บริการรับนักโทษเนรเทศจากสหรัฐ ธุรกิจร้อยล้านของทรัมป์ที่ชาวอเมริกันเป็นคนจ่าย
วันนี้ ธัญ ต๋วน ฟาน หนุ่มพลัดถิ่นเวียดนามจะได้กลับบ้าน หลังจากที่เขาถูกเนรเทศออกจากสหรัฐเมื่อปี 2025 แต่กลับต้องมาพักแช่ต่อเครื่องไกลถึง ซูดานใต้ นานถึง 1 ปี ก่อนที่เขาจะได้กลับสู่มาตุภูมิที่เวียดนาม แถมยังเป็นค่าใช้จ่ายที่หักจากภาษีของชาวอเมริกันมากกว่า 1 ล้านเหรียญเลยทีเดียว
ธัญ ต๋วน ฟาน เป็น 1 ในจำนวนนักโทษเนรเทศนับร้อยที่เป็นกลุ่มนำร่องในโครงการ "Third-Country Deportation Deal" ของรัฐบาลทรัมป์ ที่ต้องการผลักดันเนรเทศต่างด้าวผิดกฏหมาย ให้เร็ว และ วุ่นวายน้อยที่สุด ด้วยการส่งไปให้ประเทศที่สามที่ไม่ใช่ประเทศบ้านเกิดของชาวต่างด้าวเหล่านั้นเป็นคนจัดการให้
เรื่องราวชีวิตของ ธัญ ต๋วน ฟาน หนุ่มเวียดนามสามัญ ที่กลายเป็นข่าวใหญ่ในสื่อต่างชาติมานานถึง 1 ปี อาจเหมือนกับหนุ่มวัยคะนองนับล้าน ที่เคยก้าวพลาดครั้งใหญ่ในชีวิต เขาได้ย้ายถิ่นตามครอบครัวมาแสวงโชคในแผ่นดินสหรัฐตั้งแต่ปี 1991 ที่ตอนนั้นเขาอายุเพียง 9 ขวบ และได้สิทธิ์วีซ่าพำนักถาวรถูกต้องตามกฎหมาย
แต่ด้วยความคะนอง ฟานต้องโทษฉกรรจ์ในคดีฆาตกรรม และ ทำร้ายร่างกาย ทำให้เขาต้องถูกจำคุกในสหรัฐเป็นเวลานานถึง 25 ปี ในขณะที่เขาอายุได้ 18 ปี ต้องสูญเสียช่วงวัยหนุ่มในคุกต่างแดนค่อนชีวิต และสิทธิ์การถือครองวีซ่าสหรัฐไปตลอดกาล
เมื่อชดใช้กรรมตามกฎหมายจบแล้ว ธัญ ต๋วน ฟาน ต้องถูกเนรเทศออกจากสหรัฐ พร้อมเพื่อนร่วมชะตาที่ล้วนเป็นต่างด้าวผิดกฎหมายอีก 8 คน โดยที่ ฟาน และ ภรรยา ได้วางแผนที่จะกลับไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่เวียดนามบ้านเกิด แต่ทว่า จุดหมายปลายทางที่ ฟาน ถูกส่งตัวกลับ ไม่ใช่เวียดนาม แต่เป็นประเทศโลกที่ 3 ที่เขาไม่คุ้นเคยอย่างสิ้นเชิง ที่ชื่อ "ซูดานใต้"
ไม่ใช่แค่ฟาน ที่งง แม้แต่เพื่อนร่วมชะตากรรมก็โดนเหมือนกัน หนึ่งในนั้นเป็นต่างด้าวชาวพม่า ที่มีความรู้ภาษาอังกฤษจำกัดมาก แต่ถูกบังคับให้เซ็นเอกสารที่เขาอ่านไม่ออก ก่อนถูกส่งตัวไปประเทศที่พวกเขาไม่รู้จัก โดยไม่มีเจ้าหน้าที่คนไหนบอกพวกเขาว่าจะพาไปไหน???
