VNL 2026 – Bangkok Day 4 Match Day 18 มิถุนายน 2026
เช้าวันนี้ผมตื่นขึ้นมาประมาณ 9 โมง
เป็นการตื่นที่ยังมีเศษเสี้ยวของความเหนื่อยค้างอยู่จากเมื่อคืน
หลับเหมือนจะสนิท แต่ก็มีช่วงที่เหมือนใจยังตื่นอยู่ตลอดเวลา
เช้านี้โค้ชอ๊อดปล่อย “ฟรีไทม์”
จนถึงเที่ยง ไม่มีการซ้อม ไม่มีโปรแกรมอะไร
เป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ที่มีค่า
สำหรับการให้ร่างกายและใจได้หายใจเต็ม ๆ อีกครั้ง
ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาไถดูข่าว
ก็เจอกับบทวิเคราะห์ของ FIVB
ที่พูดถึงเกมเมื่อวานว่าเป็น “แมตช์ 5 เซตสุดระทึก”
และชี้ว่าการบล็อกของยูเครนถึง 19 แต้ม
คือสิ่งที่หยุดเกมรุกของไทยในช่วงสำคัญ
อ่านแล้วก็รู้สึกเหมือนทุกอย่างย้อนกลับมาอีกครั้ง
มันเป็นความพ่ายแพ้ที่เจ็บ
แต่ก็เป็นความพ่ายแพ้ที่เต็มไปด้วยศักดิ์ศรี
เพราะเด็ก ๆ สู้กันจนถึงแต้มสุดท้ายจริง ๆ
ผมวางโทรศัพท์ลง
แล้วบอกตัวเองเบา ๆ
“พอแล้วนะ…มันผ่านไปแล้ว”
วันนี้เรามีงานใหม่
เกมใหม่
และความหวังใหม่
ลืมให้ไว แล้วโฟกัสกับสิ่งตรงหน้า
12.00 – 13.00 น.
ห้องประชุมทีมเริ่มคึกคักขึ้น
โค้ชชินเริ่มวิเคราะห์ทีมบัลแกเรียแบบละเอียด
ไล่ทีละคน ทีละตำแหน่ง
ตั้งแต่ทิศทางการบุก รูปแบบการเซ็ต ไปจนถึงจังหวะบล็อก
มีการวางแผนการเสิร์ฟ
การปิดจุดแข็ง
และการแก้เกมในแต่ละ rotation
ผมนั่งฟังอยู่เงียบ ๆ
ยอมรับตรง ๆ ว่า…ไม่ได้เข้าใจทั้งหมด
แต่ในความ “ฟังไม่รู้เรื่อง” นั้น
กลับมีความรู้สึกหนึ่งชัดเจนมาก
คือความชื่นชม
ชื่นชมทีมสต๊าฟที่ทำงานหนักอยู่หลังฉาก
รายละเอียดที่พวกเขาเตรียมมา
คือพื้นฐานของทุกแต้มในสนามจริง
หลังจากนั้นโค้ชอ๊อดประชุมต่อกับทีมสต๊าฟ
เพื่อสรุปแผนทั้งหมดอีกครั้ง
แล้วก็หันมาถามผมสั้น ๆ
“ตัวเจ็บเมื่อวาน…เป็นยังไงบ้าง”
ผมตอบไปทันที
“ลงได้ทุกคนครับ”
คำตอบสั้น ๆ
แต่เป็นคำที่อยากให้เกิดขึ้นมากที่สุดในทุกแมตช์
13.00 น. – มื้อเที่ยง
เราทานข้าวด้วยกันแบบเรียบง่าย
บรรยากาศเงียบกว่าวันอื่นนิดหน่อย
เหมือนทุกคนกำลังเก็บพลังบางอย่างไว้
หลังจากนั้นก็แยกย้าย
บางคนไป Recovery room
บางคนกลับห้องไปพัก
บางคนนั่งดูวิดีโอการแข่งขัน
ในโลกของนักกีฬา
“การแข่ง” ไม่ได้เริ่มตอนลงสนาม
มันเริ่มตั้งแต่ภาพในหัว
ตั้งแต่จังหวะที่เขาหลับตาแล้วจินตนาการถึงเกม
17.30 – 18.30 น.
