เรียกมันว่า “คลื่นอารมณ์”
1• ฟ้ามืด..มีเพียงแสงสว่างจากเสาไฟข้างถนน และสปอตไลท์ข้างกำแพง พอที่จะทำให้ ณิชา มองเห็นตึกข้าง ๆ และเงาของต้นไม้ริมรั้วได้บ้าง เธอมองผ่านหน้าต่างออกไป มองเห็นพลุ หลากหลายสี เสียงพลุ ดังกระหึ่มทั่วฟ้า จนเธอรู้สึกได้ถึงความสั่นสะเทือน
2• อืมม.. เริ่มแล้วสินะ ใคร ๆ ก็ไปเคาดาวน์กันดูแสงไฟ รอต้อนรับวันใหม่ของอีกปี …“ฉันก็เคาน์ดาวน์กับเขาด้วยเหมือนกันนะ”..เธอบอกกับตัวเอง เธอทำมันมาทุกปี ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่นี่..บนตึกสูง ๆ นี้
3• ปีนี้บรรยากาศเงียบเหงา ห้องข้าง ๆ ที่เคยออกมายืนดูตรงระเบียง ก็ปิดมืด ไม่มีใครโผล่หน้าออกมาเลย…หรือว่าเขาไปฉลองกันที่อื่นแล้ว..แต่ก็ช่างเถอะ ..ได้ดูพลุห่าง ๆ แบบนี้ก็ดีแล้ว เธอคิด..
…ผ่านมา แล้วก็ผ่านไป… เข้าสู่ปีใหม่แล้ว “ขอบคุณ สำหรับช่วงเวลาที่ผ่านเลย.. ปีหน้า ฉันจะทำสิ่งที่ดีให้มากกว่าเคย“ ณิชา พูดกับตัวเองอย่างตั้งใจ แล้วเข้านอน
4• …ปึง ปึง..ปัก..ปึง..ปึง..
ณิชา รู้สึกตัวตื่น พลิกไปมาบนที่นอน เสียงดังใกล้ ๆ ไกลๆ …ปึง..ปึง..ปัก เสียงดังมาเป็นช่วง ๆ น่าจะอยู่แถว ๆ นี้แหละ —มีเสียงพูดตามมารัว ๆ เธอฟังไม่รู้เรื่อง รู้แต่ว่ามีเสียงพูด สลับกับเสียงที่ดังเหมือนกระแทก และของตก
5• สักพัก เธอก็รับรู้ได้ว่า น่าจะมีกรณีพิพาทกันของห้องข้าง ๆ ไม่ชั้นบนก็ชั้นล่าง ๆ ที่ห่างจากของเธอ —ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้อยากฟัง แต่มันทำเอาเธอนอนไม่หลับ
“นี่มัน ตี 4 ! นะ” เธอพึมพำ..เสียงกระแทก เสียงพูด..ดังขึ้นเป็นช่วง ๆ เสียงผู้หญิงแว่วมา..ดูจะรุนแรงมากขึ้น สลับกับเสียงผู้ชายเป็นพัก ๆ ณิชา ได้แต่นอนฟัง เพราะใจมันตื่นไปแล้ว -เธอไม่รู้ว่าพวกเขาพูดอะไรกัน เธอโผล่หน้า ออกไปดูทางหน้าต่าง มีแสงไฟจากห้องด้านล่าง-อาจใช่-หรือไม่ใช่ ก็ได้นะ—“..ไม่คิดดีกว่า..”
6• เธอกลับเข้ามา นอนลงฟังเสียงนั้นไปเรื่อย ๆ —เธอรู้สึกเหมือนว่า กำลังดูละคร ซี่รีส์ในทีวีที่ไม่เห็นภาพ เสียงของผู้หญิงไม่มีทีท่าว่าจะลดลงสักนิด ส่วนผู้ชายเหมือนคุมอารมณ์เอาไว้ได้—แต่ไม่นานนัก ทั้งสองคนก็ส่งเสียงดังพอ ๆ กัน
ณิชา นอนฟังอย่างนิ่ง ๆ เรื่อยเปื่อยจนเธอรู้สึกได้ว่า--อารมณ์นี้ คือ ความร้ายกาจของชีวิต แต่เป็นเพราะเธอเป็นผู้สังเกตการณ์ภายนอก จึงเห็นตามสภาพเช่นนั้น—มินิซี่รี่ส์ ภาคดึกจบลงตอนตี 5 กว่า ๆ และนักแสดงคงจะเหนื่อยกันน่าดู เพราะทุ่มสุดกำลังให้กับการแสดง episode นี้..มันทำให้เธอรับรู้ได้ลึกขึ้นอีกนิดว่า…
7• “คลื่นกระทบอารมณ์” ก็เหมือนกับคลื่นของน้ำทะเลในมหาสมุทร หากมีลมพัดอ่อน ๆ คลื่นก็ดูจะเอื่อยอ่อน ไร้เรี่ยวแรง แต่หากถูกโหม ด้วยลมพายุที่รุนแรง มันก็พร้อมจะกลายเป็นคลื่นสึนามิที่พร้อมจะกระแทกทุกอย่างให้แตกสลาย หายไปได้ในพริบตา !
คลื่นกระทบอารณ์ลูกนี้ มันพร้อมจะกระเพื่อมไปทุกที่…
และบางที..เราก็ต้องเตรียมพร้อมที่จะรับมือ—กับคลื่นกระทบอารมณ์ของเราเองด้วยเช่นกัน
#blockdit #ปรัชญา #จิวทิทยา #จิตวิญญาณ #วิทยาศาสตร์ #ควอนตัมฟิสิกส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
