เธอจัดการไอดอลได้ แต่ไม่ใช่ กับความตายของ พี่สาวผู้โด่งดัง ในอ่างจากุชชี
ตอน 7 ละครคน
อรืยา เคยทำหน้าที่มากมายในตำแหน่งสำคัญ แม้ไม่ยิ่งใหญ่ในระดับชาติ แต่ก็เคยเป็นศักด์ เป็นศรีแก่คนรอบข้างทั้งครอบครัว เพื่อน และคนรู้จักแม้คนที่เคยคุยด้วยสองสามประโยคยังเอาไปบอกต่อ หรืออ้างสายสัมพันธ์
ตั้งแต่จำความได้ หล่อนเกิดเป็นลูกสาวคนเล็กที่พ่อแม่ไม่ไดรักใคร่เหมือนพี่สาวที่โตกว่าสองปี
เจิดจันทร์ทั้งสวยผิดพ่อแม่ที่มีหน้าตาธรรมดา หล่อนผิวขาวตาโต จมูกโด่ง เรียนเก่ง ทำกิจกรรมทั้งรำไทย และเป็นดรัมเมเยอร์
ความสวยฉลาดและนิสัยอ่อนหวาน นำพาหล่อนไปสู่บทนางเอกตอนเด็กในละครทีวีหลายช่อง และสู่บทนางเอกละครค่ำในวัยเรียนมหาวิทยาลัย
ส่วนอารียาที่ไม่ค่อยมีใครสนใจทั้งหน้าตาและการเรียนระดับกลาง จึงมีปมด้อยลึกๆ เป็นแผลเหวอะที่ต้องถมด้วยรถแมคโครหลายคัน
ตอนเด็กอารียาก็แอบอิจฉาพี่สาว เพราะโลกส่องสปอตไลท์ให้เธอ 24 ชั่วโมง แต่ส่งหิ่งห้อยไม่กี่ตัวพลัดหลงมาเกาะข้างๆตัวเอง
หล่อนเคยพยายามจะทำหลายอย่างให้ดีเหมือนพี่สาว แต่มันไม่เคยออกมาดี จนเธอจำเป็นต้องเข้าใจและยอมรับอย่างทำอะไรไม่ได้
ยิ่งโตก็ยิ่งรู่สึกไร้ค่ามากขึ้นตามวันเวลา เพื่อนๆ ที่โรงเรียนมองว่าอรียาเป็นคนเรียบๆ เงียบๆ และหัวอ่อนเพราะเป็นคนทำอะไรตามกฎไปหมดอย่างไม่ตั้งคำถาม เป็นลูกที่เลี้ยงง่ายอยู่ง่ายในโอวาทพ่อแม่
แม่ให้ตามไปดูแลพี่สาว หิ้วข้าวของพะรุงพะรังตามเจิดจันทร์ไปกองถ่ายละครทุกเสาร์อาทิตย์ หล่อนก็ว่าง่าย
ช่วยจัดเตรียมตั้งแต่ที่บ้าน จนตลอดหลายชั่วโมงที่เวลาหมดไปกับการอยู่ว่างๆ ตอนถ่ายละคร หล่อนก็ต้องคอยช่วยเติมแป้ง ตรวจ continue รายละเอียดเสื้อผ้าให้เหมือนฉากที่ถ่ายค้างไว้หลายวันก่อน
บนสคริปต์ละครที่อารียาถ่ายสำเนาเต็มไปด้วยลายมือเล็กๆ สวยงามเป็นระเบียบโน้ตข้อความมากมาย บางหน้ามีแปะแผ่นข้อความเสริมด้วยเทปใส ในขณะที่ของเจิดจันทร์มีแค่ไฮไลท์บทพูดสีเขียวใสสะอาดตา เพื่อทบทวน หรือต่อบท
โดยไม่รู้ตัว ในกองถ่ายนั้นเองที่หล่อนได้ซึมซับการเรียนงานแบบครบวงจร เพราะต้องช่วยให้เจิดจันทร์มีสมาธิมากที่สุดด้วยการตัดทุกความกังวล
หล่อนเริ่มสนุกกับการไปกองถ่าย ได้ดูและช่วยช่างแต่งหน้าจากเกลี่ยรองพื้น ช่วยช่างผมม้วนแกนผม ช่วยผู้ช่วยผู้จัดการกองถ่ายเรื่องคอนทินิวเสื้อผ้าหน้าผม ถ่ายโพลารอยด์นักแสดงแล้วแปะภาพในสคริปต์คอนทินิวที่เน้นฉาก เครื่องแต่งกาย เห็นการกำกับบท และการแสดง
รวมทั้งจดและใช้ความคิดต่อยอดจากการอธิบายตัวละครของผู้กำกับ ว่างๆ ก็ไปช่วยแม่ครัวกองถ่ายโขลกน้ำพริก ผัดกับข้าว
คำชมของผู้กำกับเมื่อเจิดจันทร์แสดงผ่านกล้อง คือความภูมิใจลึกๆ ของอรียา เพราะหล่อนคือคนที่อธิบายแรงจูงใจตัวละคร และเหตุผลของการกระทำ การตีความที่ลึกขึ้น บางครั้งจากความเข้าใจตัวละคร บางครั้งจากการอ่านนวนิยายที่ถูกดัดแปลง หลายรอบ
แม้จะแตกต่างกันลิบลับ แต่ความสัมพันธ์ของสองพี่น้องก็สนิทสนมมากว่าสายตาภายนอกตัดสิน เจิดจันทร์เชื่อมั่นและรักน้องสาวอย่างจริงใจ ส่วนอารียาก็รักและชื่นชมพี่สาวที่หล่อนคือเบื้องหลังความสำเร็จ และกลุ่มแฟนคลับในอินสตราแกรม ติ๊กตอก
ตกลงว่าแกจะไปสมัครราชพัฒน์ใกล้ๆบ้าน จะเอาแค่นั้นเหรอ ...
