เมื่อวาน เวลา 11:37 • ปรัชญา
เรื่องที่จิต .เข้าไปถึง อมตะธรรม จิตท่านก็ไม่มีภาระ การของท่านก็ไม่มีภาระอะไรเลย ที่เค้าเรียกว่า กายเป็นแก้ว จิตท่านก็เป็นแก้ว ธาตุทั้งสี่ ก็เป็นแก้ว ..ไปไหนได้ ไม่มีอะไรขวางกั้น แต่นั้น เมื่อ กายไม่มีภาระ จิตก็ไม่มีภาระอะไร จิตก็เรืองรองด้วยแสงรัตนะ นั้นคือ คำว่า กายของพระอรหันต์ ที่ท่านก็อาศัยกายพ่อแม่เป็นมนุษย์ เข้าป่า ไปชำระสะสาง กาย .จนกายนั้นเป็นแก้ว ไม่กลับมาเกิดอีกเลย ยุติการเกิด เมื่อบรรลุธรรม ก็ต้องชำระสะสาง กายให้เป็นแก้ว เจียระไน เจียอล้วเจียอีกไม่ให้มีมนทิน ก่อนเข้าแดนพระนิพพาน
ปดติแล้ว ท่านก็อยู่นิ่ง เฉย นั่งนิ่งๆ ท่านก็ยังอยู่ ช่วยเหลือ มนุษย์ที่สร้างบุญกุศล หนีนรกเปรตอสุรกาย แต่นั้นแหละมนุษย์ ดีแต่..อยากได้ สิ่งที่ท่านทิ้งแล้ว ไปอ้อนวอน กราบไหว้ ขอให้ร่ำรวย รวยแล้วก็ ไปสร้างกรรมมากๆ พระท่านละทิ้ง อารมณ์ตัณหาราคะ คนดีไปกราบไหว้ อยากได้แฟน อยูคนเดียวเปล่าเปลี่ยว เห็นเค้ามีก็อยากมีบ้าง มีพระปฏิมากร องค์หนึ่งท่านก็พลัดกัน ไปสถิตย์ ที่พระปฏิมากรนั้น ท่านก็บอกว่า น่าสงสารมนุษย์สมัยนี้จัง ไปกราบไหว้ ขอให้มีกรรมเพิ่มพูนขึ้น
1
โฆษณา