เหอหลี... กาลเวลาพิสูจน์รัก (2 เล่มจบ)
จิ่วลู่เฟยเซียง เขียน / ห้องสมุดดอตคอม แปล
โปรยสำนักพิมพ์ห้องสมุด :
เมื่อความรักอมตะ…แต่ความอดทนมีวันหมดอายุ!
นาง…เซียนอารมณ์ร้อน ที่ชอบกินเผ็ด
เขา… ปีศาจเจ้าระเบียบ เกลียดการกินเผ็ด
500 ปีที่ผ่านมา ทั้งคู่ทะเลาะกันตั้งแต่เรื่องงานยันเรื่องกิน ชีวิตคู่ค่อย ๆ กลายเป็นสนามรบ จากคนเคยรักกลายเป็นคนเคยซัด ตุบตับ ผัวะผะ จนสุดท้ายถึงกับตัดสินใจหย่า
แต่ “หย่า” ง่ายๆก็ไม่เผ็ดน่ะสิ! สองสามีภรรยาพากันย้อนเวลากลับไปเมื่อ 500 ปีก่อน เพื่อร่วมแรงร่วมใจ ตัดวาสนารักไม่ใหั ‘คนโง่สองคน’ โคจรมาเจอกัน
ทว่า...พวกเขาไม่เพียงต้องรับมือกับ ‘ตัวเองในอดีต’ แต่ต้องเผชิญหน้ากับเสียงหัวเราะ รอยยิ้ม และความรู้สึกของรักแรก
หลังอ่านจบ ซึมไปเลย :
ไม่ได้อ่านงานคุณจิ่วลู่พักใหญ่ กลับมาครั้งนี้คุณนักเขียนผู้เชี่ยวชาญแนวเทพเซียนมารผจญยังคงแสดงฝีมือจัดจ้าน เริ่มต้นด้วยอารมณ์ขันท้าตีท้าหย่าเหยง ๆ คล้ายเราเป็นป้าข้างบ้านคอยส่องชีวิตคู่อายุ 500 ปีที่ใกล้ลงเหวของคู่สามีภรรยาเซียนปีศาจ เป็นพยานพวกเขาสะบั้นด้ายแดงในพริบตา ยังไม่หนำใจ หย่าแล้วห้ามเหลือแม้ต้นตอ ต้องตามไปย้อนเวลาตัดวาสนารักแต่แรก จากนั้นคนอ่านก็ฝ่าด่านเคราะห์ไม่หยุด ฮือ
เป็นสองเล่มจบที่คุณจิ่วลู่หลอกลวงซ้ำแล้วซ้ำเล่า 5555 เหมือนกำลังอ่านหนังสือความยาวหนึ่งเท่าตัว ทุกบรรทัดห้ามข้าม ห้ามงง เต็มไปด้วยปริศนาและการเฉลยที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อน อะไรกันเนี่ย ทั้งที่เริ่มเรื่องแค่ฉากทะเลาะตบตีจนภูเขาเซียนเอียงไปสามด้านของฝูจิ่วเซี่ย-นางเอกเจ้าอารมณ์เท่านั้นนี่นา
เหอหลี กาลเวลาพิสูจน์รัก เล่าเรื่องพระนางคู่หนึ่ง คนหนึ่งเป็นแม่ทัพซ่างเซียน-ฝูจิ่วเซี่ย อีกคนเป็นปีศาจ-เซี่ยจิ่ว พักอยู่บนเขาคุนหลุนซึ่งมีเจ้าแม่ซีหวังหมู่และจูเสินจากแดนต่าง ๆ ปกครอง นับแต่เปิดหน้าแรก ๆ คุณจิ่วลู่ก็พาเราไปเจออารมณ์ฟาดฟันกันยับของนางเอกกับพระเอกที่ทะเลาะด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องมาแล้วถึง 500 ปี เรายังไม่รู้ว่าเขาเจอกันยังไง รักกันยังไง รู้แค่ว่าเขากำลังจะเลิกกัน แถมเลิกแบบต่างคนต่างสะบัดหน้าหนีสิ้นเยื่อขาดใย
ฝูจิ่วเซี่ยท้าหย่าไม่พอ ยังตัดด้ายแดงฉับเดียวต่อหน้าเซี่ยจิ่ว ฝ่ายอดีตสามีไม่พูดอะไรมาก แค่ไปคว้าขวานผานกู่มาผ่าท้องฟ้าคุนหลุนเพื่อย้อนเวลากลับไป 500 ปี เพื่อลบอดีตแรกเจอของทั้งคู่เสียเลย นางเอกก็กระโดดตามไปด้วย จะได้ช่วยกันขุดรากถอนโคนความสัมพันธ์ย่ำแย่ของเรา
แรก ๆ เราจะลำไยความจู้จี้ขี้บ่นของนางเอกจนรู้สึกว่าเซี่ยจิ่วเลิก ๆ ไปน่ะดีแล้ว จากนั้นค่อยรับรู้เหตุผลของการเลิกรา เช่น ฝ่ายชายพูดน้อยมาก นับคำได้ ชอบหายตัวไปบ่อย ๆ ไม่บอกกล่าว ฝ่ายหญิงต้องเดาทางเอาเอง เขาชอบห้ามปรามแทบทุกเรื่องที่นางทำ ส่วนนางถูกห้ามบ่อยเข้าก็ชักทนไม่ไหว ห้ามไม่ว่า แต่ห้ามทำไมไม่ยักบอกว่าห้ามทำไม ที่สำคัญ อยู่กันมา 500 ปี ทั้งคู่ไม่เคยเข้าหอกัน อย่างมากก็กอดนิดหน่อย ฝูจิ่วเซี่ยแทบไม่เคยเห็นกล้ามเนื้อหรือผิวพรรณในร่มของเซี่ยจิ่วเลย อืมมมม
เมื่อทั้งคู่ย้อนเวลากลับไปและพบ “เรา” สองคนแรกเจอกัน ก็ดำดิ่งไปในความรู้สึกซึ่งหลงลืมไปแล้วครั้งนั้น กลับไปครั้งนี้ฝูจิ่วเซี่ยค่อย ๆ ค้นพบปมอดีตของสามี เหตุผลของการพูดน้อย การหายตัวไปนาน ๆ โดยไม่บอกเล่าเก้าสิบ รอยแผลครั้งแล้วครั้งเล่า ไอโสมมที่ปรากฎอยู่เสมอ กระทั่งความสามารถของการหยิบขวานผานกู่มาผ่าฟ้าย้อนกาลได้ย่อมไม่ใช่ทักษะธรรมดา
คนอ่านจะได้รู้จักตัวตนของพระเอกไปพร้อมกับนางเอก ตื่นตะลึงไปกับความลับดำมืดที่มืดหม่นจริง ๆ จากนิยายรักแฟนตาซี-คอมเมดี้ในครึ่งเล่มแรกสู่ดาร์กแฟนตาซีเต็มรูปแบบในหนึ่งเล่มครึ่งต่อมา ทุกอย่างไม่ได้มาแบบฉับพลัน แต่คุณจิ่วลู่ค่อย ๆ ดึงอารมณ์เราจากแสงสว่างสู่ความสลัวทีละน้อย ถึงอย่างนั้น ระหว่างเส้นทางที่น่าจะหดหู่ซึมเซาประสาแนวเทพเซียนและมาร น้องจิ่วเซี่ยซึ่งเราเคยลำไยนางตอนต้นก็ปรับเปลี่ยนตัวเองไปในแบบที่คนอ่านจะอึ้งงันและคอยเอาใจช่วยนางสุดหัวใจ
ถ้าให้จัดอันดับนางเอกแกร่งสุดในปฐพี เรายินดียกให้ฝูจิ่วเซี่ยอยู่ในสามตำแหน่งแรกเลยค่ะ