พ่อถามหลอนอีกครั้งอย่างไม่ตั้งความหวัง ...
เรียนเอกชนก็ได้ เรามีเงินพอจากยัยจันทร์ที่เล่นละครออกอีเวนท์มากอยู่นะ ส่งน้องเรียนสักคน จันทร์มันไม่อะไรหรอก ...
แม่เสริม ...
หนูเอาแบบนี้แหละแม่ ง่ายดี แต่จะเรียนบริหารจัดการนะ ...
อรียาตอบเรียบๆ ด้วยแววตามุ่งมั่น
นี่คือครั้งแรกที่หล่อนชัดเจนกับความต้องการของตัวเอง ทำเอาพ่อแม่นิ่งเหมือนคนที่พบว่าแมวนอนหวดกลับวิ่งไล่ตะกวดหนู
สี่ปีที่เรียนไปด้วยช่วยงานต่างๆ ของพี่สาวไปด้วยผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ในรั้ววิทยาลัย หล่อนคือนักศึกษาคนโปรดของอาจารย์
ในกองถ่ายหล่อนคือ บุคลากรที่ทีมงานเสพติด เพราะสามารถทำแทนใครทีไม่มาในวันนั้นๆ ได้อย่างดี
ช่างผม
ช่างแต่งหน้า
คนจดคอนทินิว
จัดเสื้อผ้า
และแม้แต่เป็นตัวเดินประกอฉาก ...
หล่อนสำเร็จทั้งวิชากองถ่ายละครแบบลึกถึงแก่นยิ่งกว่านักศึกษาฝึกงานจากมหาวิทยาลัยชื่อดังไหนๆ จะเทียบได้
และมีความเชี่ยวชาญในพื้นฐานการบริหารจัดการซึ่งเห็นได้ชัดขึ้นจากการเจรจาต่อรอง เลือกบท เลือกงานอีเวนต์ ประสานงานเสื้อ ผ้า หน้า ผม และฝ่ายบัญชีจากข้างนอกแทนพี่สาวในฐานะผู้จัดการส่วนตัว
เจิดจันทร์ในวัย 24 ถูกจัดเป็นนางเอกระดับเอลิสต์ของวงการในปัจจุบัน
หลายคนมองว่าเธอกำลังจะมาแทนที่ภัทรีย์ ที่บัดนี้ล้างมืออย่างถาวร เป็นกระแสในฐานะนางเอกภาพลักษณ์ดี มีความอ่อนหวาน
ความจริงที่หลายคนไม่รู้คือ ภายใต้ความสมบูรณ์แบบนั้น เจิดจันทร์บอบบางและบริสุทธิ์เกินไป หล่อนเหมือนลิลลี่กลีบหนาแต่ชอกช้ำง่ายเมื่อต้องลมอ่อนซ้ำๆ
และสายลมนั้นคือ หนุ่มหล่อทายาทศูนย์สรรพสินค้าซึ่งตั้งอยู่บนริมน้ำเจ้าพระยา ที่ถูกจัดอันดับในระดับเอเชียน
ธันวฤทธิ์
หนุ่มนักเรียนอังกฤษกำลังเนื้อหอมในสังคมชั้นสูงด้วยความหล่อแบบนุ่มนวล สุขุม เขามีเสี้ยวอิตาเลี่ยนจากแม่ลูกครึ่งที่เคยครองตำแห่งนางสาวไทยก่อนสมรสสู่อนาจักรหมื่นล้าน
จึงมีรูปร่างสูงสง่า ความเข้มของโครงหน้า สันจมูกโด่ง และรสนิยมระดับพรีเมี่ยมตั้งแต่เสื้อผ้า นาฬิกา แหวน และรถซูเปอร์คาร์
ความสัมพันธ์กับเจิดจันทร์ดำเนินเหมือนความบังเอิญที่เขาตั้งใจอย่างมีชั้นเชิงด้วยรู้ว่าตนคือข้อเสนอที่ยากจะปฏิเสธ
อย่างน้อยมันก็เริ่มต้นแบบนั้น
ลิลลี่ขาวหนึ่งพันดอกค่อยถูกส่งมาอย่างปริศนา ตามมาด้วยเดรสรุ่นแรกของ Vera Wang คอลเลคชั่นที่เพิ่งเปิดตัวที่มิลาน
ฟูดทรัคที่เสิร์ฟกาแฟแก้วละสามร้อยบาทติดป้ายเป็นภาพสวยของเจิดจันทร์ในกองถ่าย
มีเพียงข้อความเดียวในกล่องผ้าซาติน การ์ดเนื้อพิเศษวางคู่ดอกลิลลี่ขาวปลายเกสรแดงเข้ม...
