สาลิกาเกาะกิ่ง (3 เล่มจบ)
ไป๋ลู่เฉิงซวง เขียน / lincalxian แปล
โปรยสำนักพิมพ์หอมหมื่นลี้ :
เสิ่นฉีหย่วน บุตรชายขององค์หญิงใหญ่ผู้กุมอำนาจล้นมือตั้งแต่วัยเยาว์ ทั้งยังเป็นคนโปรดที่ฮ่องเต้ทรงไว้วางใจเหนือผู้ใด ในแว่นแคว้นต้าเฉียนนี้ หากเขาต้องการลมย่อมได้ลม ต้องการฝนย่อมได้ฝน ทว่า หลิวหรูอี้ กลับไม่ใช่ทั้งลมและฝน นางคืออาชาพยศที่ไม่ยอมก้มหัวให้ใครภายใต้แสงแดดอันแผดเผา และเป็นเปลวไฟที่ไม่มีวันดับมอดท่ามกลางสายฝนที่โปรยปราย
นางคือฝันอันแสนงดงามที่เขาเกลียดชัง... แต่กลับถวิลหาอยากครอบครองไว้ในอ้อมกอดในทุกค่ำคืน
หลังอ่าน :
คุณไป๋ลู่ยังคงเป็นนักเขียนที่เดาทางอย่างหนึ่ง กลับกลายเป็นอีกอย่างหนึ่งอยู่เสมอ มักเริ่มต้นด้วยเหตุการณ์สักอย่างที่ไม่ใช่นับ 1 ไป 10 แต่โพล่งมาลำดับ 5 แล้วค่อยหักไป 2 3 1 9 ถามว่าสนุกไหม เราเคยชินกับงานคุณเค้าแล้วก็เลยไม่ค่อยเออเร่อ แค่ปักให้ถูกว่าเราไม่สับสนมึนงงกับตัวหลอกของนางแน่ ๆ จะได้ไม่เคืองตัวเอง 555
สาลิกาเกาะกิ่งเล่าเรื่องนางเอก-หลิวหรูอี้ คุณหนูตระกูลราชครู เปิดมาก็โดนเพื่อนสนิทกับคู่หมายหักหลัง กะให้นางรับเป็นอนุภรรยา ริบสินเดิมแสนมั่งมีไปเนียน ๆ ทว่าคุณหนูหลิวผู้นี้ไม่ใช่คนเดิม สาวบอบบางอ่อนหวานและหลงรักคุณชายเฮ่อเหลือเกินคนนั้นไปอธิษฐานขอยืมวิญญาณปีศาจมาสวมร่าง เพื่อกระทำหมุดหมายสุดท้ายที่ติดค้างในชีวิตให้สำเร็จ
หลิวหรูอี้คนนี้-จึงเป็นปีศาจสาวงามเย้ายวนอายุสามพันปี มีนกสาลิกาเป็นร่างเดิม ตบะแก่กล้า เพราะประสบเคราะห์จึงหลบเร้นมาอยู่ในร่างมนุษย์ ปะเหมาะไปเจอพระเอก-เสิ่นฉีหยวน เจ้ากรมจงเจิ้ง หลานคนโปรดของฮ่องเต้ รูปโฉมสง่างามสุดเย็นชา เพียงปรายตามองนางที่ถูกสหายและคู่หมายทรยศด้วยความไม่อินังขังขอบ คล้ายว่าเส้นทางของเขาและนางไม่ควรบรรจบกันเช่นนั้น
อ่านวิธีเขียนของคุณไป๋ลู่ย่อมต้องเตรียมใจพบกับความผกผันไม่ทันตั้งตัว ผ่านมาแล้วหลายเรื่องเราจึงไม่ตกใจมากเมื่อพบว่าพระนางคู่นี้เค้ามีซัมติงกันมานานแล้ว แถมใต้เท้าเสิ่นก็ไม่ใช่บุรุษสูงศักดิ์ธรรมดา เป็นถึงเทพชิงเสินของสวรรค์ เทพผู้ปกปักแคว้นต้าเฉียนเชียวนะ เขาลงมาอยู่ในร่างนี้ก็เพื่อสะดวกในการกางเกราะป้องกันฟ้า คือคาถาไม่ให้เทพบนสวรรค์รู้ว่าเขากำลังคอยเฝ้ามอง “นาง” ของเขาอยู่
ในอดีตหลิวหรูอี้เคยเป็นผู้บำเพ็ญเทพเช่นเดียวกับเสิ่นฉีหยวน ทั้งเคยเป็นฝ่ายรุกเขาที่เอาแต่ควบคุมคุณธรรมตามคำสอนอาจารย์ ต่อมาโดนเพื่อนซี้ที่ชื่นชอบคุณชายเสิ่นแทรกแซง พ่วงกับครอบครัวประสบเหตุหายนะ ส่งให้นางต้องก้าวสู่โลกมารปีศาจ จังหวะที่เปลี่ยนจากเทพเป็นมารตบะแตกซ่าน ความทรงจำช่วงฝึกบำเพ็ญหายไป จึงจดจำไม่ได้ว่าเคยเฝ้าติดตามพี่เสิ่นชนิดติดหนึบขนาดไหน
