ด้วยที่เมืองไทย เป็นเมืองพุทธ คนที่เกิดมาในเมือง หากสติปัญญา ก็สามารถเรืยนรู้จัก เรื่องราวต่างๆ ของได้ดี ที่ว่าสัตว์โลก ย่อมเป็นไปตามกรรม มีทั้งบุญบาป มีเรื่องราวต่างๆ ที่ว่า ความยึดถือ. มันมีให้ดู มีทั้งคนดี คนชั่ว เราเลือกเกิดไม่ได้ แต่ว่า แผ่นดินนี้ ก็มีตั้งหลายอย่าง มีผู้บอกว่า เกิดมาแล้ว มีโลภโกรธหลง มีความหลงตัวหลงตน เห็นแก่ได้ เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว มาสรรหาอะไรมากมาย ก็ทิ้งมันไปซะ
ก่อนจะจากแผ่นดินสยาม เหบือเพรยงกายที่เน่าเปล่าผุพัง ไอ่ที่หามากองๆ ทั้งโกง กินบ้านเมือง ตายไปก็ทิ้งให้บูกหลาน แก่งแยง สมบัติที่โกงมา เวินทองเหล่านี้ เป็นตัวทุกข์ ลูกหลาน นำไปกิน หล่อเลี้ยงสังขาร ก็มีแต่ทุกข์ร้อน หาความสุขไม่ได้ . แผ่นดินนี้ เหมือนศักดิ์สิทธิ์ ใครทำขั่ว ก็ต้อวได้ขั่ว เราจึงเห็นเรื่องราวที่เค้าค่อยๆ เก็บกวาด ทั่งฆราวาส นักบวช เก็บกวาดลงนรก ก็จะได้เห็นกันมากขึ้น คนก็จะน้อยลงไป
มีคนบอกว่า เวลาเหลือน้อย ลมหายใจ ให้เวลาน้อย จะทำอะไรก็รีบทำ เลือกเอา .เพราะทุกสิ่งอย่างที่หามา ชื่อเสียง ยศศักดิ์ เงินทอง หามากองปรนเปรออารมณ์ กามะ ต่างมากมาย ในกายที่มีอารมณ์ปรุงแต่ง เป็นความรู้สึกนึกคิด ยึดถือ ต่างมากมาย ถึงเวลาก็ต้องทิ่งไว้ในแผ่นดืนสยาม
เราเกิดมาอาศัยแผ่นดืนนี้ มาเรียนรู้จักโลก . ที่เค้าเกิดมา เค้าได้อะไรไป ที่ว่า แผ่นดินนี้ มีเรื่องราวศาสนาพุทธ ใครมีสติปัญญา ก็เรียนรู้จัก สร้างบุญกุศลบารมี หนีเวรกรรม หากเจอแล้ว ก็พยักหน้า งึกๆ อ้อ. ก็ผ่านไป ผแล้วจิตนั้นได้อะไร จากแผ่นดินเกิด .ม้าวัวควาย เปิดได่ ก็เกิดมา ในแผ่นดิน มันกินแล้วนอน ก็จากไป นับจิตไม่ได้ เหมือน คนก็เหมือนกัน เกิดมา ก็หากิน หานอน รอวันตาย แค่นี้เองหรือ แล้วจิตนั้น ได้อะไร .คงไม่มีใครตอบให้ได้ นอกจากจากจิตที่มาอาศัยกายนั้น จะเรียนรู้ ตื่นขึ้นมาเอง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