สายลมที่หวังดี
แล้วข่าววงในก็แพร่สะพัดออกรอบนอกคือกองถ่ายละคร ไปจนเป็นหัวข้อสนทนาบันเทิงออนไลน์ออฟไลน์ ..
ในรายการที่เจิดจันทร์ให้สัมภาษณ์ละครใหม่ เซอไพรส์เกิดขึ้นเมื่อพิธีกรสาวต่อสายพิเศษโดยแขกรับเชิญไม่รู้ตัว...
เสียงแปร่งแบบคนติดสำเนียงอังกฤษพูดไทย แล่นมาพร้อมภาพ วิดีโอคอล ถูกขึ้นหน้าจอที่ทีมงานเลื่อนมาข้างๆ ...
หนุ่มหล่อที่สังคมคลั่งไคล้ ยิ้มอบอุ่น สายตาลึกซึ้ง ...
สวัสดีครับเจิดจันทร์ ..
...
ผมอายมาก
ไม่รู้ทีมงานไปรู้อะไรมา
แต่พอถูกถามว่าผู้หญิงแบบไหนที่รู้สึกพิเศษ
ผมก็นึกถึงคุณขึ้นมา
ครับ! ผมชอบความสง่างาม
ที่ละมุนละไม แบบนั้น
แค่นี้นะครับ
.....ผมเขิน
เขาหัวเราะหลุดฟอร์มแล้วตัดสายเอง
เมื่อทุกอย่างถูกเปิดเผย
ธันวฤทธิ์ก็สานต่ออย่างเงียบๆ และมันก็ดำเนินไปอย่างเรียบๆ แต่ลึกซึ้ง
ดอกลิลลี่ที่ตั้งตระหง่านค่อยโอนเอนจากปลายกลีบจนสั่นไหวไปทั้งก้าน เมื่อลมอ่อนโหมละมุนอย่างไม่ขาดสาย...
ทั้งหมดอยู่ในสายตาผู้จัดการอย่างเป็นทางการอย่างอารียา ...
ท่ามกลางนักข่าวมากมายรุมแสดงความยินดีในข่าวหวานแห่งปี
หล่อนดาหน้าเข้าชนด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง แต่สุภาพ...
วันนี้เรามาพีอาร์เปิดกล้องละคร ถามน้องในเรื่องบทบาท และการร่วมงานกับพระเอกใหม่
เราให้เกียรติกองถ่ายก่อนนะคะพี่ๆ
เรืองอื่น เดี๋ยวเจ๊แฉเอง...
หล่อนหัวเราะขัน ดึงมือพี่สาวไปยืนถ่ายรูปกับพระเอกหน้าเกอเกอ ที่หลุดเฟรมความสนใจ
จันทร์ ! เธออย่าโง่ได้ไหม
เห็นๆ อยู่ว่าไอ้หล่อสำเพ็งริมน้ำนั่น
มันขุดบ่อล่อปลา
เธอคือสินค้ามีมูลค่าที่ใครก็อยากใช้นะ
อรียาพูดตรงๆ เมื่อนั่งอยู่ด้วยกันในรถ BMW ที่หล่อนบังคับทิศทาง...
มองเขาร้ายไปไหมริยา...
เธอไม่คิดว่ามันสวยงามเหรอ
....
ความรู้สึกของเขาจริงนะ
ตั้งแต่ยังเป็นแค่...
สายยลมที่หวังดี ....
เจิดจันทร์พูดเขิน ใช้ปลายนิ้วเกลี่ยสร้อยข้อมือ ไฮจิเวลลีสั่งทำพิเศษ รูปดอกลิลลี่มุกประดับเกสรทับทิม บนเรือนเพชรระยับราวน้ำค้างสวรรค์
หุ้นกลุ่มบริษัทขึ้น 1% ทุกความเคลื่อนไหวของเธอต้องมีอีตานี่มากินพื้นที่สื่อ ได้ EMV ฟรีๆ
คนอื่นเขาเสนอเงินให้กี่ล้านถึงได้ ...
คิแต่ฉันจะถอยดสิคิด เจิดจันทร์..
คนถูกถามโพล่งขึ้นทันควัน...
คนอย่างเธอ!
จะเข้าใจอะไร!!! ริยา ?
.
เอี๊ยด!!!!!!
รุถเบรก กระตุกแรง
อริยา มือกำพวงมาลัยแน่น เล็บจิกหนังจนห้อเลือด
เจิดจันทร์อ้าปากค้าง ...
