ไทเฮา (4 เล่มจบ)
เต้าเสวียน เขียน / ซิงซือ แปล
โปรยสำนักพิมพ์ปริ๊นเซส :
หมอหลวงหนุ่ม ‘เจิ้งอวี้เหิง’ ตามอาจารย์ของตนไปรักษาอาการป่วยของไทเฮา และบังเอิญไปทำเรื่องบางอย่างจนเป็นที่สนใจของทุกคน ทางครอบครัวจึงกลัวว่าเขาจะถูกลงโทษ แต่ไทเฮากลับชื่นชอบจนสั่งให้เขามาเป็นหมอหลวงประจำตัว หลังจากอาจารย์ของเขาเกษียณกลับบ้านเกิดไป
เจิ้งอวี้เหิงเป็นคนรูปงาม ขี้อ้อน ฉลาด ทำให้ไทเฮาสบายใจเมื่ออยู่กับเขา ส่วนเขาก็เคารพและชื่นชมไทเฮาที่ยังดูอ่อนเยาว์ เป็นสตรีที่ฉลาด มีอำนาจน่าเกรงขาม ทั้งยังเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการตัดสินใจของฮ่องเต้องค์ใหม่ที่เพิ่งครองราชย์
เจิ้งอวี้เหิงเป็นผู้ดูแลไทเฮา และแฝงตัวเข้าไปทำงานสืบเรื่องขุนนางฉ้อโกง กระทั่งเปิดโปงเรื่องที่กองทัพปกปิดเอาไว้ รวมทั้งได้เรียนรู้เรื่องการรับมือกับคนมากเล่ห์เหลี่ยมในวัง ซึ่งเขาก็เอาตัวรอดมาได้ทุกครั้ง ทำให้ฮ่องเต้ยอมรับในความสามารถของเขา แต่ก็ยังหาทางขัดขวางไม่ยอมให้ใกล้ชิดกับไทเฮา
หลังอ่าน :
เรื่องราวความสัมพันธ์ต้องห้ามของโคอ่อนวัยสิบแปดกับหญ้าม่ายสาววัยสามสิบหก ฝ่ายหนึ่งเกิดในตระกูลขุนนาง มารดาเป็นแพทย์เก่งกาจ หน้าตาหล่อเหลาองอาจ ความสามารถมากล้น เดิมทีควรเติบโตมาอย่างดี กลับถูกแม่เลี้ยงและบิดาที่คำนึงถึงแต่หน้าตาของตระกูลโบยตีจนไม่เหลือความอบอุ่น เคยถูกตัดสิทธิ์รับราชการเป็นขุนนางเพราะข้อเขียนโอหังโจมตีถูกจุดที่มาก่อนกาล จำต้องเดินสายหมอหลวง กราบแพทย์หลวงอาวุโสเป็นศิษย์ และเข้ามาเป็นตัวเลือกหนึ่งของหมอหลวงรุ่นต่อไป
อีกฝ่ายเป็นบุตรสาวตระกูลขุนนางที่ได้รับการอบรมพรั่งพร้อม สมรสกับรัชทายาท ก้าวขึ้นเป็นฮองเฮา ทำนุบำรุงบ้านเมืองร่วมกับสามีจนเขาตายจาก นางก็ยังให้คำปรึกษาการบริหารบ้านเมืองบุตรชายฮ่องเต้วัยเยาว์ ผู้เกิดมาอย่างอบอุ่นได้รับแต่การเอาใจ บรรดาขุนนางบู๊บุ๋นและขุนศึกจึงยังไม่อาจเชื่อใจเขาได้เท่ามารดาผู้สามารถปิดฟ้าด้วยฝ่ามือ
เพราะขาดแคลนวัยเยาว์ที่ปรองดองในครอบครัว พระเอก-เจิ้งอวี้เหิง จึงคว้าการพึ่งพาจากไทเฮาผู้สง่างามและยิ่งใหญ่ทีละน้อย แรกเริ่มเขายังไม่ได้คิดอกุศล แค่เห็นพระเมตตาของนางเป็นสิ่งล้ำค่าและควรทะนุถนอม เฝ้าถวายการเยียวยาสุขภาพกายใจพระนางไปทีละวัน แต่นั่นละนะ เด็กหนุ่มหน้าตาผ่องแผ้วช่างอ้อนแถมขี้ประจบเอาใจทั้งมีทักษะฝีมือรอบด้าน นางเอก-ต่งหลิงจิ้ว ผู้ยึดถือความสมบูรณ์แบบไม่เคยด่างพร้อยมาทั้งชีวิต จะเผลอมองนานหน่อยเพราะเอ็นดูก็ไม่แปลก
แต่ความสัมพันธ์ที่ควรเป็นเพียงนายบ่าวกลับค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเพราะเจ้าเด็กน้อยดันกอบกุมความใส่ใจนี้ไว้จนยึดติด ส่วนนางก็ร้างราความปรารถนามาเนิ่นนาน อาจกล่าวได้ว่าชีวิตสมรสกับอดีตฮ่องเต้เป็นเพียงหน้าที่ก็ไม่ผิด เมื่อมีหยดน้ำค้างแสนชื่นใจมาให้ดื่มกินตรงหน้า จะไม่หวั่นไหวก็ไม่แปลก
