาพูกกัน ในด้านของการปฏิบัติ พระพุทธเจ้า ท่านไปนั่งในป่า ในที่แจ้ง ท่ามกลาง ดินฟ้าอากาศ ท่านก็ไปนั่งนิ่ง จิตเฉย ฝนตก แดดออก ก็นั่งอยู่ได้ ไม่มีทุกข์ เหมือน พระปฏิมากร พระอรหันต์ ก็ทำตามท่าน พระกัสสปะ ร่างกายแก่เฒ่าชรา เดินไม่ไหว ก็คลานจงกรม คราวนี้ ท่านนั่งอย่างไร ไม่ทุกข์เลย ..ไม่มีภาระอะไร กายก็นิ่ง จิตก็นิ่ง ท่านทำได้อย่างไร เป็นวันเป็นหลายๆวัน ไม่ขยับเขยื้อนกายเลย
เรื่องธรรมขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า นั่น เป็นเรื่องราว ที่ยากมาก ที่เค้าว่า เรียนรู้ไป จนสำเร็จธรรม บรรลุธรรม ขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ที่จะเรียนรู้ไปจนสำเร็จ ก็คือ พระอรหันต์ เพราะฉะนั้น เรื่องราว ในการเรียนรู้ เรื่องราวต่างๆในธรรม หากเราก็หา ที่ว่า พระที่ท่านปฏิบัติธรรมในคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เราก็จะได้คำตอบที่ชัดเจน นำไปฝึกหัดปฏิบัติ.ได้. ยิ่งเป็นชั้น ที่เรียกว่า ธรรมหลุดพ้นทุกข์ ท่านปฏิบัติกันอย่างไร โดยใช้กายบิดามารดา ที่จิตอาศัย ท่านมีวิธีปฏิบัติอย่างไร ..
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