แล้วค่อยเอามือแตะน้องสาว
น้ำตาหยดอาบแก้มช้าๆ...
พีเสียใจริยา
พี่... ไม่เคยคิดจะพูดแบบนี้จริงๆ
อย่าเงียบเฉยๆ พี่ใจไม่ดี ริยา
อริยาหลับลงด้วยแรงกดเปลือกตา สูดลมหายใจลึก ขนตาแฉะแต่ไม่มีหยดน้ำเอ่อท้น มองไหล่ทางเลื่อนลอย
ฉันรู้พี่ไม่ตั้งใจ
พี่เป็นยังไงฉันรู้มาตั้งแต่เด็ก
......อย่าคิดมาก
เจิดจันทร์โผกอดน้องสาว
น้ำตาร่วงหนักจนต้องซื๊ดจมูกที่ตีบตัน ...งั้นเรา...
แต่ฉันจะถอย!
คำพูดถูกแซงด้วยเสียงน้องสาวก่อนจะดำเนินจนจบประโยค...
นอกจากงาน ฉันจะไม่ยุ่งอีก และนี่จะเป็นความหวังดีเดียวที่จะพูดครั้งสุดท้าย...
ละครมันยากเพราะความวุ่นวายของปัญหาและสันดานคนร้อยพ่อพันแม่
จันทร์
หน้ากล้องเธอทุกข์เพราะผู้กำกับสั่งเทคบ่อย พระเอกชอบหาเศษหาเลย นางรองคอยขโมยซีน
แต่พอคัท ทุกคนแยกย้าย
กลับไปใช้ชีวิตของตัวเอง
หล่อนยิ้มขื่น ก่อนพูดต่อ
แต่อีตานี่
มันไม่มีให้เทคใหม่
หรือใครสั่งคัท
มันคือบทละคร...
ที่รันทรูแล้วไม่ย้อนกลับ
ไม่มีเบรคให้ แต่งหน้า ทำผม เปลี่ยนชุด
จำไว้ โลกนี้ไม่มีเจ้าชาย
ที่บ้าแบกรองเท้าข้างเดียวเพื่อหารักแท้
ถนนซูเปอร์ไฮเวย์ที่คลายตัว รถบีเอ็มสีดำ เคลื่อนตัวช้าแล้วเพิ่มความเร็วขึ้น ลัดเลาะตามช่องว่างอย่างไม่เร่งรีบ ท่ามกลางวิวทันสมัยที่ถูกชื่นชมจากนักท่องเที่ยวทั่วโลก ปกคลุมด้วยหมอกทึบที่แพร่ความเสื่อมทรามในลมหายใจทุกผู้สัญจรอย่างไม่มีใครหลุดรอด
หลังเหตุการณ์นั้น
อรียายังคงทำงานอย่างมืออาชีพ พร้อมกับการเริ่มตั้งบริษัทโมเดลลิ่งและเทรนนิ่งไอดอลที่ครอบคลุมสาขานักแสดง นายแบบนางแบบ และ อินฟลูเอนเซอร์
ชื่อเสียงที่บัดนี้ทยานในจุดเดียวกับภัทรีย์ของเจิดจันทร์ จากแผนการทำงานที่สมบูรณ์แบบของหล่อน ทำให้ อรียาเป็นผู้ทรงอิทธิพลอย่างเงียบๆ
และเป็นหนึ่งในกลไกหลักที่ต้องการของวงการอุตสาหกรรมบันเทิง...
ริยาขอเด็กมาแคสต์งานหน่อย...
ริยาฉันขาดน้องนางเอก ...
ริยา ช่องจะส่งศิลปินฝึกหัดไปเทรนคน
กลไกทั้งหลายขับเคลื่อนจากการบริหารจัดการอย่างทรงประสิทธิภาพด้วยความคร่ำหวอดมาสิบปีจากเด็กหิ้วสำรับตามพี่สาวในกองถ่ายละคร
สู่การขยายตัวของคอนเนคชั่นทั้งครูสอนการแสดง ครูสอนเต้น ร้องเพลง เดินแบบ
และที่สำคัญการปลูกฝังไมนด์เซ็ตแบบบันเทิงเกาหลี ที่เน้นวินัยควบคู่กับการวางตัวเองเป็นสินค้าพร้อมใช้
ที่ต้องรักษาภาพลักษณ์ทุกกระเบียดนิ้ว หลีกเลี่ยงทุกดราม่าอ่อนไหวต่อกระแสสังคม การเมือง ที่วางมาตรฐานสูงกว่าสายงานเดียวกัน
ทำให้ผู้ใหญ่หลายคนวางใจ...
เด็กของริยา ฉันมั่นใจได้ เขาเทรนมาดีจริง ยัยเจมมี่นั่นไง เห็นว่าไปเล่นซีรีส์ของ HBO ...
ความสำเร็จที่พุ่งทะยาน
กำลังจะถึง...
จุดเปลี่ยนสำคัญ
เจิดจันทร์!!!...
