สอดส่องมองบ้านชาวปอมเปอี
ตามที่ได้บอกแล้ว ว่าพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ มีของชิ้นเอกคือสิ่งของที่ได้จากการขุดค้นเมืองปอมเปอี ดังนั้น หลายๆชิ้นที่ตัวเองชอบก็จะมาจากปอมเปอีนะแหละ แต่จากที่อื่นๆก็มีอยู่ไม่แพ้กัน เดี๋ยวเราจะได้ดูกัน
ไฮไลต์ ที่ดังเป็นสุดยอดของของที่นี่จะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกเสียจากภาพจิตรกรรมซึ่งถูกกลบฝังจากภูเขาไฟระเบิดเป็นเวลาพันพันปีมาแล้ว เป็นดังเวลาที่นักโบราณคดีมาค้นพบก็เลยเป็นเหมือนเมืองทั้งเมืองกลายเป็นสมบัติลึกลับที่ถูกแพ็คในกล่องเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี รอเวลาสองพันปีผ่านไปเมื่อกล่องถูกเปิดออก กาลเวลาที่ถูกแช่แข็งมานานก็เผยตัวให้เราได้ยลโฉม
แม้ว่าสองพันปีนั้นผ่านไปแล้ว งานจิตรกรรมเหล่านั้นยังคงอยู่และยังมีสีสันที่คงลักษณะชัดเจน แสดงเรื่องราวชีวิตชีวาผู้คนในนั้น ซึ่งหลายภาพก็เป็นบุคคลจริงมีตัวตนอยู่จริง สิ่งที่ทำให้คงทนแบบนั้นเนื่องจากเทคนิคที่ใช้วาดไม่ใช่แบบจิตกรรมฝาผนังของไทยที่วาดลงบนปูนแห้ง แต่ที่นี่การใช้เทคนิคปูนเปียก เนื้อสีต่างๆจึงฝังลึกลงไปในเนื้อปูน
กาลเวลาผ่านไปเนิ่นนาน ภาพวาดและสีสันเหล่านั้นก็ยังคงอยู่ ในรถได้เห็นว่าคนในเมืองนั้นหน้าตาเป็นอย่างไร ทำอะไรบ้าง มีรสนิยมชื่นชอบงานศิลปะแบบไหน เป็นอยู่อย่างไร แล้วเอนเตอร์เทนตัวเองด้วยกิจกรรมใดบ้าง ทำในส่วนที่ดูดีมีรสนิยม จนกินส่วนที่เสื่อมทรามน่าละอายใจ ซึ่งจะได้กล่าวต่อไป
นอกจากนั้น ยังมีอีกเทคนิคหนึ่งในการสร้างภาพจิตรกรรม ซึ่งก็มีความคงทนถาวรไม่แพ้แบบแรก คือการให้โมเสคสร้างภาพ โดยเอาเศษกระเบื้องชิ้นเล็กๆ สีสันต่างๆ มาวางต่อๆ กัน ให้กลายเป็นภาพต่างๆ ที่เป็นวิธีการทำงานที่ใช้ความพยายาม แต่สีสันลวดลายและภาพเหล่านี้ก็คงทนจนมาถึงรุ่นเรา นับว่าคุ้มเกินคุ้ม
ภาพมีอยู่เยอะที่มีคือ จิตรกรรมฝาผนังที่วาดบนผนังบ้านไว้มีหลากหลายแบบ กุล่มแรกคือภาพวาดผนังหลอกๆ ที่วาดไว้บนฝาผนังอีกที (อ่านดูแล้วงงมะ) แต่หายงงเถิดถ้าขึ้นไปดูรูปที่ผมแปะไว้ด้านบนจะเห็นว่า ภาพนั้นนำเอาประตู หน้าต่าง ส่วนประกอบสถาปัตยกรรมที่เป็นของจริง วาดอะไรต่ออะไรลงไปบนผนัง
ภาพวาดรูปสถาปัตยกรรมที่อยู่บนผนังเป็นอะไรที่เห็นได้บ่อยสำหรับบ้านของชาวปอมเปอี แน่นอนว่าดูแล้วมีความงามอันสมดุลและสีสันสวยงาม โดยเฉพาะสีแดงซึ่งเป็นที่นิยมกันมาก จนเขาเอาไปตั้งชื่อว่าแดงโทนนี้มีชื่อว่า “แดงปอมเปอี” (Propeion Red)
