ปะต้าคิดว่านะ!
“ประสบการณ์ตรง”คือไฟ
“ภาษาวิชาการ”คือแผนที่
มีไฟแต่ไม่มีแผนที่ก็อธิบาย
คนอื่นไม่ได้
มีแต่แผนที่ไม่เคยเจอไฟจริง
ก็พูดเก่งแต่ไม่ลึก
ปัญหาไม่ใช่ว่าอะไรสำคัญกว่า
แต่อยู่ที่คนส่วนใหญ่ชอบเอา
“คำอธิบาย”มาปลอมเป็นการ
เข้าถึงความจริง
คนที่ได้สัมผัสความสงบจริง
บางครั้งพูดไม่เก่งแต่มีบาง
อย่างในน้ำหนักคำสีหน้ารึ
การกระทำที่สัมผัสได้ว่าเขา
ผ่านมันมาจริงๆ
ในทางกลับกันบางคนอธิบายธรรมะเป็นระบบสวย คม ครบ
แต่พอเจอความทุกข์จริงใจก็ยัง
สั่นไหวขาดสติเหมือนเดิม
เพราะภาษาเป็นเพียงเงาของประสบการณ์ไม่ใช่ตัวตนของประสบการณ์เอง
คำว่า“หวาน”อธิบายได้เป็น
ร้อยหน้าแต่คนไม่เคยชิมก็
ยังไม่รู้รสอยู่ดีดอกนะที่รัก
ปะต้าว่านะ!
การใช่ว่าภาษาวิชาการไม่มี
ค่าเพราะถ้าไม่มีภาษาความรู้
จะส่งต่อกันไม่ได้มนุษย์ก็ต้อง
เริ่มนับหนึ่งใหม่ทุกคน
แก่นจริงอาจไม่ใช่“รู้”หรือว่า“อธิบายได้”แต่อยู่ที่สิ่งนั้น เปลี่ยนจิตและชีวิตเราได้จริง
แค่ไหน
เพราะคนที่“ถึง”แก่นจริงต่อให้
พูดน้อยคนก็ยังรู้สึกได้ส่วนคนที่
ยังไม่ถึงแก่นต่อให้พูดลึกแค่ไหน มันจะมีบางอย่างที่พร่องที่ขาด
อยู่เสมอ“มีแต่ความรู้แต่รู้ม่ะจริง”
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