เสียงสูงแหลมสะท้านก้องในห้องน้ำ ห้องเพนท์เฮาส์คอนโดหรู
ริยารีบเข้าไปช้อนร่างในอ่างจากุชชี่ที่บัดนี้แดงเป็นแอ่งเลือด
ข้อมือร่างไร้สติตกห้อย
หล่อนเรียกรถพยาบาลทันทีที่ตั้งสติได้
สายไปแล้ว !
พี่สาวได้จากไปก่อนที่หล่อนจะแวะมาหาร่วมชั่วโมง
บรรยากาศงานศพ ที่มีคนในวงการบัรเทิงมามายมาร่วม พวงหรีดอลังการจากทุกช่องทีวี สื่อมวลชน และคนในวงการบันเทิง ทั้งเบื้องหน้า และเบื้องหลัง เป็นเพียงฉาก
ที่กำลังจะส่ง อีกศพ ไปพร้อมกัน
ด้วย ฆาตรกรรม จิตวิญญาณ
ที่น่าเศร้าสำหรับ เจิดจันทร์
ไม่มีร่องรอย ของ
สายลมที่หวังดี
แต่กระแสข่าวหวานกับลูกสาวรัฐมนตรี ที่เพิ่งจัดพิธีหมั้นในโรงแรม Kempinski และ After Party ยกชั้นของ Rooftop Bar ริมเจ้าพระยา กรรโชกครึกโครมในแทบทุกสื่อ และดูเหมือนทุกสำนัก ไม่มีใครโยงใยความรักในอดีต
ความลับ
ที่อรียาเก็บงำไว้คนเดียวให้มอดไหม้ไปกับร่างพี่สาวคือ หลานอายุสองเดือนเศษที้กำลังก่อร่างสร้างตัวที่จบชีวิตไปพร้อมกัน
คุณเป็นทั้งผู้จัดการ น้องสาว ทำไมปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้ ริยา
โครงการที่คุยกันค่อยว่าอีกที...
พี่คะหนูจะย้ายสังกัด
เงินค่าเสียหายตามสัญญาบริษัทใหม่จะจ่ายให้ค่ะ...
เบรคก่อนนะริยา
ช่องเปลี่ยนบริษัทเทรนนิ่งศิลปินใหม่
อ้าว! อีนี่ไงทำแต่งานหาแต่เงิน
ทำให้เจิดจันทร์ตาย...
โอ๊ยยย ลูกเต้าฉันทั้งคน
ไม่เสี่ยงให้ยัยนี่ดูแลหรอก...
กลัวไปเจอในอ่างจากุชชี่
เสียงสุดท้ายคุยตลกมากกว่าจะจริงจัง รอบตัวร่วมประชาทัณฑ์อริยาย่างไม่ปราณี
ในนามผู้แสดงความอาลัย
ที่เจ็บที่สุดคือ...
แกนะแก อีลูกทรพี ได้ดีเพราะพี่ แล้วถีบหัวส่ง ปล่อยมันกรีดข้อมือ
ไปเลยไป!!!
เปลี่ยนชื่อนามสกุล
อย่ามาเรียกฉันว่าแม่อีก ...
เสียงของแม่ยังสะท้อนไม่หายในห้วงคิด ทั้งที่หล่อนและพ่อ ต่างปลาบปลื้ม อวดว่าที่ลูกเขย กับใครต่อใคร
อย่างภาคภูมิใจ
เปลวไฟลุกโชน
แลบเลียร่างภายในบรรจุ
อย่างช้าๆ
แต่ความร้อนนั้น มิได้ทำให้น้องสาวที่ยืนชิดช่องเสียบ ดอกไม้ รู้สึกร้อนลวก
ตรงกันข้าม
หล่อนเหน็บหนาวใจ จนด้านชา
แม้น้ำตา สักหยด ก็คั่งค้างเป็นน้ำแข็ง
ดูมันสิ พี่สาวตายทั้งคน
ไม่มีน้ำตาสักหยด
คำพูด กระทบหู แล้วผ่านหาย
ที่ตกค้างคือ คำถาม ...
จันทร์...ถ้าวันนั้น
ฉันไม่ปล่อยมือ ....พี่คง....
ผู้ป่วยเสียเลือดมากและหัวใจหยุดเต้นร่วมชั่วโมง ก่อนเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลถึงตัวค่ะ...เวลาตาย 23.08
จากคำตัดสินของสังคม ครอบครัว สมองของอรียารวนจนภาพ และคำพูดไม่ได้เรียงตามไทม?ไลน์ และมาหยุดอยู่ที่คำพูดของพยาบาลในที่เกิดเหตุ
ที่วนลูปอย่างไม่รู้จบ
สมองสับสน กับไทม์ไลน์
และเหตุการณ์ที่ไร้ลำดับ ก่อน หลัง
พี่ริยา เจิดจันทร์ไม่มาฟิตติ้งชุดที่กองละคร...ร้างรักรอยบุพเพ ค่ะ
รอกันสามชั่วโมงแล้ว โทรไปก็ไม่รับ ...