บางคนก็เรียกมันว่า นี่คือสถาปัตยกรรมลวงตา ซึ่งมันก็คือความลวง เรื่องจากผนังบ้าน เสา ประตูหน้าต่างนั้นไม่มีอยู่จริง มันเป็นภาพวาดเท่านั้น แต่ก็ทำให้บ้านแลดูมีมิติมากขึ้น เหมือนมีความลึกเข้าไปจากผนัง เลยมีความรู้สึกว่าห้องกว้างขึ้นก็เป็นได้ อย่างรูปนี้จะดูราวกับว่ามีพื้นที่มากขึ้นด้านหลังของแท่งเสา และดูราวกับว่าจะเปิดประตูเข้าไปเป็นห้องอีกห้อง ดูลึกเข้าไปอีก
นอกจากนั้น ภาพนี้ก็ยังช่วยแสดงความหรูหราขึ้นมาอีกขั้น โดยการมีสถาปัตยกรรมสวย ๆ งาม ๆ หรูหรา ที่ไม่ต้องสร้างขึ้นมาจริง ๆ แค่วาดลงไปเท่านั้นก็เรียบร้อย แถมลวดลายโมทีฟอะไรงดงามอีก และที่น่าสังเกตก็คือ หน้ากาก 2 ชิ้นที่อยู่ซ้ายขวา ซึ่งแสดงว่านี่อาจเป็นส่วนหนึ่งของโรงละคร แสดงถึงงานสังสรรค์ รื่นเริง สื่อได้ประมาณนั้น
สำหรับสีสันของห้อง ที่ใช้สีแดงปอมเปอี (Propeion Red) สีฟ้าอมเขียว และขาว เขาบอกว่าเมื่อมองในที่ซึ่งจุดตะเกียงน้ำมันยามค่ำคืนจะทำให้ดูสว่าง และมีชีวิตชีวามากขึ้นทีเดียวเชียว
นอกเหนือจากภาพลวงตาที่กล่าวมาแล้ว ที่พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ ได้พบรูปอะไรต่าง ๆ ที่ดูงดงาม น่ารัก น่าชัง อีกหลายแบบ ที่จะขอโชว์ต่อไปนี้
รูปหญิงสาวร่ายรำ ว่ากันว่าเป็นสาวกของเทพเจ้าไดโอนิซุซ (Dionysus) แห่งเหล่าองุ่น และความรื่นเริง ดูแล้วสีสันสวยงาม มุ้งมิ้ง พลิ้วไหว เห็นรอยพับของผิวบางเบา ราวนางฟ้า
ภาพนี้สีสวยงามมาก ด้วย Scheme ของสี่ที่เรียกว่า Earth Tone ซึ่งเป็นความชอบส่วนตัวของผู้เขียนเองแหละ นี่ไง ถึงได้เอารูปนี้มาให้ดู เป็นของกลุ่มหญิงสาวร่ายรำ ซึ่งไม่ใช่งานรื่นเริง แต่เป็นงานศพ แสดงพิธีการไว้อาลัย
ภาพโมเสครูปสัตว์ทะเล โดยเฉพาะปลาหมึกนั้นดูโดดเด่นและเหมือนจะเคลื่อนไหวได้จริง ๆ เขาบอกว่าเป็นภาพที่อยู่ในห้องอาหาร ซึ่งก็อาจเรียกน้ำย่อยทำให้เกิดความอยากกินอาหารทะเล หรือขณะกินอยู่จะมีจินตนาการ ทำให้อร่อย เข้ากันได้กับมื้อนั้น
รูปสัตว์ต่างๆ เป็นโมเสคติดฝาผนัง ทำให้เห็นว่าสารพันสัตว์ที่เขาชอบนั้นมีอะไรบ้าง
ผนังบางส่วนเจาะรูเว้า คงสำหรับไว้วางสิ่งประดับสวยๆงามๆ
ภาพการ Diplay ภาพและโมเสคต่างๆ
ภาพผนังผูกลายสวยดี
ซูมดูใกล้ๆก็จะสวยอีก
เสาสวยๆประกับด้วยโมเสค
ขยายภาพโมเสคซะหน่อย
ยังมีอะไรอีกเยอะที่จะโชว์ บทความต่อๆไปก็จะได้ดูได้ชมอะไรอื่นๆอีก ไปดูกันนะ
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
