23 พ.ค. เวลา 10:04 • ประวัติศาสตร์

ลำนำสุยหู่ 91 เอี้ยนชิงเร้นกาย

ถอดความ โดย กุ้ยหลิน
เอี้ยนชิงเตือนหลูจวิ้นอี้
略地攻城志已酬,陈辞欲伴赤松游。
时人苦把功名恋,只怕功名不到头。
ขยายดินแดนแว่นแคว้นสมมุ่งหมาย
พึงเร้นกายด้วย“ชื่อซง”พงไพรท่อง
บัดนี้สรรเสริญกลายสิ่งหมายปอง
พึงไตร่ตรองสรรเสริญอาจเพียงเปล่าดาย
(ชื่อซง 赤松 (สนแดง) เทพบรรพกาลผู้ถ่ายทอด คัมภีร์ฝน ให้เทพเสินหนง จนสามารถเพาะปลูกได้ตามฤดูกาล)
เอี้ยนชิงฝากคำอำลาสี่วรรค
雁序分飞自可惊,纳还官诰不求荣。
身边自有君王赦,洒脱风尘过此生。
ห่านป่าทยอยบินลาน่าใจหาย
มิมุ่งหมายยศศักดิ์เป็นมรรคผล
มีพระอักษรเว้นตายกับกายตน
เสรีชนพ้นวุ่นวายตราบวายวาง”
(เอี้ยนชิงได้รับพระราชทานพระอักษรเว้นโทษตายเมื่อครั้งเข้าเฝ้าที่เรือนหลี่ซือซือ)
จาก ขุนโจรเหลียงซาน
ตอน พบนทีแล้วร้าง

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา