คนจะมีคู่ ความรักของเสือเป็นเช่นใด
บทความก่อนหน้าอันนี้น่ารัก
ฉันมีบางสิ่งที่อยากจะบอก
สิ่งนั้นไม่เคยได้ยิน
เพราะสิ่งนั้นควรควบคุมด้วยลมหายใจ
ต่อให้เกิดลมฝน หรือ ฟ้าคะนอง
สิ่งนั้นก็ยังกำหดทุกลมหายใจ
ว่าต้องพบใครคนหนึ่ง คนที่เราขอให้หายไปจากใจก็ไม่ได้
ถ้าขอได้...ขอลมหายใจเข้า มีเธออยู่ใกล้ๆ
ถ้าขอได้...ขอลมหายใจออกมีเธอได้เป่า
เราเท่านั้นที่ควรอยู่คู่กัน
ห่มกันแม้ฝนจะมาฟ้าจะร้อง
เป็นใจหรือไม่เป็นใจ
เธอฉันจัดอารมณ์หัวใจให้อากาศธาตุ
เป็นเหตุให้เราสองคนสร้างทางออกของใจที่มีระบบบรรยากาศ
ร้องว่ารักเธอ ลมหายใจ อยู่ในปอดหลอดลม
กัดอัดลงกระเพาะให้รักกินเต็มอิ่ม เพราะรักเธอ จริงๆ...
อีกบทความนะ
คงจะเป็นความลึกซึ้ง
ที่พาความคิดคำนึงให้นึกถึงสามัญความระลึกรัก
สัมผัสเยื่อนอก สูดอากาศเคลื่อนเส้นเยื่อใน
ผ่านเขตปลอดเชื้อ เข้าไปทำปฏิกริยา
จับความสัมพันธ์ แห่งอวัยวะเต้นคล้ายหัวใจ
เป็นเส้นรักเส้นหลัก
บอกกับคู่ตรงข้าม ว่ารักเธอรักรัวรัวด้วยความตื่น
จนผลักออกมาเป็นถ้อยคำจากประสาท
ทอดถึงใจความที่ ถอดคำว่าคิดถึง ที่ตรงเยื่อใย
ไขสันหลัง หน้ากะบัง เหนือหลอดลม พร้อมสุขที่รวม
ผนวกจรด ดั่งดังกังวาล ประสานศาสตร์ใช้ถ้อยคำ
ว่า
"รักแลรัก แลฉัน แลเธอ "
อีกบทความนะ
คือสิ่งอื่นใดเล่า เพียงยาวนานครั้งวันวาน
คือสิ่งอื่นใดอีก เพียงความสั้นกระชับถึงประเดี๋ยว
**********ความรักแลดูสวยสดและงดงาม
พอความรักใสซื่อก็เกิดสะอาดอื้นจนมองหาใคร่ริ้วรอย
พอรอยมาเกาะเพียงฝุ่นผงก็รอลมพัดให้ใจได้เฝ้าประนอมปัด
" แสงสว่างอันมืดมิดในใจที่เย็นยะเยือกและเหน็บหนาว
ได้พรั่งพราวเกิดจันทร์ร้องขออาทิตย์ละวันพบ
เกิดฤดีที่ฉับพลันรบโอบเอ่ยว่ายังร้อนเฝ้ามองเมฆลอยมาบดบัง
ใจข้าไม่เคยพังเพียงยากจะพลั้งเพลอ
รักได้เพียงเธอสะกดความในใจอันลึกลับ
มาเป่าแทนหยดกร่อนในใจนับให้เย็นและชื่นฉ่ำ
นาฬิกากำชับซ้ำว่าเพลาพาเธอถอดเลื่อนเรือนรหัส
ให้กลับกอดกลับกลอกว่าแท้นั้นคอยแคร์แค่ทัดเทียม
รักจึงแท้เพราะใจคนละดวงคนละครั้งที่ตรึกตรองรักเพื่อครองซาบซึ้งที่ดวงใจ
ได้ว่าที่ดวงที่แล้วใฝ่ศุกร์ได้คู่อาทิตย์ยาวถึงดวงของจันทร์ดวงพระแก้วฉัตรสุดไหงนั้นพิสูจน์ว่าอ่านเขียนเดือนณานพระดารา"
----มีอีกอัน
ฉันเป็นลม บ้ามุ้งตัวเดียวกันกับที่มุ่งหมัก
แล้วพอฉันปักหลัก ลมก็พัดฉันมามุ้งมิ้งค์
พอฉันจะมุบมิบ เธอก็จับฉันสะดุ้งให้รมย์เปลี่ยนเวร
พอเธอขึ้นเวร ก็เกิดเวลาเทรนเด็กร้อง
พอเธอพาเด็กร้อง ให้เข้านอน คนไข้ก็เกิดไข้ขึ้น
เพราะปรอทเป็นฉันคนเดียวกันกับ
กะบังลมที่เปราะ คอยบอกใจว่าอย่าร้องนะ!!!!