ฟาน หนุ่มเวียดนามที่เข้าสู่วัยกลางคน กับเพื่อนร่วมชะตาที่มาจากพม่า ลาว เม็กซิโก และ คิวบา ถูกพาตัวขึ้นเครื่องบิน ข้ามน้ำ ข้ามทะเลไปพักคอยกันที่ฐานทัพสหรัฐ ในประเทศจีบูตี - อาฟริกา ในช่วงปลายเดือนพฤษภาคม 2025 เพื่อคอยกระบวนการทางกฎหมายของประเทศปลายทาง ก่อนที่พวกเขาจะถูกส่งตัวต่อไปที่สถานกักกันในซูดานใต้
และถูกกักตัวในซูดานใต้นานถึง 1 ปีเต็ม จนวันนี้ ธัญ ต๋วน ฟาน ได้ถูกส่งตัวกลับไปยังเวียดนามได้ในที่สุด ท่ามกลางเสียงประท้วง และ ประณามจากญาติของนักโทษ นักกฎหมาย และ นักสิทธิมนุษยชน มากมายตลอดระยะเวลา 1 ปีเต็มว่า รัฐบาลทรัมป์ฝ่าฝืนกฎหมายระหว่างประเทศ และละเมิดสิทธิมนุษยชนหรือไม่
ทำไมเรื่องนี้ถึงเป็นประเด็น?
ไม่มีใครเถียงว่า รัฐบาลสหรัฐมีสิทธิ์ที่จะเนรเทศชาวต่างด้าวไม่พึงประสงค์คนใดก็ได้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด
แต่ทั้งนี้ การเนรเทศก็ควรยึดหลักการพื้นฐานที่ว่ามาจากประเทศใด ก็ส่งกลับไปประเทศนั้น และผู้ต้องหาก็มีสิทธิ์รับทราบจุดหมายปลายทางที่พวกเขาจะถูกส่งกลับ
และในกรณีที่พวกเขารับโทษในเรือนจำสหรัฐจนครบอายุความแล้ว การส่งตัวไปกักกันต่อในประเทศที่ 3 เพื่อรอส่งกลับประเทศต้นทางอีกที ที่ต้องรอกันนานข้ามปีก็ไม่ต่างจากติดคุกเพิ่ม มิเข้าข่ายกักขังหน่วงเหนี่ยวหรือ?
แถมยังส่งไปประเทศที่แม้แต่ทางการสหรัฐยังขึ้นคำเตือนพลเมืองของตัวเองให้เลี่ยงเดินทางด้วยซ้ำ เรียกว่าเอาไปทิ้งชัดๆ
ทว่า โครงการ "Third-Country Deportation" ของทรัมป์นั้น สิทธิ์การเลือกจุดหมายปลายทางไม่ได้อยู่ที่ผู้ต้องหา แต่เป็นฝ่ายเจ้าหน้าที่สหรัฐจะเป็นผู้เลือกว่าจะส่งผู้ต้องหาไปปล่อยที่ไหน ในประเทศที่ได้เซ็นข้อตกลงรับนักโทษต่างด้าวกับสหรัฐ โดยรับผลประโยชน์สนับสนุนจากรัฐบาลสหรัฐเป็นค่าตอบแทน
ซึ่ง "ผลประโยชน์สนับสนุน" นี้ก็ไม่ได้มีรูปแบบตายตัว แล้วแต่จะตกลงกัน บางครั้งก็เป็นเงินรายหัว บางครั้งก็เหมาจ่ายเป็นรายเที่ยวบิน หรือ มาในรูปแบบสัญญาการลงทุน หรือส่งเสริมการลงทุนระหว่างรัฐบาล
และข้อตกลงดังกล่าวถือเป็นดีลลับของรัฐบาล ที่ตอนนี้ไม่สามารถระบุได้ว่ามีประเทศใดบ้างที่มีข้อตกลงการให้บริการรับนักโทษต่างด้าวของสหรัฐแล้ว
แต่ในอาฟริกา นอกจากซูดานใต้แล้ว ยังมีอีกอย่างน้อย 7 ประเทศที่ตกลงกับสหรัฐแล้วด้วยค่าตอบแทนหลักหลายร้อยล้านเหรียญ ยังไม่นับอีกหลายประเทศที่ตอบรับแล้วในอเมริกากลาง และอเมริกาใต้
ดังนั้นจึงพอจะบอกได้ว่า เป็นธุรกิจที่ทำกำไรงาม ไม่งั้นคงไม่มีหลายประเทศแอบเซ็นดีลยอมรับคนต่างด้าวจากสหรัฐมากมายนับสิบประเทศอย่างนี้
แต่สำหรับคนอเมริกันต้องจ่ายเท่าไหร่ กับนโยบายใช้เงินแก้ปัญหาต่างด้าวของทรัมป์?
