14 มิ.ย. เวลา 05:31 • ไลฟ์สไตล์

เรื่องราวของไผ่ลู่ลม

แรงลมยามเมื่ออากาศเปลี่ยนแปลง เสียงต้นไผ่เมื่อเจอแรงลมจะดัง อี๊ดอ๊าด...ถ้าใครเคยเดินป่าไผ่มักจะได้ยินเสียงนี้ลอยมาตามลม
ถึงแม้ป่าไผ่ในสายตาของหลายๆคนจะดูน่ากลัวหรือวังเวง แต่สำหรับผู้เขียนการอยู่ท่ามกลางป่าไผ่ มันเงียบสงบและสวยงาม
ยามเมื่อยอดไผ่ถูกลมพัดจนทำให้ลำต้นเสียดสี มันเหมือนเสียงเพลงคอยบรรเลง กล่อมให้เคลิ้ม ชวนพักสายตา
แคร่ที่ถูกจัดวางไว้ท่ามกลางต้นไผ่ปกคลุม บรรยากาศอาจจะดูเงียบเหงา แต่เมื่อลองหาหนังสือไปอ่านหรือไปนั่งฟังเพลง มันสงบจนเผลอหลับเสียทุกครั้งจริงๆ
ครั้งหนึ่งเคยไปนอนอยู่ใต้ต้นไผ่กอใหญ่ หมอนหนึ่งใบโยนลงบนแคร่ แล้วนอนมองขึ้นไปบนท้องฟ้า
จำได้ว่าวันนั้นเป็นหน้าหนาว และลมหนาวค่อนข้างแรง ผู้เขียนนอนมองปลายยอดไผ่ พริ้วไหวตามแรงลมไปมา
จนกระทั่งคิดไปถึงว่า ลมแรงขนาดนี้แต่ต้นไผ่ สามารถต้านแรงลมได้โดยไม่มีการหักโค่นเอาเสียเลย
ทำไมต้นไผ่ถึงแข็งแรงและไม่เคยแห้งตายง่ายๆแถมกอไผ่ ก็สามารถพบเห็นได้ทุกที่และยังมีประโยชน์มากมาย
นี่เองที่เป็นเหตุผลที่ทำให้ผู้เขียนชื่นชม ในความเป็น (ไผ่ลู่ลม)
ต้นไผ่เมื่อลมพัดมาทางไหนมันก็จะเอนลำต้นไปทางเดียวกับลม ทำให้เมื่อเจอลมแรงแค่ไหนก็ไม่หักโค่น
ต้นไผ่เติบโตอยู่เป็นกอรวมกันหลายลำ ทำให้สามารถต่อสู้กับพายุได้ทุกครั้ง อย่างมากต้นไผ่ก็แค่ใบร่วงหล่น
ผู้เขียนคิดเปรียบเทียยคนชีวิตคนเราว่า ถ้าคนเรา ปรับตัวได้เหมือนเวลาต้นไผ่ลู่ลมล่ะ?
ปัญหาในชีวิตก็เหมือนลมพายุ เวลาพัดมา เราก็ต้องปรับตัวรับมือกับปัญหา ไม่ใช่การต่อต้านแบบหัวชนฝา แข็งมากก็อาจหักได้
การเปลี่ยนแปลงบางอย่างมันอาจไม่ถูกใจเรา แต่เมื่อมันเป็นแนวทางของคนส่วนใหญ่เราก็ต้องยอมรับในสิ่งนั้น
ต้นไผ่อยู่ได้เพราะมันปรับตัว มันเติบโตขึ้นขยายพันธุ์ โดยใช้ประโยชน์จากลมที่พัดพามันไปเสียด้วยซ้ำ
นอกจากมันจะรู้จักปรับตัวกับปัญหาที่ต้องเผชิญแล้วมันยังเอาปัญหาที่มันเจอมาใช้ประโยชน์ขยายเมล็ดพันธุ์ของมันอีกด้วย
เผ่าพันธุ์ของมันจึงไม่เคยสูญพันธุ์ไปจากโลกนี้ น่าชื่นชมเจ้าต้นไผ่ที่มันปรับตัวเก่งซะเหลือเกิน
มนุษย์เราก็เช่นกัน ต้องรู้จักปรับตัวและบางครั้งก็ต้องมีมีสติและอาจเปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาสได้เหมือนดังต้นไผ่
ไผ่ลู่ลมไม่ได้หมายความว่ามันอยากจะตามลมนั้นไปเสียทุกครั้งที่ลมพัดมา
(แต่เพราะบางครั้งมันก็ต้านไม่ไหวมันจึงต้องจำยอมให้ตัวเองอยู่รอดด้วยการไปทางเดียวกับลม)
เมื่อคลื่นลมสงบมันก็สามารถยืนด้วยตัวมันเองอย่างเข้มแข็งและสง่างาม
#บันทึกของไผ่ลู่ลม
#14มิ.ย.69
#ชีวิตในวงเล็บ
 
 
โดย กาลเวฬา
โฆษณา