สามล้าน!!! นี่กูเพิ่งถีบชุด Balmain โคตรแพงด้วยตีนหนีบ นันยาง 85 บาท กูทำเหี้ย! ไรเนี่ย
ตอน 13 นันยางทีละก้าว
ในเช้าที่เร่งรีบของหลายคน ฉันตื่น 9 โมงด้วยอาการหนักหัวจากการดื่ม และหัวเราะฮิฮะทั้งคืน
เราแต่งตัวสวย ฉีดน้ำหอมซูเปอร์แบรนด์ที่มาพร้อม Prescript แล้วออกไปปาร์ตี้ในโรงแรมเจ็ดดาว หรือ อาร์ตแกเลอรี่ระดับ Kempinski Chain เพือ...
กิน ดื่ม และแบมือ...
รับผลิตภัณฑ์ไฮเอน
ด้วยคอตั้งบ่าราวเก็บบรรณาการจากข้าราชบริภาร
ชีวิตของบรรณาธิการแบบเรา
ทำงานพอให้ได้ซีน
แต่เน้นปีนบันไดโซเชียลเป็นหลัก
เพราะหยักสมองเรียงรายด้วย
น้ำหอม กระเป๋า เครื่องสำอาง
ที่ไม่ต้องจ่าย...
แม้แต่สลึงเดียว
และนั่นคือชีวิตที่ปิดฉากทุกค่ำคืน อันแสนซ้ำซาก
แต่ใครอย่าออกปาก
เพราะเราจะลากตัวเอง
ไปด้วยเสมอ
แม้จะต้องนั่งตุ๊กๆ ไปลงไกลๆ
และทุกเช้ามันก็ไม่ต่างกัน ...
จิบสตาร์บักใต้ออฟฟิศสักชั่วโมง
สั่งงานที่เขาทำจนขึ้นพรูฟแล้ว
ให้ดูมืออาชีพ
แบบ...เกินจำเป็น
คิดๆ แล้วก็นึกถึง
ทูน่าแครกเกอร์ ในวันวาน
ที่บัดนี้คือ
ปลากระป๋องสามแม่คร้ว
และปาท่องโก๋ แบ่งข้าง
กับอีแปะเจมส์
ใช่...อีแปะเจมส์ เจ้าจองข้าวมันไก่ ที่จ้าง 220 บาท ให้ฉันเป็นชูเชฟ ล้างจานหลังรถเข็นคนนั้นล่ะ
พูดถึงอีแปะ ฉันก็นึกสงสารอยู่นิดหน่อย เพราะขายได้น้อยลง จนต้องจัดโปรโมชั่นร่วมกับอีซิ้มไฝขน เจ้าของรถเข็นบะหมี่ไหหลำ
อีซิ้มที่ฉันกระโดดถีบจนตัวเอง
ตะโพกคราก
นายจ้างคนแรกที่ฉันเซอร์วิส
หลังรถเข็น นั่นแหละ
หมดยุคแล้ว กับการ
ซื้อ 1 แถม 1 แบบพิซ่าหน้าส้นตีน
แต่มันกลายเป็น
ซื้อ 1 แถม 5 บาท
กับจานที่สอง...
ฝั่งตรงข้าม
นัยว่า กูไม่ลด แต่มึงไปขอส่วนลดจากคู่ค้า
มันก็เป็นกลยุทธ์แบบ joint venture ที่แฟร์ดี...ว่ามะ
ของแถม..ใครๆ ก็ชอบ ถึงจะได้มาแล้วไม่มีประโยชน์อะไร
ในตอนนั้น
เพราะมันจะถูกแพคในรูปแบบของขวัญ..
จับสลากปีใหม่ในออฟฟิศ
แต่ไม่ใช่ทุกโปรแบบหนึ่งแถมหนึ่ง ที่มีกล่องสุ่ม
ที่เราไม่รู้เลยว่า
จะคว้าอะไรขึ้นมาด้วย
รัติกาล คือกรณีศึกษา
ที่ฉันหมายถึง
แม่พระผู้สูงสง่า
ที่มาพร้อมสันดานมารนรก
ถ้าฉันอยากตาย...
