ถึง ความมืดที่ถูกความมืดกลืนกิน
ฉันเคยคิดว่าการหลับตา
คือการมองไม่เห็นอะไรเลย
เหมือนห้องที่ปิดไฟ
หรือท้องฟ้าในคืนที่ไร้แสงดาว
แต่มีคืนหนึ่ง
ฉันกลับพบว่าความมืดไม่ใช่จุดสิ้นสุด
เพราะหลังจากความมืดนั้น
ยังมีความมืดอีกชั้นหนึ่งซ่อนอยู่
มันไม่ได้เข้ามาอย่างรวดเร็ว
แต่มันค่อย ๆ กลืนกินทุกอย่างอย่างเงียบงัน
เหมือนกำลังดึงฉันให้ลึกลงไป
ในที่ที่แม้แต่เสียงของตัวเองก็เริ่มเลือนหาย
และเป็นครั้งแรก
ที่ฉันรู้สึกกลัวการหลับตา
ฉันพยายามนึกถึงเรื่องต่าง ๆ
ที่พอจะมีบางอย่างดึงฉันให้ลืมตา
ฉันนึกถึงหน้าที่ที่ต้องทำพรุ่งนี้
นาฬิกาปลุกที่ถ่านหมด
เสียงโทรศัพท์ที่ไม่ดังพอจะปลุกให้ตื่น
ฉันไม่พร้อมที่จะจม
แต่กลับมีสิ่งหนึ่ง
ที่ทำให้ฉันนึกถึง
ใครบางตัวลายสลิด
เป็นแรงดึง
ที่ทำให้ฉันตื่นขึ้นมา
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
