VNL 2026 Bangkok Game on

15 มิถุนายน 2026
วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่คุ้นเคย…แต่ก็พิเศษเสมอ
ช่วงบ่ายผมเดินทางมารายงานตัวเข้าที่พัก เพื่อเข้าสู่ “ระบบทีม” อย่างเต็มรูปแบบในการแข่งขัน VNL 2026 สัปดาห์ที่ 2 ที่กรุงเทพฯ
โรงแรมเดิม…บรรยากาศเดิม…แต่ความรู้สึกไม่เคยเดิมเลย
17:00 น. เรานัดกันที่สนามซ้อมชั้น 3 ศูนย์วิทยาศาสตร์การกีฬา การกีฬาแห่งประเทศไทย
ทุกคนมากันครบ…รอยยิ้ม เสียงทักทาย และแววตาที่เต็มไปด้วยไฟของการแข่งขัน
ทีมเริ่มจากขอบคุณสปอนเซอร์ ให้สัมภาษณ์สื่อ
โดยมีเฮดโค้ช “อาจารย์อ๊อด” และกัปตันทีม “ชมพู่” ทำหน้าที่เป็นตัวแทนทีมอย่างสง่างาม
บรรยากาศการซ้อม
ส่วนผม…ยังคงเป็นบทบาทเดิม
นั่งดู สังเกต เงียบ ๆ ในมุมของตัวเอง
บรรยากาศของทีมปีนี้ไม่ได้ต่างจากทุกปีที่ผ่านมาเท่าไหร่

ความเป็นทีม ความผูกพัน และระบบระเบียบยังคงอยู่ครบ
แต่สิ่งที่ผมสัมผัสได้ชัดขึ้นคือ
การมี “ผู้เล่นหน้าใหม่” เพิ่มเข้ามา
เด็ก ๆ รุ่นใหม่หลายคนเริ่มเข้ามาเติมสีสันให้ทีม
พลัง ความสด และความกระหายชัยชนะ
ผสมกับประสบการณ์ของรุ่นพี่
มันเป็นภาพของ “การส่งต่อ” ที่กำลังเกิดขึ้นอย่างเงียบ ๆ
อากาศภายนอกร้อนจัด
แต่ในสนามซ้อม…ร้อนกว่านั้น
ทุกคนฝึกซ้อมอย่างมุ่งมั่น
ไม่มีใครลดความเข้มข้นลง
เสียงลูกบอล เสียงรองเท้ากระทบพื้น
รวมถึงเสียงโค้ชที่คอยกำกับจังหวะ
เป็นเสียงที่ผมฟังมานานหลายปี
และยังรู้สึกดีทุกครั้งที่ได้ยิน
20:00 น. ซ้อมเสร็จ
เรากลับโรงแรม
The Grand Fourwings Srinakarin
สถานที่ที่คุ้นเคย
ทุกครั้งที่ VNL จัดที่ไทย
เราก็กลับมาที่นี่…เสมอ
มื้อค่ำวันนี้เป็นอาหารไทยเรียบง่าย
แต่เต็มไปด้วยความคุ้นเคย
โรงแรม
The Grand Fourwings Srinakarin
ผมมองไปรอบ ๆ เห็นนักกีฬาทีมชาติอื่น ๆ
หลายคนดูเอร็ดอร่อยกับอาหารไทย
แสดงออกจากรอยยิ้มของพวกเขาอย่างชัดเจน
กีฬามันมีเสน่ห์ตรงนี้
เราแข่งขันกันในสนามเอาเป็นเอาตาย
แต่ใช้ชีวิตร่วมกันนอกสนามเป็นเพื่อนกัน
หลังทานอาหารเสร็จ
ทุกคนแยกย้ายพักผ่อน
ผมกลับมาที่ห้อง 1916
ชั้น 19 ห้อง 16
ห้องพัก
เริ่มจัดกระเป๋ายา
แบ่งยาและอุปกรณ์สำหรับวันพรุ่งนี้
ห้องข้าง ๆ 1915
คือคลินิกกายภาพขนาดย่อมของทีม
“วันนี้พยายามจบไม่เกินห้าทุ่มครับ”
“การฟื้นตัวที่ดีที่สุด…คือการนอน”
พวกเรารู้ดีว่า
Recovery ที่แท้จริงไม่ได้อยู่แค่เครื่องมือ
แต่มันอยู่ที่ “การพักผ่อนที่มีคุณภาพ”
คืนนี้เคสแรกคือ พี่อร
มีอาการปวดคอ บ่า ไหล่ซ้ายเล็กน้อย
การฝังเข็มเริ่มขึ้นในบรรยากาศเงียบ ๆ
นักกีฬาคนอื่น ๆ
น่าจะเข้านอนไปแล้วหลังจากการซ้อมหนักวันแรก
แสงไฟในทางเดินเริ่มเบาลง

เสียงเริ่มเงียบลง
เหลือเพียงความคิด…กับความหวังของวันพรุ่งนี้
คืนนี้
ผมคงพักเพียงเท่านี้
ราตรีสวัสดิ์ครับ
โฆษณา