พี่เสิ่นใช้ความสงบและมารยาชายคอยอ่อยหลิวหรูอี้ซึ่งชอบพ่ายแพ้คนงามเป็นระยะ สุดท้ายนางก็ยินดีมีรักเร้นกับเขา แต่ขณะเดียวกันก็ยังโปรยปรายเสน่ห์ให้หนุ่มน้อยสาวน้อยมากมาย เพราะปีศาจนั้นไม่เชื่อในรักเดียว อยู่มาสามพันปีอย่างหลิวหรูอี้เคยส่งคนรักครองคู่ลงหลุมไปแล้วนับสิบ ๆ ชีวิตยังอยู่ต่ออีกนับพันนับหมื่นปีจะจบสิ้นลงแค่คนเดียวได้อย่างไร
ระหว่างความสัมพันธ์ไม่เปิดเผยแต่คนรู้ไปทั่ว ทั้งคู่ก็ร่วมกันสืบคดีเทพปีศาจ ขจัดเภทภัยของแคว้นและราษฎรไปพร้อมกัน ต่างซ่องสุมบริวารของกันและกัน เผชิญเรื่องราวคาดไม่ถึงที่เกี่ยวพันกับราชาปีศาจและอาจารย์ของอีกฝ่าย ขณะเดียวกัน หลิวหรูอี้ก็พยายามสานฝันอดีตคนเคยรักที่กลับชาติมาเกิดใหม่ โดยไม่แคร์ความรู้สึกของใต้เท้าเสิ่นแม้แต่น้อย
แรก ๆ จึงดำเนินไปแบบต่างคนต่างมีชีวิตของตัวเอง คนอ่านก็ไม่รู้ว่าพวกเขาเคยสำคัญสำหรับกันและกันขนาดไหน (เพราะคุณไป๋ลู่ยังไม่บอก 5555) กว่าจะรู้ว่าเขาเคยเป็นคนที่นางแสนรัก นางก็เจอกับพี่เสิ่นในเวอร์ชั่นธาตุไฟแตกซ่าน ความจำหายเกลี้ยงเช่นกัน คือสลับกันลืม ใครลืมอีกคนก็ปวดใจ ปกตินิยายแนวนี้ตัวเอกเจอมรสุมชีวิตสิบเท่าอยู่แล้ว พอคุณไป๋ลู่เขียนปั๊บคูณไปอีกห้าเท่าทันที
ถามว่าระทมหม่นไหม้มากแค่ไหน ตอบว่าไม่ค่ะ 5555 เพราะพระนางของนักเขียนท่านนี้มักเป็นตัวของตัวเองสูง ดึงดันเก่ง ความดันทุรังสูง ยิ่งเชิดหน้ายิ่งมั่นใจ เราจะอวยพรให้เขาเลิกกันไว ๆ เพราะเดี๋ยวจำได้หมดก็กลับมาได้เอง อิอิ
ดังนั้น นิยายเรื่องนี้จึงเหมาะกับแฟนคลับคุณไป๋ลู่ที่นิยมนั่งรถไฟเหาะตีลังกา พาขึ้นลงตื่นเต้นตลอดตั้งแต่ต้นจนจบ มักมีเรื่องเกิดขึ้นในยามที่ไม่ควรจะเกิด ตัวละครมักมีเหตุผลแปลก ๆ ที่เราไม่ต้องเข้าใจให้มากก็ได้ พระนางมีบุคลิกมาดมั่นชัดเจน แม้จะมีหนุ่ม ๆ ดาหน้ามาให้นางเอกของเราหยอกเอินหลายคน สุดท้ายนางที่ดูเจ้าชู้เหลือเกินคนนี้ก็ลงหลักปักฐานกับพระเอกชนิดหวานตัดขา ชานมหวานร้อยยังน้อยไป
คะแนนเต็มสิบให้ 8.5 หักคำสะกดผิด คำหาย ซึ่งมีพอสมควร หักอาการหว่านเสน่ห์ไปทั่วของน้องหรูอี้กับความปากหนักของใต้เท้าเสิ่น ผ่านไปสามพันปีเพิ่งจะบอกความรู้สึกตัวเอง ชอบการรวมแก๊งคนจิตไม่ปกติของหรูอี้ แต่ละคนที่เลือกมาเข้าเหลาสุรามีชนักติดหลังแปลก ๆ ทว่าอยู่ด้วยกันครึกครื้นยิ่งนัก ความสัมพันธ์นี้ทำให้นางเอกมีความเป็นมนุษย์มากขึ้น อ่านแล้วน่ารักมาก
มีบทส่งท้ายและตอนพิเศษของลูกสาวคนโตของทั้งคู่ซึ่งตลกมาก ชอบมาก ตอนของเฮ่อทิงหลันก็น้ำตารื้น บทจะดีก็ดีเหลือเกิน บทจะแปลกก็แปลกจนอยากกุมขมับ แต่ก็ยินดีอ่านงานของคุณไป๋ลู่ต่อไป เธอขยันคลอดผลงานถี่ยิบจนต้องปรบมือชื่นชม
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