ผู้ช่วยที่หล่อนส่งไปประสานงานโทรจากช่องทีวีใหญ่
อรียาวางงานทุกอย่าง
คว้ากุญแจขับรถไปที่พักเจิดจันทร์ กดรหัส 8 หลักหน้าห้อง...
12120811
ครึ่งแรกคือวันและเดือนเกิดของเจิดจันทร์ครึ่งหลังของหล่อน
ภาพพี่สาวยังติดตา
สองเดือนจากวันนั้น
ริยา! ริยาจริงๆ ...ว๊าย!!!
เสียงร้องเรียกจากรถตู้คันใหญ่ พร้อมกลุ่มชายใจหญิงหลายคนเดินกึ่งวิ่ง ด้วยจริตจก้านเข้ามาหาเธอ
ซึ่งกำลังชงโอเลี้ยงส่งให้ลูกค้าตรงซุ้มขายน้ำในปั๊มน้ำมันต่างจังหวัด
ฟังแค่เสียง
หล่อนก็รู้ทันที...แจ๊ส สไตลิสต์องถ่ายละครช่อง TBT ที่คุ้นเคยกันตั้งแต่หล่อนยังเป็นเด็กจดคอนทินิวเสื้อผ้า...
ไปทัวร์กาแลกซี่มารึไงยะ?
หล่อนหายไปไหน?
พี่จรีย์แกตามหาให้ควัก โทรติดต่อไม่ได้ เลขาเก่าเธอเขาบอกว่าตัดขาดครอบครัวแล้วขายต่อบริษัทได้หลายล้าน
แล้วไหงมาชงโอเลี้ยงอยู่นี่ยะหล่อน...
แจ๊สไล่ยาว บิดคอไปมาราวนางระบำแขก ที่จีบปากจีบคอไม่หยุด
โอยยยย...เหนื่อย
ปี๊ดดดดด!!!
แล้วคว้าโอเลี้ยงที่หล่อนถืออยู่ขึ้นดูดเฉยอย่างกระหาย...
ของกู อีผีขนุน!
ซิ้มแก่มองแรง ตวาดใส่แจ๊สนหล่อน วี๊ดว๊าย
หนูกราบงามๆ ค่ะ อาม่า
แล้วก้มกราบงามพร้อมแบงค์ร้อยในมือ
หมับ!!!
ซิ้มฉกมือหยิบเดินหน้าเป็นตูดจากไป
เอ้า...เงินก็จ่ายแล้ว โอเลี้ยงก็ดูดแล้ว ตูดบนหน้าอีซิ้มก็เห็นแล้ว...
เหลามาสิหล่อน
อย่ากลัวพิกุลร่วง ..
แจ๊สซักไซ้ในฐานะคนเคยสนิทคุ้นเคยมานาน แล้วดูดโอเลี้ยงแก้วละร้อยจนเสียงโพรงอากาศในหลอดดัง ...
น้อยไปหน่อย
บ่นกับแก้ว แล้วยิ้มหวานให้หล่อน...
ช็อค
เบื่อ
อิ่ม
จบ
หล่อนตอบสั้นๆ ใบหน้ายิ้มกวน ทำเอาอีกคนค้อนประหลับประเหลือก แต่ยังจีบปาก
ฉันพูดมาสองไมล์...
หล่อนตอบแค่สองเซน ...
เออๆ ช่างเหอะ
แต่พี่จรีย์แกจะให้หล่อนดูเด็กในสังกัดให้สองคน แกเสียดาย เห็นๆ กันว่าไม่มีใครทำได้เหมือนหล่อน
ขนาดหลายบริษัทพยามก้อบปี้แบบเธอยังไม่รอด เมื่อวานเพิ่งโป๊ะแตก น้องนูนู่แสนเรียบร้อยว่าที่ไทยแลนด์สวีทฮาร์ทดันด่ากราดแม่ค้าส้มตำ ...
ว่า อีหอยหลอด!
เลยถูกถอด จาก ละคร ดงผู้ดี ทันทีค่า
แจ๊ส กระดกน้ำแข็งก้นแก้วเคียวกร้วม
อูยยย! เย็นสะท้านจิ๋ม
นางทำท่ายะเยือกช่วงล่างอย่างนางโชว์ปิงปอง มืออาชีพ เมื่อเห็นฝรั่งหล่อเดินผ่าน ก่อนหันมา ฉอดๆ
ว่างๆ โทรหาแกหน่อยนะ คนเคยอุปถัมภ์กันมา พี่จรีย์แกมาตรฐานสูงจนคอตั้งบ่าขนาดนั้น มีแต่หล่อนแหละที่ขึ้นขย่มตออุ้ยส คอ แกได้ .
ว่าแล้วก็โบกมือเป็นหางปลานกยูง แล้ววิ่งตูดบิดขึ้นรถ
เซอร์วิสโฮเทลระดับกลาง คือห้องพักที่หล่อนเลือกใช้ชีวิตมาหกเดือน เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา เรื่องงานก็ไม่อยากคิด หล่อนขายเครื่องดื่มแค่ซื้อเวลาให้สมองว่าง ห้องพักสวย สะอาด
หล่อนจุดบุหรี่สูบ
เดินไปยืนรับวิวระเบียง
พี่สาวตัวเอง ยังจัดการไม่ได้ จะไปจัดการใครได้ ...
