เรื่องราวท้องฟ้ายามค่ำคืน
หลายคนบนโลกนี้อาจจะไม่ชอบความมืด เพราะมันดูน่ากลัว และทัศนวิสัยในการมองเห็นลดลง
หรือบางคนก็ถูกปลูกฝังเรื่องเล่าของผีมาแต่เด็ก เลยเกิดความเชื่อว่ากลางคืนอาจเจอเรื่องราวลี้ลับได้
แต่สำหรับผู้เขียนแล้ว กลางคืนคือช่วงเวลาของการพักผ่อน การได้มีชีวิตของตัวเองในพื้นที่ส่วนตัวอย่างเงียบสงบ
นอกจากหน้าฝนแล้ว ก็ช่วงเวลากลางคืนนี่แหละ ที่ทำให้จิตใจสงบนิ่ง และได้คิดได้ทบทวนอะไรหลายๆอย่างที่ผ่านมา
ไม่ใช่แค่ท้องฟ้าในตอนกลางวันที่สวยงามเพียงอย่างเดียว ท้องฟ้ายามราตรี ก็สวยสะกดไม่แพ้กัน
ในสมัยก่อนที่ความเจริญยังไม่ได้เข้าถึงตามหมู่บ้านเล็ก อย่างเช่น บ้านของผู้เขียนในต่างจังหวัด
ไฟทางยังไม่เข้าถึงหมู่บ้านต่างอำเภอ 2-3 ทุ่ม ทุกบ้านแทบจะปิดไฟเข้านอนกันเกือบหมด
เพราะวิถีชีวิตของคนต่างจังหวัดส่วนใหญ่ต้องตื่นออกไปทำมาหากินแต่เช้า ทำให้การเข้านอนเร็วเป็นเรื่องปกติ
พอพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปซักพัก ความมืดในยามค่ำคืนเข้ามาแทนที่ ความเงียบก็ตามมาสัมทับ
ท้องฟ้าที่มืดมิดเริ่มจะปรากฏภาพดวงจันทร์ และดาวดวงเล็กๆขึ้นมาประดับเต็มท้องฟ้าไปหมด
เชื่อว่าหลายๆคน คงมีภาพความทรงจำเกี่ยวกับท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ผู้เขียนเล่ามาไม่ต่างกัน
เมื่อตอนยังเด็ก ผู้เขียนมองท้องฟ้าก็จะเห็นแต่ความสวยงามและความเงียบสงบของยามราตรีเท่านั้น
พอโตขึ้นผ่านเรื่องราว ผ่านโลกมาครึ่งชีวิต การมองท้องฟ้าก็ต่างออกไป
เรื่องราวภายในใจมันถูกตีความหมายเพื่อเปรียบเทียบกับภาพบนท้องฟ้ายามค่ำคืนโดยทันที
เมื่อไหร่ที่แสงจันทร์ส่องสว่าง เปรียบดังแสงไฟที่ส่องนำทางชีวิตยามเมื่อเจอปัญหา เจออุปสรรค แต่พระจันทร์ไม่ได้ส่องแสงสว่างได้ทุกวันเสียเมื่อไหร่
ชีวิตคนเราก็คงไม่ต่างกัน บางวันทางแก้ปัญหามันช่างผ่านไปอย่างง่ายดาย แต่บางวันก็ท้อจนแทบมองไม่เห็นหนทาง
ไม่มีอะไรง่ายเลยในชีวิตแล้วก็ไม่มีอะไรยากจนแก้ไขไม่ได้
วันไหนแสงจันทร์ไม่สว่าง ดาวดวงจิ๋ว ที่เปล่งแสงอยู่ทั่วท้องฟ้า ก็ไม่ได้ทำให้ท้องฟ้ายามค่ำคืนมืดมิดลงเสียทีเดียว
แม้จะไม่ได้สว่างจ้าแบบพระจันทร์ แต่มันก็คือแสงที่เปล่งประกายอยู่เต็มท้องฟ้า จนทำลายความมืดมิดลงได้
ปัญหาจะมากจะน้อย ยังไงก็มีทางให้เราแก้ไข ต่อให้มันจะยาก จะใช้เวลา แต่มันก็จะทุเลาเบาบางลงได้เช่นกัน
พระจันทร์กับดวงดาว มันรู้ว่าแสงของมันสว่างสู้พระอาทิตย์ไม่ได้ก็จริง
แต่มันก็พยายามเปล่งแสงให้ตัวเองสว่างไสว ในตอนที่พระอาทิตย์ไม่อยู่ และมันก็เลือกที่จะเปล่งประกายในเวลาที่เหมาะสม
ทำให้คนมองเห็นมัน และชื่นชมมันความสวยงามนั้น คนเราก็เช่นกัน เราอาจจะไม่สามารถเปล่งประกายในที่ที่มีคนเก่งกว่าเรา เหนือกว่าเรา
ดูอย่างดวงดาวกับพระจันทร์ซิ มันเลือกที่จะเปล่งประกายในเวลาที่คนมองเห็นความสวยงามของมัน นั่นก็คือ กลางคืน
มันไม่จำเป็นต้องไปพยายามเปล่งแสงสู้กับพระอาทิตย์ เพื่อด้อยค่าตัวเอง แต่กลับเลือกไปอยู่ในจุดและเวลาที่เหมาะสมกับตัวเอง
แล้วความพยายามเหล่านั้นก็จะไม่สูญเปล่า ไม่จำเป็นต้องทำอะไรเกินตัว หรือเหนื่อยจนแบกไว้ไม่ไหว
เรื่องราวของพระจันทร์กับดวงดาวยามค่ำคืน ทำให้ผู้เขียนเห็นสัจธรรมของการดำเนินชีวิตในหลายๆเรื่อง
บางครั้งเราไม่จำเป็นต้องหากำลังใจจากใครก็ได้ สิ่งที่มีอยู่รอบๆตัวเรา มันคอยแฝงข้อคิดไว้อยู่ทุกที่
ลองใช้หัวใจที่สงบมองดูสิ่งต่างๆที่อยู่รอบตัวเรา บางที สิ่งที่เรากำลังพยายามมองหา อาจอยู่รอบๆตัวเราก็เป็นไปได้
(อย่ามองแต่สิ่งที่ขาด จนพลาดสิ่งที่มี)อะไรที่ใกล้ตัวอาจจะรอให้คุณค้นพบ
ใครเล่าจะรู้ว่าซักวันหนึ่ง คุณอาจมองเห็นชีวิตที่แท้จริง จากสิ่งที่จักวาลรังสรรค์ขึ้นรอบตัวคุณก็เป็นได้
#บันทึกท้องฟ้ายามค่ำคืน
#18มิ.ย.69
#ชีวิตในวงเล็บ
~โดย กาลเวฬา~
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