พระเอกของเราจึงเป็นทั้งหมอหลวงของไทเฮาและรับหน้าที่กล่อมพระนางหลับใหลยามค่ำคืนไปเช่นนี้ เหล่ากูกูในตำหนักเห็นแก่ความสุขของต่งหลิงจิ้วและความภักดีของท่านหมอเจิ้งจึงไม่ระแคะระคายไปตรงอื่น ทว่าฮ่องเต้กับบุตรสาวแสนถือดีอย่างเมิ่งไจเยว่มีหรือจะไม่รับรู้ในสักวัน ดังนั้น ชีวิตของเจิ้งอวี้เหิงจึงแขวนอยู่บนขื่อครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่รู้ว่าจะถูกใครเตะขาเก้าอี้ให้ล้มออกไปในวันใด
ทั้งเรื่องเล่าชีวิตพระนางจากหนึ่งไปร้อย ผูกพันกันทีละนิดจนยากแยกจาก คนรอบข้างที่เคยขัดขวางก็น้อยลงไปทุกที เจิ้งอวี้เหิงใช้ทักษะที่มีแต่เดิมช่วยขจัดเภทภัยของแคว้นให้ฮ่องเต้กับไทเฮา กลายเป็นขุนนางคนโปรดที่น่าหมั่นไส้ของฮ่องเต้และคนอุ่นเตียงให้ไทเฮายามราตรี ชีวิตคู่ที่ไม่อาจเผยออกไปดำเนินไปอย่างนี้กระทั่งวันที่พระนางจากไปก่อน เขาก็ขอร้องให้รัชทายาทหรือโอรสของฮ่องเต้ช่วยนำพาให้เขาไปอยู่กับนางในดวงใจ
เล่ามาแบบนี้คล้ายจะเป็นเส้นเรื่องความรักตรึงใจระหว่างชายหญิงอายุห่างกันหนึ่งรอบครึ่งที่น่าซาบซึ้งใจ ทว่าปัญหาของ “ไทเฮา” คือวิธีดำเนินเรื่องที่ไม่มีตรงไหนตื่นเต้นเร้าใจ พระนางไม่ได้มีเคมีเคใจต่อกันมากจนทำให้เราเชื่อว่าหมอหลวงเจิ้งจะ “รักแทบขาดใจ” ได้จริง ๆ เรายังชอบเคมีของคู่รองอย่างองค์หญิงกับขันทีสวี่มากกว่ามาก รู้สึกว่าสองคนนี้ดั้นด้นและดันทุรังอย่างคลั่งไคล้จนได้อยู่ด้วยกันเพราะใจจริง
ไม่แน่ใจว่าเป็นที่สำนวนแปลซึ่งเรียบเรียงอย่างเอื่อยเฉื่อยหรือไม่ หรือเป็นสำนวนเขียนของเต้าเสวียนเอง เราก็ไม่เคยอ่านงานของนักเขียนเรื่องอื่นจนนำมาเปรียบเทียบได้ ยอมรับว่ากว่าจะจบ 4 เล่มก็กินแรงเอาการ ฮือ ตอนพิเศษมากมายท้ายเล่มซึ่งใส่มาให้เห็นความรักจริงแม้ไปอยู่ในปรโลกหรือข้ามภพข้ามชาติเปลี่ยนร่างก็ยังไม่เปลี่ยนใจ ไม่ทำให้รู้สึกเคลิบเคลิ้มเพิ่มขึ้นเลยจริง ๆ
คะแนนเต็มสิบให้ 7 หักความไม่อินของรักระหว่างวัยซึ่งเป็นแกนหลักของเรื่อง หักความกำเริบเสิบสานของพระเอกต่อฮ่องเต้ซึ่งเป็นบุตรชายนางเอกในช่วงหลัง เราว่าความคิดระดับจะเป็นพ่อคนที่สองของหมอเจิ้งขนาดเผลอเรียกอีกฝ่ายอย่างเป็นกันเองเกินเหตุนั้นไม่ค่อยน่ารัก อุตส่าห์ปูเรื่องมาตั้งนานว่าเป็นบุรุษเฉลียวฉลาด มีกลยุทธ์แยบยล เรื่องแค่นี้ดันตกม้าตายช่างน่าเสียดายแท้ ๆ
เราไม่ชอบมากไม่ได้หมายความว่าจะไม่ดีนะคะ อยากให้ลองชิมกันดู รสนิยมการอ่านเป็นมุมมองของนักอ่านแต่ละบุคคล อ้อ ปกติแมวเหมียวในนิยายมักน่าหยิกน่ากอด แต่นังอ๋ายอ๋ายเรื่องนี้ไม่น่าเอ็นดูเท่าไรเลยค่ะ 5555
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
