ลำนำสุยหู่ 92 มังกรย้ายถิ่น
ถอดความ โดย กุ้ยหลิน
หลี่จวิ้นกับพวกทั้งเจ็ดเป็นใหญ่เหนือเซียนหลอ 暹罗 ดินแดนโพ้นทะเล
知机君子事，明哲迈夷伦。
重结义中义，更全身外身。
浔水舟无系，榆庄柳又新。
谁知天海阔，别有一家人。
วิญญูชนพึงรู้สถานการณ์
ก้าวขนานไปด้วยภูมิปัญญา
ร่วมสาบานน้ำมิตรแน่นหนักหนา
แปลงกายาลอกคราบเก่าทิ้งไป
นาวาน้ำสวินหยางสิ้นผูกพัน
บ้านหวีหลิ่วหันสร้างสัมพันธ์ใหม่
ใครรู้ได้สุดขอบฟ้ากว้างไกล
ยังมีกันได้อีกเป็นครอบครัว
(เซียนหลอ 暹罗 (สยามละโว้) คือชื่อที่ชาวจีนเรียกกรุงศรีอยุธยา อันเกิดจากการร่วมก่อตั้งโดยสุพรรณภูมิและละโว้ สุยหู่จ้วนนี้ประพันธ์ขึ้นต้นราชวงศ์หมิง (ค.ศ.1368 ก่อตั้งราชวงศ์หมิง) ตรงกับสมัยอยุธยาตอนต้น (ค.ศ.1350 ก่อตั้งอยุธยา) ชาวจีนรู้จักเซียนหลอแล้ว แต่แน่นอนว่า การครองเมืองของหลี่จวิ้นเป็นเพียงในนิยาย)
ประหารฟางล่าโดยวิธีแล่เนื้อหลิงฉือ 凌迟
宋江重赏升官日，方腊当刑受剐时。
善恶到头终有报，只争来早与来迟！
วันที่ซ่งเจียงรุ่งเรืองด้วยลาภยศ
คือวันจรดมีดแล่เนื้อเถือฟางล่า
ดีหรือชั่วสุดแต่กรรมที่ทำมา
เพียงแต่ว่าจะมาถึงช้าหรือเร็ว
จาก ขุนโจรเหลียงซาน
ตอน อวยยศ
- 2
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
