11 มิ.ย. เวลา 00:00 • หนังสือ

ทำไมคนเรา... ถึงมักมองข้ามสิ่งที่มี?

มนุษย์ทุกคนล้วนมีบุคลิก หน้าตา และนิสัยที่แตกต่างกันออกไป
บางคนเข้าสังคมเก่ง สื่อสารเป็น จึงรายล้อมไปด้วยเพื่อนพ้องมากมาย
ในขณะที่อีกคนพูดไม่เก่ง เข้าหาใครก่อนไม่เป็น มีเพื่อนน้อย และไม่ได้ให้ความสำคัญกับเพื่อนเป็นอันดับแรก แต่เบื้องหลังเขากลับมีครอบครัวที่อบอุ่นคอยซัพพอร์ตอยู่เสมอ.
ทว่าในส่วนลึกของใจ... ใครจะรู้ว่ากว่าแต่ละคนจะเติบโตมามีบุคลิกแบบนี้ พวกเขาต้องผ่านอะไรมาบ้าง?
คนที่เข้าหาคนเก่งและดูไม่เคยเหงา แท้จริงแล้วอดีตเขาอาจขาดครอบครัวที่อบอุ่น ขาดการเติมเต็มในวัยเด็ก เขาจึงต้องพยายามแสดงออกว่าไม่โดดเดี่ยว เพื่อหาพลังและความยอมรับทางสังคมมาทดแทนสิ่งทีขาดหายไป.
ส่วนคนที่มีครอบครัวอบอุ่นแต่พูดไม่เก่ง ก็มักจะลืมมองข้อดีของความสงบในจุดนี้ไป เขาเผลอเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นอยู่เสมอ จนมองเห็นสิ่งที่มีค่าในมือเป็นเพียงสิ่งไร้ค่า
ทั้งที่จริงแล้ว 'ความอบอุ่น' ที่เขาได้รับอยู่ทุกวันและมองข้ามมันไป อาจเป็นสิ่งที่คนเพื่อนเยอะคนนั้นโหยหามาตลอดชีวิต และอาจไม่มีวันได้สัมผัสมันเลยก็ได้
โฆษณา