E P ๖๖ : "ไม่ใช่บังเอิญแต่เป็นบุญทึ่ทำให้พบกัน" พี่เปี๊ยกว่า
สถานตากอากาศบางปู เป็นสถานที่อีกแห่งหนึ่งที่เรารู้จักผ่านการอ่านนวนิยายของ ว. ณ ประมวญมารค หรือพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต
เรื่องปริศนา เจ้าสาวของอานนท์ และรัตนาวดี
จำไม่ได้ว่าเรื่องไหนมีฉากทึ่บางปู แต่ทำให้เราอยากไปบางปู อยากไปเห็นห้องเต้นรำขนาดใหญ่ การเต้นรำของเหล่าชาวผู้ดีมึเงิน แวดวงไฮโซของชาวพระนครสมัยนั้น
สามสิบกว่าปีเราจึงได้มีโกาสครั้งแรกที่มาบางปู
ปี ๒๕๖๐ หลานชายเรามีงานแต่งที่กรุงเทพฯ
เสร็จงานเรามาทึ่บางปูกับแม่เรา ลูกสาวและลูกเขยพาเรามา นั่นคือครั้งแรกที่เราได้มาเห็นบางปู กินอาหารทะเลทึ่บางปู เราจำเมนูไม่ได้แล้ว แต่ได้สัมผัสกับนกนางนวลซึ่งเขาจะหนีหนาวมา
แม่กับเราตื่นเต้นมาก แม่นั่งรถเข็นเพื่อสะดวกไม่ใช่เดินไม่ได้ เราเห็นห้องเต้นรำขนาดใหญ่ สัมผัสกับบรรยากาศที่ถูกพูดถึงในนวนิยาย มันเป็นเช่นนี้เอง
ปีนี้เราก็ไปบางปูอีก ปีที่แล้วก็ไป
ปีนี้กะว่าขากลับเราจะแวะกราบท่านพ่อลี
ที่วัดอโศการาม แต่ไม่ได้แวะเพราะต้องรีบกลับเข้ากรุงเทพฯ ก่อนที่รถจะติด เจ้าตัวเล็กจะโวยวาย
เราไป ๔ คน พ่อแม่ลูก ลูกเขยไปส่งแม่ดองหาหมอตามนัด เรากินอาหารทะเลกัน ก็คนเหนือน่ะนะ (คือเรา)
มาถึงถิ่นอาหารทะเลก็ต้องกิน มันสด
ปกติเราไม่ค่อยกินอาหารทะเลบ่อยนะเพราะมันไม่สด มาถึงที่ก็จัดมาตามที่อยากกิน
ก่อนอาหารมาเราอยากกิน คาปูชิโนร้อน เลยสั่งมา
ผิดหวังค่ะแต่ก็กินหมด เสียใจตั้งแต่ไม่มีแก้วนั่งกิน
มีแก้วกระดาษ เรานี่เวลากินกาแฟนี่เราชอบแก้วที่เป็น
กระเบื้องนะ ยิ่งเป็นแก้วบางๆ สวยๆ หรือเป็น
แก้วเซรามิกมาแบบสวยๆ เท่ๆ เจอแบบนี้ไม่ค่อยโอเค
ดื่มไปอึกแรกก็ อืมมมม ... รสชาติทหารหาญแหละ
กินได้ๆ ณ วันนี้เราไม่เรื่องมาก ไม่บ่น ไม่แสดงพลังลบๆออกมา อาหารเขาโอเคนะ เราว่าอร่อยทุกเมนู
ร้านยังคงรักษามาตรฐานที่อร่อย เป็นไปตามเอกลักษณ์แบบทหารๆ ไว้
วันนี้เจ้าตัวเล็กกินปลาลวกสุกกับพี่เขา กินนิดเดียวมีโกโก้เย็นกินประกอบ พี่เขากินได้แต่ปลา อย่างอื่นเขาแพ้และไม่ชอบ โดยเฉพาะกุ้ง เราสั่งหมึกไข่มะนาว หุ้นส่วนชีวิตสั่งต้มยำทะเล หอยหลอดผัดฉ่า
ซึ่งหอยหลอดตัวใหญ่ยาวมาก หอยนางรมสดกับเครื่องเคียง แต่ไม่มีเบียร์นะ ไม่ถึงเวลา เพียงแค่เราอยากกินหอย เราชอบหอยทุกชนิด ไปถึงถิ่นทะเลจะมีหอยๆ ขึ้นโต๊ะเสมอ
กินไปมองปลาตีนไป เห็นนกเล็กๆหาเหยื่อกินไป
มองขอบน้ำตรงหน้าไป
ละเลียดกับอาหารตรงหน้า เราตักข้าวแค่สองช้อนนะ เราไม่ชอบกินข้าวเยอะ แต่กับข้าวบางอย่างต้องกินกับข้าว เช่นหอยหลอดผัดฉ่า เรากินหมึกไข่มะนาว
คนเดียวจานหนึ่งด้วยชอบและอยากกิน กินแล้วติดลม
