ไอหมอกจางเกาะอยู่ตามขอบกระจกอาคารสำนักงานเหนือ Marina Bay แสงจากหน้าจอ Bloomberg กระพริบสะท้อนลงบนโต๊ะไม้สีเข้มของ Charles เหมือนสภาพคล่องที่กำลังถูกถอนออกจากตลาดทีละชั้น
Elena วางแท็บเล็ตลง "ตลาดไม่ได้กลัวความต้องการหายไป มันกลัวผลตอบแทนจากเงินทุนส่วนเพิ่ม"
Joseph เงียบลง Derek เลื่อนกราฟอัตราการเข้าใช้บริการขึ้นมาอีกครั้ง "ศูนย์รุ่นแรกยังดี แต่รุ่นใหม่เริ่มนิ่งเร็วขึ้น"
Charles มองกราฟนั้นนานกว่าปกติ นี่คือช่วงที่อันตรายที่สุดของทุกวัฏจักรเงินทุน ช่วงที่ธุรกิจยังดูดี งบการเงินยังสวย และความต้องการใช้บริการยังเติบโต แต่อัตราผลตอบแทนจากเงินทุนส่วนเพิ่มเริ่มส่งสัญญาณเปลี่ยนไป และตลาดมักจะมองเห็นแรงเหวี่ยงนี้ก่อนที่ตัวเลขจริงจะปรากฏในงบการเงิน
Isaac เปิดแฟ้มข้อมูลอีกครั้ง "ถ้าเงินทุนยังไหลออกจากกลุ่มแบบนี้ ต้นทุนส่วนของผู้ถือหุ้นจะสูงขึ้นเงียบๆ"
Joseph เงยหน้าขึ้น "แต่บริษัทไม่ได้จะเพิ่มทุน"
Isaac ไม่ตอบทันที "บริษัทไม่ได้เลือกต้นทุนทางการเงินได้เองตลอดเวลา"
ห้องเงียบลงอีกครั้ง Elena มองกราฟการส่งคำสั่งซื้อขายบนแท็บเล็ต "เงินลงทุนแบบอิงดัชนียังไหลกลับหุ้นใหญ่ หุ้นสุขภาพขนาดเล็กแบบนี้ ไม่มีแรงสนับสนุนจากนักลงทุนสถาบันเหลือแล้ว"
Charles รู้ว่าเธอหมายถึงอะไร เมื่อความกว้างของตลาดแคบลง เงินจะไหลเข้าหุ้นที่ดัชนีบังคับให้ซื้อ ไม่ใช่หุ้นที่มูลค่าน่าสนใจที่สุด นี่ไม่ใช่ยุคที่ตลาดจะให้รางวัลกับความอดทนเสมอไป
Joseph มองราคาบนหน้าจออีกครั้ง มันต่ำกว่าระดับที่ผู้ถือหุ้นบางส่วนเคยเข้ามาทำรายการก่อนหน้านี้แล้ว "แล้วเรื่องการเสนอซื้อหลักทรัพย์เพื่อครอบงำกิจการล่ะ มันไม่ได้บอกอะไรเลยเหรอ"
Elena ตอบทันที "ตลาดชอบมองการเสนอซื้อแบบโรแมนติกเกินไป"
Joseph หันไปมอง "แต่ถ้าเขาอยากเพิ่มสัดส่วนการถือหุ้น..."
"บางครั้งมันก็แค่กระบวนการทางกฎหมาย" เธอพูดเรียบๆ
Isaac ยิ้มบางๆ "คนที่รีบคุมกิจการจริง มักไม่เสนอราคาที่บอกตลาดว่าเขากำลังรีบ"
Joseph เงียบลงอีกครั้ง Charles กลับมานั่งที่เดิม บนหน้าจอแบบจำลองอัตราการเข้าใช้บริการยังเปิดค้างอยู่ ถ้าศูนย์ใหม่เพิ่มจำนวนคนไข้ได้ตามแผน หุ้นนี้อาจจะถูกมาก แต่ถ้ามันเริ่มทรงตัว ธุรกิจที่ดูเหมือนจะสร้างผลตอบแทนทบต้นอาจกลายเป็นหลุมฝังเงินทุนได้อย่างรวดเร็ว เขาเคยเห็นเรื่องนี้เกิดขึ้นกับศูนย์ข้อมูล การขนส่งทางเรือ เชนโรงพยาบาล ไปจนถึงผู้รับเหมาช่วงเซมิคอนดักเตอร์