จอร์จ เอเลียต (George Eliot)
(1819–1880)
ในฐานะนักเขียนขายดีและเป็นนักเขียนคนโปรดของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เอเลียตมีชื่อเสียงโด่งดังและร่ำรวยมหาศาล แต่ด้วยวิถีชีวิตส่วนตัวที่แปลกแยกจากบรรทัดฐานสังคมในยุคนั้น ทำให้เธอไม่ได้รับการยอมรับอย่างเต็มที่จากกลุ่มผู้มีอิทธิพลในสังคมอังกฤษ
จอร์จ เอเลียต (George Eliot) ใช้ชื่อเรียกต่างกันไปในแต่ละช่วงชีวิต สำหรับงานเขียน เธอเลือกใช้นามปากกาเป็นชื่อผู้ชายและตกลงกับสำนักพิมพ์ว่าจะไม่เปิดเผยตัวตน แม้ในเวลาต่อมาเธอจะถูกบีบให้ต้องเปิดเผยตัวตนจริงหลังจากมีคนอื่นแอบอ้างว่าเป็นผู้เขียนผลงานของเธอ แต่นามปากกา “จอร์จ เอเลียต” ก็ยังคงถูกใช้ต่อไป
เอเลียตเกิดในชื่อ แมรี แอนน์ อีแวนส์ (Mary Anne Evans) ที่เมืองนูนิอีตัน ในมณฑลวอริกเชอร์ ชีวิตช่วงแรกของเธอได้รับอิทธิพลจากการที่พ่อตัดสินใจส่งเธอเข้าโรงเรียน (ซึ่งเป็นโอกาสที่มักสงวนไว้สำหรับลูกชายเท่านั้น) เธอเป็นหนอนหนังสือตัวยงและใช้เวลาขลุกอยู่ในห้องสมุดที่อาร์เบอรีฮอลล์ ซึ่งพ่อของเธอทำงานเป็นผู้ดูแลที่ดิน แต่การศึกษาในระบบของเธอก็จบลงเมื่ออายุ 16 ปี เนื่องจากแม่เสียชีวิต เธอจึงต้องกลับมาดูแลบ้านแทน
ห้าปีต่อมา เธอย้ายไปอยู่กับพ่อที่บ้านหลังหนึ่งใกล้เมืองโคเวนทรี ที่นั่นทำให้เธอได้รู้จักกับเพื่อนกลุ่มใหม่ ซึ่งรวมถึง ชาลส์ เบรย์ (Charles Bray) นักการกุศลผู้มั่งคั่งและ คารา (Cara) ภรรยาของเขา ทั้งสองสนับสนุนให้เธอเขียนหนังสือและส่งเสริมให้เธอมีอิสระทางความคิด ซึ่งเป็นสิ่งที่พ่อของเธอไม่เห็นด้วย
มรดกที่เอเลียตได้รับหลังจากพ่อเสียชีวิตในปี 1849 ทำให้เธอได้รับอิสรภาพ เธอใช้เวลาช่วงหนึ่งในสวิตเซอร์แลนด์ก่อนจะย้ายไปลอนดอนด้วยความมุ่งมั่นที่จะเป็นนักหนังสือพิมพ์ ในเมืองหลวงแห่งนี้ เธอได้เข้าไปอยู่ในการดูแลของ จอห์น แชปแมน (John Chapman) สำนักพิมพ์ด้านการเมืองที่เธอเคยพบผ่านครอบครัวเบรย์ เขาจ้างเธอเป็นผู้ช่วยบรรณาธิการของนิตยสาร เวสต์มินสเตอร์ รีวิว (Westminster Review) ซึ่งถือเป็นตำแหน่งที่ผู้หญิงในยุควิกตอเรียแทบไม่มีโอกาสได้รับ
ชีวิตและความรักในลอนดอน
ในลอนดอน เอเลียตตกหลุมรักชายคนแล้วคนเล่า จนกระทั่งในปี 1851 เธอได้พบรักแท้กับ จอร์จ เฮนรี ลูอิส (George Henry Lewes) ความสัมพันธ์ครั้งนี้มีความซับซ้อนเนื่องจากลูอิสแต่งงานแล้วและไม่สามารถหย่าขาดจาก แอ็กเนส (Agnes) ภรรยาของเขาได้ (เพราะเขาเคยยอมรับลูกนอกสมรสของเธอว่าเป็นลูกของเขา) ทั้งคู่จึงตัดสินใจใช้ชีวิตคู่อยู่ด้วยกันโดยไม่ได้แต่งงานกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ในช่วงเวลานี้ เอเลียตเรียกตัวเองว่า เอวานส์ ลูอิส (Evans Lewes)