เสียงที่เคยผ่านหูผุดขึ้นกระแทกใจที่ลอยเคลิ้มไปกับควันบุหรี่ให้หล่อนสำลัก ...
เสียแรงให้ดูแลพี่ อีลูกทรพี ...
บางบาดแผลมันลึกแม้จะสมานตัวจากภายนอก
อรียาไม่เคยสงสัยในความสามารถของตัวเอง แต่ไม่อาจก้าวข้ามการตัดสินใจในวันนั้นบนท้องถนน นี่คือเหตุผลลึกๆ ที่หล่อนไม่อยากจะทำงานแบบเดิมอีก
หล่อนกลัวจะพบใครในอ่างจากุชชีอีกคน ที่ไม่ใช่แค่เจิดจันทร์
ในความคิดสับสนท่ามกลางความมืดริมระเบียง
ริบบิ้นสีแดงหวกอากาศตกลงตรงหน้า
หล่อนก้มลงดูด้วยความสงสัย
แต่ยังไม่ทันเห็นชัด
ก็มีริบบิ้นแดงอีกนับร้อยพุ่งมาจากทุกทิศทางขัดสานกันเหมือนกรงนก ...
ช่วยด้วย!!!
ช่วยด้วย!!!
อรียา
หล่อนหันหลังกลับจากริมระเบียง
ร่างผู้หญิงนอนสูบบุหรี่
ในอ่างอาบน้ำ
สองขาแหวกผ่านเดรสหรู YSL
พาดไขว่ห้างบนขอบอ่าง
โชว์ส้นเข็มของ jimmy choo
ควันบุหรี่สีแดงถูกพ่นออกจากปากด้วยท่าทางเก๋เท่
ช่วยด้วย...
ช่วยด้วย...
!!!!
ช่วยต่อบุหรี่ให้อีกมวนสิจ้ะ อรียา
สิ้นสุดคำพูด หล่อนก็สำลักควันอย่างรุนแรง แล้วล้มลงจมในอ่างอาบน้ำ
แต่สองขาที่พาดยังชักกระแด่ว อรียามองด้วยความตกใจ และกำลังจะร้องขอความช่วยเหลือ
ร่างนั้นก็ลุกนั่งขึ้นมาเอง ..สองหูปล่อยควันแดงพวยพุ่งเหมือนกาน้ำร้อนแรงดัน ...
ทำไมไม่จุดไฟแชค...อรียา
แล้วก็ล้มลงจมอ่างอีกครั้ง
อรียาถอยกรูดติดระเบียง
เธอ...ผี หรือคน
หล่อนถาม ทั้งที่ค่อนข้างมั่นใจว่าเป็นอย่างแรก ...
อยากรู้เหรอจ๊ะ
เสียงลอยมาจากในอ่าง
ที่ไม่ปรากฎคนพูด
แต่มีก้นบุหรี่ถูกดีดออกมาใกล้ระเบียง จากนั้น ก็กลายเป็นต้นไมที่ค่อยๆ สูงใหญงอกชนเพดาน กิ่งก้านแผ่จนเต็ม แล้วค่อยๆ ผลิดอก
กลีบร่วง กลายเป็นผลที่มีร่างคนตัวเปลือยเปล่าขนาดเท่ามะละกอ
ส่วนหัวติดกับขั้ว
เหมือนต้นไม้คน
ที่มีผลไม้ชีวิตเต็มเพดาน
ร่างในอ่างลอยขึ้นเหนือระดับสายตา
มองนำไปที่ต้นไม้ประหลาด ...
อันนี้คน กี่คนนะ
โอ้วมากมายทั้ง boys and girls ...
หล่อนดีดนิ้ว แล้วคนตัวเล็กบนต้นไม้ก็ค่อยๆ ร่วง ตกลงพื้น ...
อุ๊ว๊ายยยย
ตายแล้ว! ตายแล้ว!
ตายกันยกต้นเลย
อรียาช่วยรับหน่อย
ช่วยหน่อย !!!
หล่อนร้องขอด้วยเสียงเป็นห่วง
แต่ว๊าบมา
เขย่าต้นไม้ให้ร่วงหนัก
ที่น่าอปลกใจคือบนพื้นกลับกลายเป็นแค่ผลส้มแตกกระจายเต็มไปหมด...
เสียงหัวเราะร่วนและเสียงเขย่าต้นไม้ยังสนุกสนานคุ้มคลั่ง
ต้นไม้คน
บัดนี้ไร้ผล
เพราะตกแตกเป็นผลส้มเละคาพื้น เสียงเครื่องบดดังกระแทหู
อ่างอาบน้ำถูกแทนที่ด้วยเครื่องปั่นแยกกากขนาดใหญ่เท่าคนตั้งอยูแทน
และมันกำลังบดบางอย่างที่ถูกโยนลงจากที่สูง....