ยังไปแบ่งกินกับหุ้นส่วนอีกแน่ะ เจ้านั้นเขาเทใจให้เจ้าต้มยำทะเล เราก็ว่ารสชาติถูกปากแบบบ้านๆ ดี
อาหารยังไม่หมดแต่พร่องไปมาก ลูกอิ่มแล้วไปสั่งไอศกรีม อ้าวเหลือถ้วยเดียวเลยเอามาแบ่งกินกับเจ้าตัวเล็กซึ่งกินไปสองสามคำก็พอ แล้วก็ไปหมกหมุ่นกับพี่เสก โลโซ บนแท็ปเล็ตของเขาต่อ
ตอนนั้นเราเห็นครอบครัวหนึ่งมากันห้าคน ผู้ใหญ่สามเด็กสอง นั่งโต๊ะถัดไป เรามองผ่านแว่บเดียว
สักครู่ใหญ่ลูกเราและเพื่อนก็เห็นกัน ดีใจกันยกใหญ่ด้วยคาดไม่ถึงว่าจะเจอกัน
ตอนครอบครัวเรารออาหารลูกยังเล่าถึงเพื่อนคนนี้
พูดถึงพ่อเขาว่า แปลกใจเวลาพ่อมาจากเชียงราย
ที่แรกที่ขวนมากินข้าวต้องมาที่บางปูก่อนเสมอ
โดยบอกหลานๆ ว่ามาชมธรรมชาติ
ครอบครัวนี้เรารู้จักกันมาร่วม ๒๐ ปีกว่าๆแล้วด้วยลูกๆเป็นเพื่อนกันตั้งแต่ชั้นมัธยม
เราดีใจมากที่ได้พบ "พี่จิ๋ม" กับ "พี่เปี๊ยก"
พบหลาน "เคลิน" ซึ่งเราได้อุ้มหลานครั้งเขายังแบเบาะ ส่วนคนเล็ก "เคเดน" ไม่เคยพบกันเลย
พี่เปี๊ยกบอกว่า "ไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่เจอกันนะ เป็นเรื่องของบุญที่ได้เจอกันวันนี้" การพบกันวันนี้ทางเหนือจะบอกว่า "เล่าขวัญหันหน้า อายุยืน" เราคุยกันหลายเรื่อง ความรักความศรัทธาสายใยแห่งมิตรไม่เคย
จางหายไป แม้จะไม่ได้พบกันนานมาก
แต่รู้ข่าวคราวกันผ่านทางลูกๆ
"พี่จิ๋ม" ถามหุ้นส่วนชีวิตว่า ขับมามือเดียวกานั่น
แล้วหันมาทางเราว่า ไม่มีประโยชน์ใดๆ เลยนะ
เราหัวเราะกิ๊กเลย พี่เขารู้จักเราถ่องแท้ว่าเราไม่รู้งานไม่เป็นงานใดๆ เลย
ทั้งสองพี่เมตตารักใคร่ครอบครัวเราไม่เคยเปลี่ยน
เราสัมผัสได้
มื้อนี้พี่เปี๊ยกจ่ายค่าอาหารให้ครอบครัวเรา
พี่จิ๋มบอกเราว่า วางค่าทิปให้น้องๆ เขาก็พอ
ด้วยพี่เปี๊ยกเป็นนายทหารจึงผูกพันกับร้านอาหาร ศาลาสุขใจที่บางปูนี้เป็นพิเศษ เราจึงถึงบางอ้อว่าทำไมพี่เปี๊ยกจึงพาครอบครัวมากินอาหารที่นี่ทุกครั้งที่มากรุงเทพฯ
เราไม่ได้พบพ่อของหลานๆ เขาทำงานน่ะ
มาเมืองกรุงครั้งนี้เราเห็นลูกเขย หลานชายหญิง
และพ่อของหลานเคลินยุ่งๆ กับงานเขา
ไม่มีเวลาพาเราไปนี่โน่น เราจึงเข้าใจ ยอมรับ และเบาใจว่าพวกเขาคงสนุกกับงาน และเพื่อมึรายได้ที่จะดูแลครอบครัว
เราคุยกันนานค่ะ จนคนเริ่มมาเยอะ โต๊ะนั่งไม่พอ
จึงต้องลากัน และกลัวการไปเจอรถติด
เหตุเดียวกันนี้เราเลยไม่ทันแวะกราบท่านพ่อลี
แต่ไม่เป็นไร มาใหม่ก็ได้
เรายืดหยุ่นกับทุกความตั้งใจ
ไม่เอาแต่ใจเป็นที่ตั้ง สบายๆ
เราไม่ได้ไปหานกนางนวล
เพราะเวลาไม่มีแล้วต้องรีบกลับ
ถึงอย่างไรวันนี้ก็ยังเป็นวันที่สวยงาม
และมีความหมายอีกวันหนึ่ง
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