แค่คำว่า “รัก” ที่โลกต้องรู้
พอตรวจโรครู้ หมอก็ว่า คนนี้แหละ
ที่รักเธอ จริงๆ...
มีกลอนให้ อาย อีกกลอนนะ Tiger EyE ล่าสุดอันนี้ และจะเขียนอีก
หากดาวที่พรั่งพราว จะกระจัดกระจายเพียงใด
วงแหวนจะคอยระยิบเพียงไหนใสๆเปล่งแสงให้ใจบอกพระจันทร์ท้าถึงรักที่หมายจันทร์ฉันนั้น
ไม่ขจัดสะเก็ดครั้นฉันนีัมอบเดือนพร้องรอยยิ้มให้กันกับรักที่เงยคล้ายกระต่ายเรียก
สะกดเพี้ยงมีเพียงเธอให้อุ่นที่อายคล้องสายสะพายและมงกุฎ
เกินสะดุดบีบน้ำตาพาใจล้างตาบอกจันทร์ไม่ขอแพ้เพ่งพบ
จะยึดกบฏให้สิ้นสั่งงอเข่าลงขอชีวีเหล่าดวงดาวด้านพระเคราะห์
มาดลเบาะพายข้างในใจลอยให้ถึงเนื้อที่งามแท้ในเหล่าทหารและขุนพล
พาเธอมาชมชนที่ให้คลายคล้ายเร่งรักแต่งฟ้าให้งามเพียงเพราะตามอง
ประลองได้ชิงเจ้ากอดเจ้าหอมเจ้าถึงดาราพระจักรและดาราพระบริวาร
ขอของประทานให้ข้าได้ดื่มด่ำรักแท้ในห้วงแสงที่เย็นและสงัด
ข้าจะลัดทางช้างเผือกให้เป็นเส้นเดียวใจเดียวรักกันแต่งกับเจ้า
สาวงามเข้าพิธียกลังของดอกฟ้าและอกชายสามถึงสี่ศอก......
อีกกลอน~~~~~~~~~~~~~~~~~>>
คำหวานอันไพเราะแสนเสนาะมิใช่อื่นใดใช่น้อย
คอยกล่อมเจ้ายามนอนโปรดที่จันทรานิทรานราศัย
เหตุทุกเมื่อถามถึงใยความอันใดรักอันใดหรือเหตุแค่เพ้อพบ
หั่นอันเลอค่ามาบรรทัดทบที่ต้องมนต์ดลสะกดลดละก็ไม่ลดละ
เพิ่มค่าเพิ่มพจน์ก็ไม่เพิ่มค่า หากแต่ให้เจ้าเท่ากับข้ามีเจ้าหมดคือทั้งหมด
เกิดเป็นรักเอ่อนำปลดขับปรับขอยามเช้าสายไม่เอนเอียง
เรียงถ้อยคำว่ารักใดเกริ่นนำเกิดเหตุไฉนรักทั่วทนสารทิศ
ถามหาจริตปิดทุกข์ขัดหินให้งามเปร่งด้วยเสียงได้ว่าเป็นแสงแห่งรักแท้
แข็งยิ่งกว่านั้นปัดไม่มีแม้เศษผงให้ฝักใฝ่แกมโค้งงอ
ตรงแสนจะตรงมากพอเล่าเหล่าฉากเลื่อนเพียงอ่านว่าพบรัก
เป็นฉบับสุดท้ายปักลงที่กลางใจเนื้อความหมั้นแล้วฤดี
มาพลีเป็นที่หนึ่งดั่งใจที่ท้องสระตะเกียกตะกาย
ข้าถึงพายวนเลิกฉงนสะเดาะให้เกล็ดย้ำนั้นคือรักได้ให้แด่เธอ..
อวยสุดสาย
29.6.2569
ขอรับใช้เพียงเท่านี้ก่อน
- 3
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