เอ้า ฮุยเลฮุย อ้าฮุยเลฮุย
juicy นารีผลมาแล้วจร้า...
ร้านนี้ไม่มีโอเลี้ยงแก้วละร้อย
แต่อร่อยรับประกัน
คั้นสดแยกหนังแยกน้ำ ...
สาวเดรสดำ ซึ่งบัดนี้นั่งอยู่บนกิ่งไม้ โยนผลมนุษย์ในมือลงเครื่องอย่างแม่ยำ เมื่อเห็นอารียมองจากด้านล่าง หล่อนก็โยนให้
จับแน่นๆ หน่อยนะน้องนะ
รับแน่นๆ หน่อย ประเดี๋ยวตก !
หล่อนร้องเพลงยุค 90 ประกอบอย่างคึกคัก และโยนของในมือว่องไว
อรียาพยายามรับได้ผลมนุษย์สามลูก ที่พลาดล้วนตกแตกกระจายพื้น...
สาวลึกลับกระโดดลงอย่างสวยงามมายืนข้างๆ หล่อน ส่งอีกสองผลลงในอ้อมแขน อรียา ...ยิ้มหวาน
เอ้า...ให้แบบหมดเนื้อหมดตัวเลย ...
ว่าแต่ถือดีๆ นะผู้จัดการมือทอง
หล่อนกำลังจะเดินจากแต่แล้วก็ใช้ตะโพกชนตะโพกอรียา จนผลไม้ร่วงแตกหมด...
อุ๊บส์...เวลาตกแตก 23.08 oops
คุ้นจัง เนาะ
หล่อนหัวเราะร่า จนต้องกุมท้อง แล้วเลยหงายนอนกวัดแกว่างแขนขาเป็นแอนเจิลบนพื้นเฉอะแฉะ
แอนเจิ้ลบนพื้นหยุดขยับขาแขน พูดหอบๆ...
โถแม่คุ๊นนนน...สุดท้าย
ก็ไม่เหลือรอดสักลูกเลย...
ไม่หลืออะไรเลยแหลกสลายลงไปกับตา กับน้ำส้มฉ่ำเท่านั้น
หล่อนหัวเราะร่วนกับท่อนหลังที่ฮัมเป็นเพลงปราสาททรายของ สุรสีห์
อรียาทรดลงกับพื้นอย่างหมดแรง...
ฉันทำอะไรไม่ได้เลย
หรือฉันไม่ไดทำมันมากพอกันนะ
แล้วจู่ๆ เธอก็ย้อนไปอยู่ยนรถกับเจิดจันทร์ในวันที่ทะเลาะกัน...
แต่ไม่ว่าเธอจะกลับไปกี่ครั้ง จะปล่อยมือ หรือควบคุมความสัมพันธ์ของเจิดจันทร์เท่าไหร่
หล่อนก็เจอเจิดจันทร์ในอ่างจากุชชี
ทุกครั้ง
ทำไม...ทำไม ยังเหมือนเดิม....
อารียา ทรุดหมดแรงลงบนพื้น น้ำตาคลอ
แล้วเลยฟุบหน้ากับสองฝ่ามือ ร้องไห้หนัก เหมือนทำนบทลาย
ก็เพราะทุกคนมีสิทธิ์เลือกเสมอกันนะสิ และหล่อนเลือกเส้นทางสู่จากุชชี
ไม่ใช่เธอที่จะขัดขวางได้ ...
เสียงกังวาลในความมืดที่บัดนี้ยังคงมีแค่อรียากับระเบียงกระจก ไม่มีวี่แววผิดปกติใดๆ ทิ้งร่องรอย ...
ต้นเสียงที้หล่อนหันมองปรากฎกลุ่มแสงนวลระยิบระยับ รวมตัวเป็นผู้หญิงในอ่างน้ำ ที่บัดนี้เต็มไปด้วยความสูงสง่าเหนือจักรวาล...
หล่อนลอยอยู่กลางอากาศส่งยิ้มประโลม ..
เธอคืออะไร จิตสำนึกของฉัน? ...
อารียาถามด้วยความงุนงง ท่ามกลางคราบน้ำตา
อย่าสนใจว่าเราคืออะไร
สนใจว่าเจ้าเป็นใคร
และทำอะไรกับตัวเองดีกว่า ...
ความมืดมิใช่ศัตรู
แต่คือครูแห่งการเห็นแจ้ง
จงอยู่อย่าง รู้ เท่าทัน
แล้ว รัตติกาล...จะส่องทาง
ร่างนั้นสูญสลายไปกับความมืดพร้อมสายลมอ่อน ....
อรียา นั่งนิ่ง ปล่อยใจเลื่อนลอย
หล่อนค่อยยันกายขึ้นช้า
ควานหากล่องบุหรี่ ไฟแชคในกระเป๋ากางเกงขึ้นจุด
สูบลึก
แล้วปล่อยควันอ้อยอิ่ง
สูญสลายไปในม่านราตรี
ติ๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณ
...พี่จรีย์ อรียาค่ะ
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