ไม่อยากเล่ามากเพราะต้องการให้คุณสัมผัสกับความรู้สึก “ไม่จริงงงงง” และ “ไม่อยากเชื่อเลย” ระหว่างจมจ่อมอยู่กับพระนางคู่นี้จนถึงท้ายที่สุด สารพัดเงื่อนงำพิสดารพันลึกที่คุณจิ่วลู่ช่างสรรหามาให้คนอ่านฝ่าด่านเคราะห์ชนิดไม่หยุดยั้งนั้นสมควรยกไว้ขึ้นหิ้ง ไม่แน่ใจว่านางเอกแนวเทพเซียนคนไหนมีดวงจิตและชะตาชีวิตแข็งแกร่งเทียบเท่าน้องจิ่วเซี่ยหรือไม่ อ่านมาหนึ่งเล่มครึ่งซูฮกนางแล้ว แต่พอเจอไคลแม็กซ์แสนอลังที่คุณจิ่วลู่เฉลยเกือบท้ายเล่ม ขอยกจอกคำนับนางอีกสิบที
แม้พี่พระเอกเซี่ยจิ่วจะหล่อเหลาและเก่งเว่อร์ขนาดไหน แต่ถ้าไม่มีภรรยาผู้กล้าหาญ ทรงพลัง เปี่ยมอารมณ์ขัน พลิกแพลงเก่ง รักจริง สู้ไม่ถอย แถมท้อไม่เป็นอย่างน้องจิ่วเซี่ย หมากกระดานนี้เกรงว่าคงจบไม่สวยแล้ว แง เป็นหนึ่งในน้อยเรื่องมาก ๆ ที่เราชื่นชมนางเอกมากกว่าพระเอก ฮือ
แต่ก็อย่าโทษพี่เค้าค่ะ เพราะปมของเซี่ยจิ่วสาหัสสากรรจ์จริง ๆ ใครจะไปนึกว่าผู้ชายพูดน้อย ชอบปกป้องภรรยาแบบเงียบ ๆ เงียบมากขนาดนางเอกยังไม่แน่ใจ จะมีสาเหตุยิ่งใหญ่เทียมฟ้าขนาดนั้น
คะแนนเต็มสิบให้ 9 หักความขี้บ่นของจิ่วเซี่ยช่วงต้น หักคำสะกดผิดอยู่บ้าง นอกนั้นชอบมาก ยิ่งอ่านยิ่งตกใจ มีแค่สองเล่มจบแต่คุณจิ่วลู่ใส่ปมเดือดพล่าน หนักหนาเหมือนต้องสะสางสักห้าเล่มจบ สมกับตัวแม่นักเขียนแนวเทพเซียนอย่างที่สุด บางจุดหักมุมจนต้องยอมรับนับถือว่าคิดไปขนาดนั้นได้อย่างไร เก่งกาจเกินไปแล้ว ตอนจบรวบรัดไปบ้างแต่ไม่ได้สะดุดอะไรค่ะ
เหมาะสำหรับแฟนคลับคุณจิ่วลู่เฟยเซียงและนักอ่านสายแนวเทพเซียนมาร คนที่ชอบพล็อตเข้มข้นตื่นเต้นเดาทางยากก็อยากให้ลองชิม แค่ผ่านความน่าลำไยของจิ่วเซี่ยช่วงต้นได้แล้วจะอ่านไม่หยุด โครงเรื่องสอดแทรกปรัชญาการใช้ชีวิตคู่ ความสัมพันธ์ ความเสียสละ และแง่คิดจากธรรมะที่นำไปใช้ได้จริงอย่างกลมกล่อม มีตัวละครน่ารักและน่าเกลียดตามปกติของแนวนี้ บางช่วงอาจจะมีน้ำตารื้น ๆ หัวใจหน่วง ๆ จบได้อิ่มเอมอารมณ์และตัดเข้าโคมไฟ (แบบเดาเอง) ตามสไตล์คุณจิ่วลู่ค่ะ 5555
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
