ทุกรสชาติของชีวิตวันนี้
ชีวิตไม่ต้องเลิศหรูนักดอก
ชีวิตก่ะเหมือนหม้อต้มยำที่
มีครบทุกรสจึงจะเรียกว่า“ชีวิต”
ชีวิตที่มีมีความหลากหลาย
คือหม้อต้มยำกุ้งที่เดือดพล่าน
อยู่ตรงหน้าคือน้ำพริกกะปิหอม
ที่เรียบง่ายกับผักพื้นบ้านคือ
ป้ายร้านเก่าๆแต่คมคมแม้ผ่าน
กาลเวลาที่ทิ้งร่องรอยไว้
คือใครบางคนที่นั่งก้มหน้าทำ
สิ่งเล็กๆของตัวเองอย่างเงียบงัน
อุ่นอ่อนและเยือกเย็น
มุ่งมั่นตรงหน้า ณ ปัจจุบันขณะให้ใจหนักแน่นมั่นคงที่สุด
ทั้งหมดดูเหมือนไม่เกี่ยวกันเลย
แต่เมื่อมองด้วยสายตาของคนที่ผ่านประสบการณ์มาจะพบว่าทุกภาพจำกำลังเล่าเรื่องเดียวกันคือ “ชีวิต”
ต้มยำจะอร่อยไม่ได้เลยหากมี
แต่ความหวานชีวิตก็เช่นกันหาก
มีแต่วันที่สมหวังและเราคงไม่มีวันรู้คุณค่าของความสำเร็จ
ชีวิตบางทีบางเวลาป่ะยุ่งเหยิงยังกะวุ้นเส้นแก้วพันตูเพันพัวคลุกกันนัวน่าเวียนหัว แต่อร่อยมากๆขอบอกตง
ความเปรี้ยวทำให้รู้จักความสดชื่น ความเผ็ดทำให้รู้จักความอดทน ความเค็มทำให้รู้จักความพอดี และความขมบางครั้งก็เป็นรสที่ทำให้เราจดจำบทเรียนได้ดีที่สุด
น้ำพริกกะปิไม่ได้หรูหราแต่เมื่อกินกับผักหลากหลายข้าวสวย
ร้อนๆกลับกลายเป็นมื้อที่อิ่มทั้งกายและใจ
น้ำพริกะปิห้อมหอม
ชีวิตของคนเราก็ไม่ได้ต้องการ
สิ่งที่ดีที่สุดเสมอไปบางครั้งแค่มีคนจริงใจมีครอบครัวมีมิตรภาพ
มีสุขภาพที่ดีแล้วก็ถือว่าเป็นความมั่งคั่งที่เงินซื้อไม่ได้
ป้ายร้านเก่าๆที่สีซีดและมีรอยแตกร้าวไม่ได้บอกว่าร้านนี้หมดคุณค่าตรงกันข้ามมันบอกว่า
ร้านนี้ยืนหยัดผ่านแดดผ่านฝน ผ่านผู้คนมาหลายยุคหลายสมัย
รอยแผลของชีวิตก็เฉกเช่นกัน
มันไม่ใช่ความน่าอับอายแต่เป็นเครื่องหมายของคนที่ไม่ยอมแพ้
แถมยังบอกย้ำว่า“ยังคม คม”
ชีวิตบะต้องเฉียบคม คมคงทนตลอดดอก ซ่อนไว้บ้างลึกๆ
หญิงสาวที่ก้มหน้าทำสิ่งตรงหน้าอย่างตั้งใจก็เตือนให้รู้ว่าคนที่เดินไปถึงความสำเร็จไม่ใช่คนที่มองไกลที่สุดเสมอไปแต่คือคนที่ตั้งใจทำหน้าที่ตรงหน้าให้ดีที่สุดในแต่ละวันด้วยสติสมาธิปัญญา
ทว่าเมื่ออายุมากขึ้นเราจะค่อยๆ เข้าใจว่าชีวิตไม่จำเป็นต้องมีแต่ความสุขและไม่จำเป็นต้องหลีกหนีความทุกข์เพราะทุกอารมณ์
ทุกเหตุการณ์ล้วนเป็นเครื่องปรุง
ที่ทำให้ชีวิตมีรสชาติอย่างอบอุ่น
หากวันนี้ยังมีทั้งเสียงหัวเราะ น้ำตาความหวังความผิดหวัง
การจากลาและการเริ่มต้นใหม่
ชีวิตดีๆรุ่งเรืองล่วงโรยก่ะมีบ้าง ไม่น่ากินเสมอไปดอก
ยินดีเถิดนะที่รักนั่นหมายความ
ว่าเรายังมีชีวิตให้เรียนรู้ยังจะมีโอกาสเติบโตและยังมีวันพรุ่งนี้
ให้เติมรสชาติใหม่ๆลงในหม้อชีวิตหลากรสของเราเสมอ
ความสุขอาจไม่ใช่การมีแต่สิ่งที่ชอบแต่คือการยอมรับทุกสิ่งที่
ชีวิตเสิร์ฟมาแล้วเรียนรู้ที่จะลิ้ม
รสชาดทั้งหมดด้วยหัวใจที่สงบ
เข้มแข็งมั่นคง
ปล่อยใจให้บางเบาไปตามธรรมชาติบ้างทุกชีวิตทุกวัย
ปะต้าว่านะ!
“ชีวิตคล้ายสำรับกับข้าวครัว
มีทั้งขมทั้งเปรี้ยวทั่วทุกหน
รสหวานมีไว้พักเหนื่อยของผู้คน
รสทุกข์ปนเพื่อหลอมใจให้ตัวตนแข็งแรง”
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