Group Meeting & Dinner
วันนี้โค้ชให้การบ้าน
แบ่งกลุ่มกันดูวิดีโอ
แล้ววางแผนเกมของตัวเอง
จากนั้นให้แต่ละกลุ่มมาสรุป
ถาม-ตอบ
และทำความเข้าใจร่วมกัน
มันไม่ใช่แค่การสอน
แต่มันคือการทำให้ “ทุกคนเป็นเจ้าของเกม”
Group Meeting & Dinner
18.35 น. – ออกเดินทางไปสนาม
ฝนตกโปรยลงมาเบา ๆ
ผมนั่งอยู่บนรถ
มองหยดน้ำที่ไหลผ่านกระจก
บางวัน…ฝนก็ดูเหมือนจะช่วยชะลอความคิด
ให้ทุกอย่างค่อยลงนิดหนึ่ง
แต่พอถึงสนาม
ทุกอย่างก็จะกลับมาเร็วขึ้นอีกครั้ง
20.30 น. – Match Time
ทีมชาติไทยลงสนามเจอกับบัลแกเรีย
และวันนี้…เด็ก ๆ เล่นได้ “สวยงาม”
3-0 เซต 25-22, 25-20, 25-17
มันไม่ใช่แค่ชัยชนะ
แต่มันคือ “การเรียกความมั่นใจกลับมา”
ออมสิน ศศิภาพร ทำ 21 แต้ม
บีม พิมพิชยา ทำประมาณ 18 แต้ม
แต่สิ่งที่ผมประทับใจมาก
กลับเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ช่วงหนึ่ง
ตอนที่โค้ชอ๊อดส่ง ปิยะนุช ลงสนาม
ไม่ใช่แค่เปลี่ยนตัว
แต่เป็น “ตัวเปลี่ยนเกม”
เสิร์ฟกดบอลแรกคู่แข่งเสีย
ตัดจังหวะเกมรุก
และดึงโมเมนตัมกลับมาฝั่งไทย
หลังเกม ผมได้ยินเธอให้สัมภาษณ์ว่า
“ไม่ว่าเราจะทำหน้าที่ไหน จะพยายามทำให้ดีที่สุดค่ะ”
เป็นครั้งแรกที่แป้นเสริฟ Ace
ประโยคง่าย ๆ
แต่สะท้อนหัวใจของนักกีฬาจริง ๆ
บรรยากาศในสนาม
THA vs BUL
หลังจบเกม – Locker Room
เสียงเพลง “Happy Birthday” ดังขึ้น
วันนี้คือวันเกิดของ “เพียว”
ไม่มีของขวัญอะไรจะดีไปกว่า
ชัยชนะ 3-0 เซต
เสียงหัวเราะ
รอยยิ้ม
และแววตาที่โล่งขึ้นของทุกคน
มันคือภาพที่ทำให้รู้ว่า
พวกเขาผ่านอะไรกันมาใน 24 ชั่วโมงก่อนหน้า
Happy Birthday Pure Pure
กลับถึงโรงแรม
ทานข้าว
แล้วผมก็กลับเข้าสู่โหมดเดิมของตัวเอง
ตรวจอาการ
ทำเลเซอร์
ดูแลคนที่ยังมีร่องรอยเล็ก ๆ ของการใช้งานร่างกายหนัก
งานของหมอ…ไม่เคยอยู่ในสปอตไลต์
แต่ก็อยู่กับทุกจังหวะของทีม
ก่อนนอน มีนักกีฬาส่งภาพจาก X มาให้ดู
“คนนี้คือใคร”
มีคนคอมเมนต์ว่า
“เห็นนั่งเฉยตลอดเลย ทำอะไรอะ”
แล้วก็มีคนมาตอบ
“เขาเป็นหมอ…”
และมีประโยคหนึ่งที่ทำให้ผมหยุดอ่านแล้วก็ยิ้ม
“หมอต้องนั่งเฉยดิ…ถ้าลุก = นักกีฬาเจ็บ”
มันตลก…แต่ก็จริงที่สุด
ในโลกของกีฬา
หมอที่ดีที่สุด
อาจไม่ใช่หมอที่วิ่งเยอะที่สุด
แต่คือหมอที่ “ไม่ต้องลุกเลย”
เพราะนั่นแปลว่า
ทุกอย่างยังดีอยู่
คืนนี้…ผมยังได้นั่งเฉย ๆ
และหวังว่า…จะได้นั่งแบบนี้ต่อไปอีกนาน
Ha ha ha 🤣
พักผ่อนครับ
ฝันดี
ราตรีสวัสดิ์
ขอบคุณ Staff ทุกท่านครับ
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
