เมื่อครั้งยังหนุ่มสาว
ทุกเรื่องราวช่างยิ่งใหญ่
จริงจัง กังวล จนวุ่นวาย
ว่าคนอื่นจะคิดยังไงกับตัวเรา
วัยกลางคน..จึงคิดได้
ใครจะคิดอย่างไร นั่นเรื่องของเขา
ชอบ-ไม่ชอบ ไม่เกี่ยวกับเรา
ประโยชน์อันใดเล่า..เอาใส่ใจ
ครั้นแก่ตัวลงจึงรู้ว่า..
ใครเขาคิดไรกับเราซะที่ไหน!!
สำคัญตนไปเองเสียมากมาย
ไม่มีใครเค้าสนใจตั้งแต่แรกแล้ว ปุ๊ดโธ่!!