บางครั้ง คนที่ทำให้เราเสียใจที่สุด
กลับเป็นคนที่เราเคยเรียกว่า “เพื่อน”
ตอนขึ้นปี 1 ฉันเคยตื่นเต้นมากกับการได้เริ่มต้นชีวิตมหาวิทยาลัย
ฉันได้เจอเพื่อนใหม่ ได้มีกลุ่ม ได้มีคนเดินไปเรียนด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน หัวเราะด้วยกันทุกวัน
ช่วงเวลานั้นมันดีมาก…ดีจนฉันคิดว่าตัวเองโชคดีที่ได้เจอพวกเขาแต่พอเวลาผ่านไป
ฉันเริ่มเห็นด้านที่ไม่เคยเห็น
จากเสียงหัวเราะ กลายเป็นคำนินทาจากเพื่อนที่ดูอบอุ่น กลายเป็นคนที่พร้อมจะพูดถึงคนอื่นเสีย ๆ หาย ๆ ตลอดเวลา
แค่ใครทำอะไรไม่ถูกใจนิดเดียว ก็พร้อมจะด่า พร้อมจะเหวี่ยงใส่บางครั้งฉันนั่งฟังอยู่เงียบ ๆ แล้วก็คิดในใจว่า“ถ้าวันหนึ่งเป็นเรา…เขาจะพูดถึงเราแบบนี้ไหม”
และสุดท้าย ฉันก็ได้คำตอบ
ยิ่งอยู่ ฉันยิ่งรู้สึกเหนื่อยเหนื่อยกับบรรยากาศที่เต็มไปด้วยพลังลบเหนื่อยกับการต้องระวังคำพูดทุกอย่างเหนื่อยแม้กระทั่งการตื่นไปมหาวิทยาลัย
แต่บางความสัมพันธ์ ต่อให้พยายามรักษาแค่ไหนสุดท้ายมันก็มีแต่ทำให้เราเสียความรู้สึกมากขึ้นเรื่อย ๆ
วันหนึ่งฉันตัดสินใจเดินออกมาไม่ได้ทะเลาะ ไม่ได้พูดอะไรแรง ๆแค่เลือกถอยออกมาจากจุดที่ทำให้ตัวเองไม่มีความสุขอีกต่อไป
ถ้าใครเคยเจอปัญหาแบบนี้รีบออกมาก่อนที่ที่มันจะสายเกินไปการเริ่มต้นสิ่งใหม่ๆ มันไม่ได้แย่เสมอไป
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