นางจะดีมากเป็นพิเศษ
ด้วยรอยยิ้มหวานประโลมใจ
ก่อนยื่น...มาการองไซยาไนด์
หรือเมื่อฉันกำลังดีใจที่หล่อน
เนรมิตเพชรเม็ดเท่าควาย
มาวางบนตัก
หล่อนจะกระซิบเบาๆ ว่า
นีคือมูลค่าที่มาพร้อมแพคเกจเรือล่มกลางแอตแลนติค
แต่ก็นั่นแหละ ...ชีวิต
ที่ถูกลิขิตให้เป็น Somebody
ที่พระเจ้าโยนบททดสอบ
เพื่อปูท่างสู่จักรพรรดินี
ฉันยืนเกาะระเบียงห้อง
มองฟ้าเต็มประกายดาว
สูดหายใจลึก ผ่อนยาว
และจุดบุหรี่
BLACK menthol
หนีภาษีจากปอยเปต
ใครจะแคร์ว่ามันไม่ใช่
Marlboro
ตราบใดที่มันสีดำ และ
เย็นสะท้าน...จิ๋ม
CAVALLO 23 บาท
ยกโอเลี้ยงในถุงขึ้นดูด
Black Russian ก็งั้นๆ ล่ะ
ถึงจะมี Kahlua และ Vodka
ก็แค่มายาที่กลายเป็นฉี่ในอีกไม่กี่ชั่วโมง
บัดนี้...ฉันตื่นแล้ว
จากอุปาทานคอกเทล
ที่โคตรไร้สาระ
ดูดโอเลี้ยงอีกที แล้วตามด้วยเหล้าขาวครึ่งเป้ก
เมื่อเรารู้วิธีมิกซ์แอนด์แมทช์
แบบ บาร์เทนเดอร์
รสนิยมย่อมอยู่เหนือราคา
แต่เมื่อได้ยินเสียงประกาศ
ว๊าย..ฟรีบาร์ 99 บาท
Tuk Tuk Cocktail ปากซอย
ฉันรีบโยนโอเลี้ยงที่ดูดจนน้ำแข็งแห้งลงเช่ง และกำลังจะกระโจนเข้าห้อง ถ้าไม่มีเสียงกลางอากาศ
99 บาท...นันมัน
พัดลม 720 องศา LLazada
เก้าอี้ผ้าใบ 180 องศา SShoppee
เชียวนะ
สุดท้าย ก็ต้องนั่งพื้นดูด
โอเลี้ยงถุงเดิมจากเข่ง
และเหล้าขาวก้นขวด
ในขณะที่ หล่อน ทรงชุดรัดรูปของ Versace นั่งบนอาร์มแชร์หนังขึ้นเงา ทรงโมเดิร์น และพัดลมละอองหมอก
ที่เจ็บกระดองใจคือมัน.
180 และ 720 องศา
กูไม่เกิดเป็นนางฟ้ามั่งเหอะ
เมื่อไหร่ ฉันจะหลุดพ้นจากโอเลี้ยง เหล้าขาว และบุหรี่ปอยเปตซะทีวะ สามเดือนแล้วนะ
ฉันบ่นไปดูหล่อนยก แบลครัสเซียน จิบไป เซ็งจนปาถุงโอเลี้ยงลงเข่งอีกรอบ แต่เสือกพลาด น้ำแข็งการจายจากถุงตรงมุมระเบียง
อีกนิดเดียว...