มีรายงานจากสภาคองเกรซว่า ก่อนหน้านี้รัฐบาลทรัมป์ได้จ่ายค่าบริการรับฝากต่างด้าวให้กับ 5 ประเทศ ได้แก่ กีนี รวันดา เอล ซัลวาดอร์ เอสวาตินี และ ปาเลา เป็นเงินเหมาจ่าย 4.7-7.5 ล้านเหรียญต่อเที่ยว เพียงเพื่อเนรเทศต่างด้าวกลุ่มเล็กๆไปยังประเทศที่สาม
แต่มีการประเมินว่ารัฐบาลสหรัฐอาจต้องเสียค่าใช้จ่ายสูงถึง 1 ล้านเหรียญ/หัว ในการเนรเทศต่างด้าวไปประเทศอื่น 1 คน จนเสร็จสิ้นกระบวนการ
และกลายเป็นค่าใช้จ่ายเบี้ยหัวแตก ซ้ำซ้อน ไม่จบไม่สิ้น แทนที่จะส่งต่างด้าวกลับประเทศบ้านเกิดทีเดียวให้จบๆไป กลับต้องส่งไปประเทศที่ 3 ที่ก็มีค่าใช้จ่ายเป็นงบลับ สนับสนุนระหว่างประเทศ และยังต้องจ่ายค่าเดินทางให้อีก เมื่อประเทศที่ 3 ได้จัดการส่งตัวต่างด้าวคนเดิมกลับประเทศต้นทางอีกต่อหนึ่ง เช่นเดียวกับ กรณี ทัญ ต๋วน ฟาน เป็นต้น
มิหนำซ้ำ ยังกลายเป็นข้อครหาในการใช้งบประมาณ ที่จ่ายให้กับประเทศที่ 3 ที่หลายประเทศยังมีปัญหาเรื่องการคอร์รัปชัน ละเมิดสิทธิมนุษยชน หรือแม้แต่ค้ามนุษย์ โดยที่รัฐบาลทรัมป์ก็ไม่ได้ตรวจสอบว่า เงินที่จ่ายไป เอาไปบริหารจัดการศูนย์กักกันให้มีสภาพเหมาะสมพอที่จะรับนักโทษเนรเทศจากสหรัฐจริงๆหรือไม่
มีรายงานว่าศูนย์กักกันหลายแห่งที่สภาพร้าง ความเป็นอยู่เลวร้าย เต็มไปด้วยยุง แมลง สัตว์รำคาญมีพิษ หรือการทรมาน ทำร้ายร่างกายในศูนย์กักกันก็ใช่ว่ารัฐบาลสหรัฐจะใส่ใจ จึงไม่แปลกที่โครงการ Third-Country Deportation จะถูกโจมตีมาโดยตลอดจากกลุ่มนักสิทธิมนุษยชน
ในขณะที่ทรัมป์อาจแค่คิดว่า รีบๆ เคลียร์คนต่างด้าวนอกกฎหมายให้พ้นแผ่นดินสหรัฐไปให้พ้นหู พ้นตา และยอมจ่ายเงินให้ประเทศอื่นมาช่วยจัดการ
แต่พอดีเงินที่จ่ายไม่ใช่แค่เงินของทรัมป์ แต่เป็นเงินภาษีของชาวอเมริกัน ที่พวกเขาก็อยากใส่ใจว่า งบประมาณถูกใช้อย่างโปร่งใส และคุ้มค่า ไม่ใช่ต้องเสียเงินกว่า 1 ล้านเหรียญเพียงเพื่อส่งตัวหนุ่มเวียดนาม 1 คนวนไปซูดาน 1 ปี ก่อนกลับบ้าน
****************
ติดตามบทความของ "หรรสาระ" เพิ่มเติมได้ที่
Facebook - หรรสาระ By Jeans Aroonrat
Twitter - @HunsaraByJeans
Blockdit - หรรสาระ By Jeans Aroonrat
แพลทฟอร์มคุณภาพ ไม่ปิดกั้นการมองเห็นเนื้อหา
****************
แหล่งข้อมูล
- 15
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
