อาจไม่ตรงคำถามนักคือ
ไม่ได้กินตอนเด็ก เเต่ได้เห็นหลังเเต่งงาน เเละยังรู้สึกสยองค่ะ
เมนูนั้นคือ ก้อยเนื้อ
บังเอิญ เราได้พาคู่ชีวิตไปทำธุระในหมู่บ้านอีสาน
เเละได้ร่วมฉลองงานกินดองหรืองานเเต่งงาน ได้เห็นอาหารท้องถิ่น
เช่นก้อยเนื้อซึ่งเป็นของกินที่เราไม่รู้จักมาก่อน
ทั้งๆที่เห็นกับตาว่าเป็นเนื้อดิบ เเถมมีเลือดสดๆติดอยู่
เเต่ก็ยังไม่กล้าเชื่อว่า นี่คือเนื้อวัวน่ะเเหละ นึกว่า คงเป็นของทำจากพืช
เเละมีหน้าตาคล้ายกัน
พอลองตักใส่ปาก จึงได้รู้ว่า เป็นเนื้อดิบจริงๆไม่ได้ผ่านความร้อน
รู้รสความสดคาว ไม่กล้ากลืน จำต้องคายทิ้ง ไม่รู้คนพื้นที่ทานได้ยังไง
หน้าตาก้อยเนื้อคล้ายเนื้อย่างน้ำตกน่ะเเหละ เเละมีส่วนผสมเหมือนกัน
เพียงเเต่เพิ่มดีวัวเข้าไป ใส่เครื่องเทศหนักๆเพื่อดับกลิ่นคาว ลองนึกภาพนะคะ
เนื้อวัวสด หั่นเป็นเส้นๆเเล้วหั่นขวางอีกที จะได้ไม่เหนียว
ข้าวคั่ว พริกเเห้งป่น น้ำมะนาว น้ำปลา หอมเเดงซอย ใบมะกรูดซอย
ต้นหอม ผักชี โรยหน้าด้วยใบสะระเเหน่
นี่คือเมนูเนื้อย่างใช่ไหมคะ ทั้งสองอย่างทานร่วมกับข้าวเหนียวร้อน คนอีสานบอกเเซบอีหลี ก็คืออร่อยมากนั่นเเหละ เเต่ดูเหมือนมีคนภาคกลางเข้าใจผิดว่า เเซบคือเผ็ด เเต่จริงๆเเล้วเเซบคืออร่อยค่ะ
เห็นคนอีสานทานอาหารเผ็ดกัน เเต่ไม่เคยเห็นใครต้องปาดเหงื่อปาดน้ำตาไม่รู้ว่า ต่อมเหงื่อของพวกคอเผ็ดขับเหงื่อเก่งหรือเปล่า ถ้าชาวญี่ปุ่นทานเผ็ดเป็นได้เหงื่อได้น้ำตา รวมถึงน้ำมูกกันเลยละค่ะ เท่าที่เห็นมานะคะ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