เธอตั้งใจไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่าจะเขียนนิยาย แต่กว่าจะเริ่มต้นอาชีพนักเขียนในนาม จอร์จ เอเลียต ได้ ก็ต่อเมื่อเธอได้พบกับความสุขที่มั่นคงกับลูอิส เธอเลือกใช้นามปากกาเป็นชื่อผู้ชายส่วนหนึ่งเพื่อแยกตัวเองออกจากนิยายน้ำเน่าที่เธอเรียกว่า “นิยายที่เน้นแต่เรื่องเพ้อฝันและความรัก” (mind-and-millinery) ซึ่งเขียนโดย “นักเขียนหญิงไร้สาระ”
ทั้งนี้เพื่อให้ผลงานของเธอได้รับความเชื่อถือมากขึ้น เธอชื่นชมความสมจริงในนิยายยุโรปร่วมสมัยและตั้งใจจะเขียนงานที่มีความสมจริงในแบบเดียวกัน ผลงานเรื่อง Scenes of Clerical Life ของเธอได้รับการตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในปี 1857 และนิยายเต็มตัวเรื่องแรกอย่าง Adam Bede ก็ออกมาในปี 1859 นอกจากนี้เธอยังเขียนนิยายอีก 5 เรื่อง รวมถึง Middlemarch ซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในวรรณกรรมยุควิกตอเรียที่ดีที่สุด รวมไปถึงบทกวี บทความ และงานเขียนอื่นๆ อีกมากมาย
แม้จะโศกเศร้าอย่างหนักเมื่อลูอิสเสียชีวิตในปี 1878 และเลิกเขียนนิยายไปแล้ว แต่เธอก็ตัดสินใจแต่งงานใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็น แมรี แอนน์ ครอส (Mary Anne Cross) การแต่งงานครั้งนี้กลายเป็นประเด็นวิพากษ์วิจารณ์เนื่องจากสามีใหม่ของเธอมีอายุน้อยกว่าเธอถึง 20 ปี ชีวิตคู่ครั้งนี้ดำเนินไปได้ไม่นานนัก จอร์จ เอเลียต ก็เสียชีวิตด้วยโรคไตที่บ้านพักหรูในย่านเชลซีในปี 1880 ร่างของเธอถูกฝังอยู่เคียงข้างลูอิสที่สุสานไฮเกต (Highgate Cemetery)
กลุ่มหัวก้าวหน้าวันอาทิตย์ (Sunday radicals)
ความสัมพันธ์ของเอเลียตกับ จอร์จ เฮนรี ลูอิส ซึ่งเป็นนักเขียน นักปรัชญา และนักวิทยาศาสตร์ ทำให้เธอได้ก้าวเข้าสู่แวดวงปัญญาชนและเหล่านักเขียนชั้นนำของลอนดอน ทั้งคู่เป็นสมาชิกคนสำคัญของกลุ่มนักเขียนที่มีบุคคลชื่อดังอย่าง วิลเลียม แท็กเคอเรย์ (William Thackeray) โทมัส คาร์ไลล์ (Thomas Carlyle) และ จอห์น สจวร์ต มิลล์ (John Stuart Mill)
ในการพบปะกันทุกบ่ายวันอาทิตย์ที่เดอะ ไพรเออรี (The Priory) ซึ่งเป็นบ้านของเอเลียตและลูอิส เหล่านักคิดกลุ่มนี้ได้ริเริ่มแนวทางใหม่ทางวรรณกรรม โดยนำทฤษฎีทางปรัชญา จิตวิทยา และสังคมวิทยาที่ทันสมัยและล้ำหน้าเข้ามาผสมผสานในการสร้างสรรค์ผลงาน
ที่มา: Writers who changed history
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