รัตติกาลตอบ สายตาจับจ้องถุงแตกบนพื้น
ฉันดีใจ ลุกขึ้นเต้นเหยงๆ
ในที่สุด ก็จะหลุดจากอีแปะ และอพาร์ตเมนต์เส็งเคร็งนี้ซะที
รัตติกาลหัวเราร่วน ส่ายหน้าขำ
อีกนิดเดียว...จะลงเข่ง ละ
ฉันหมดแรง ลงกองพื้น ...อีบ้า กูนึกว่า อนาคตกำลังจะสดใสด้วยดอกไม้ไฟ เสือกมารีวิวการชู้ตถุงโอเลี้ยงซะฉิบ
แต่ถ้าอยากรู้จริงๆ ก็จะตอบให้ชื่นใจหล่อนละกัน
รัตติกาลยิ้มหวานอีกละ
ยิ้มแบบนี้ กูไม่มีทางตายใจ
ตะะกระไดในหลุมพลาง
โง่ซ้ำๆ ก๋ไม่ใช่อีสิรี
อดีต Inteligence ข่าวกรอง
แฟชั่นและความงาม
แห่งนิตยสารอันดับสามแห่งชาติ
แต่เมื่อ...เห็นสิ่งตรงหน้า
ว๊ายๆๆ Balmain
เดรสรุ่นลิมิเต็ด
ชุดเดรสยาวลากพื้นบนหุ่นสีดำ แขนยาว ที่สุดประนีตด้วยเม็ดคริสตัล ลูกปัด หมุดทองคำขาว และอัญมณีตลอดตัว ส่องประกายระยับ
ให้ฉันเหรอ...รัตติกาล
จะเอาอะไรให้หมดตัวจ้ะ
รัตติกาลหัวเราะร่วน
พ่นควันบุหรี่กลิ่นแบลครัสเซียน
ก่อนตอบอย่างใจดี
ได้สื และจะบอกวันเวลาที่ชีวิตของหล่อน จะหลุดพ้นจากการเป็น
ชูเชฟของไอ้แปะเจมส์ข้าวมันไก่
และอีซิ้มไฝขนบะหมี่ไหหลำ
ให้ด้วย
ฉันคุกเข่าลงประสานมือ หลับตา
ในที่สุด จักรวาล ก็ให้รางวัลกับ
การทดสอบอันยิ่งใหญ่ อาเมน
แต่หล่อน
ต้องนับทุกเม็ด ทุกชิ้น
ของลูกปัด และคริสตัล
บนเดรสนี้ให้ถูกต้อง
ห้ามผิดแม้แต่นิดเดียว
แล้วทั้งชุด และคำตอบ จะเป็นของหล่อน
รัตติกาลหัวเราะอีกครั้ง ก่อนหายวับไปกับความมืด
เพื่อ Balmain และ คำตอบเหนือบัญัติสิบประการ มีหรือ
กูจะถอย
นับก็นับสิวะ
ฉันเปิดไฟระเบียงแล้วตั้งตานับทั้งคืนจนไก่ขัน
ชุดเหี้ยอะไรวะ
ปักกันตาแตก
นับจนมือแหก
ยังไม่ได้แขนสองข้างเลย
อีพวกช่าง
มันไม่มีลูกมีผัวกันรึไงวะ
สองหมื่นสิบเอ็ด
เอ๊ะ ลืมอีเม็ดทองตรงจัดกะแร้
สองหมื่นสิบสอง
ยิ่งคิดยิ่งโมโห
ในที่สุด ทั้งหุ่น และชุด Balmain
ก็ลมเค้เก้อยู่ข้างเข่งขยะ
ด้วยฝ่าตีนนันนยาง
รัตติกาล หลอกฉันอีกแล้ว
โจทย์บ้าอะไรของเธอ
ไม่เอา ไม่เล่นแล้วเว้ย
เสียงหัวเราะ ลอยมากับสายลม
รัตติกาลในชุด Balmain ปรากฎตัว อย่างสวยอลังการดาวล้านดวง พรร้มกับ ชุดและหุ่นที่หายวับไป
หล่อนคงได้คำตอบแล้ว
แม้จะชวดชุดราคาสามล้าน
รัตติกาลหมุนตัว กรีดกราย ราวกับนางแบบบนรันเวย์มิลาน
ทุกองศาสะท้อนแสงทองขอบฟ้า มลังเมลือง เหมือนเหมืองเพชร
สามล้าน!!! นี่กูเพิ่งถีบเงินสามล้านด้วยตีนหนีบนันยาง 85 บาท
กูทำเหี้ยอะไรลงไป!
รัตติกาลจ๋า
นางฟ้าสุดสูงแห่ง
นิมมานรดี...
สิรีขอโอกาสใหม่
คิดใหม่ ทำใหม่
แบบพรรคการเมืองคุณหญิง
ไม่ ...
No ...
Nein...
ยัยนางฟ้าใจดำ
รัตติกาล สลัดปลายเดรสที่ลากยาวระพื้น หลุดจากมือของฉันที่ลูบๆ คลำ จนแทบจะนอนกลิ้งบนผืนผ้า
สรุปทั้งคืนคือไม่ได้อะไรเลย
หล่อนพ่นบุหรี่ในมือ หัวเราะขำๆ คนทำตาปริบๆ อย่างฉัน
จะได้อะไรล่ะ ถ้าหล่อนไม่ให้
ไม่เหลือ แม้แต่หุ่นโชว์
ฉันสะบัดสะบิ้งตอบ จะหันไปดูดโอเลี้ยงแก้เครียด ก็เสือกแตก ละลายอยู่ตรงพื้นไม่เหลือหลอ
ตอนล้างจานเคยนับไหม
ว่าอีกกี่ใบ
จะถึงหกโมง
อีอปะเจมส์สับไก่กีที
กว่าจะหมด สิบตัว
อีซิ้มลวกบะหมี่กี่ก้อน
กว่าจะเก็บรถเข็น
และหล่อนเดินมากี่ก้าว
กว่าจะถึงหน้างาน
รัตคิกาลถามยืดยาว ยังกะจะบันทึกกินเนสบุ๊ก
บ้าสิ ใครจะไปนับ
...ถึงกะละมัง
ก็ล้วงๆ ถูๆ ล้างๆ
ยังกะหายใจทางผิวหนัง จนหัวจะคว่ำ ได้เงยหน้าฮุบอากาศไม่กี่ที ก็หมดวันละ...ถามทำบ้าอะไร
รัตติกาลหัวเราะร่วน กระโดดขึ้นนั่งริมระเบียงอย่างกะนักยิมนาสติกที่ถูกรีเพลย์ภาพแบบสโลว์
ถ้าลองนับดู หล่อนอาจจะกระโดดถีบ ทุกอย่างด้วยนันยาง 85 บาท จนราบคาบ
ฉันเริ่มเข้าใจ การเชื่อม จุด แบบสตีฟ จ้อบส์ ผู้สร้างสรรค์ apple และ ไอโฟน ...
เออ จริงด้วยเนาะ ...
เพราะไม่นับ
ก็เลยไม่จับจดหดจิ๋ม
ใจคิดแต่ปากพูดอีดอย่าง
อยู่กับมันแบบไม่ต้องรอคอย..
เหมือนหาเช้า กินค่ำ
ย่ำที่ละก้าว ก็จะถึงดวงดาวอันเจิดจรัส ที่จะสวัสดี...
นีล อาร์มสตรองผู้มาถึง จากการเดินทางทีละหนึ่งปีแสง
ฉันเข้าใจแล้ว รัตติกาล ว่าทำไมถึงต้องนับลูกปัด Balmain
แค่เดินมันแบบไม่ต้องสนใจระยะทาง ก้าวด้วยนันนยางวันละนิด ชีวิตจะไปถึงส้มเข็ม LV
และ Balmain
ฉันหันมองชุดที่หล่อนสวมด้วยสายตามุ่งมั่น
เหมือนจักรวาลส่งพลังอันมหาศาลสู่หัวใจสาวงาม
ผู้กุมชะตามนุษยชาติ
และวันนี้ ฉันจะปักธง
แบบ นิล อาร์มสตรอง
แต่ตอนนี้...
ขอโอเลี้ยงแก้วสื
รัตติกาล
หล่อนยิ้มหวาน อีกละ
กูจะได้แดกอะไรที่ตรงปก
ไม่จกตาไหมเนี่ย
หล่อน สะบัดปลายนิ้ว
โอเลี้ยง
โอเลี้ยงจริงๆ
ในถุงร้อยเชือกฟาง
ฉันดูดยิ่งกว่าสูดวิญญาณน้ำสีดำ
แคกๆๆๆ
นี่มัน Black Russian
วอดก้าโคตรเข้ม
เสือกใจดี ผิดเวลา
อีนางฟ้าห่าระเบิด
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
