กาย เวทนา จิต ธรรม
กาย อารมณ์ จิต
จิตเรานั้น มาอาศัย กายชั่วขณะหนึ่ง ผู้ที่ทำจิตได้ ที่จะแยกจิตได้ กายต้องนิ่ง จิตก็ต้องนิ่ง เมื่อนั่ง สมาธิ. ก็ไม่ต้องไปพิจารณาอะไรหรอก เพราะเรายังทำจิต ลดละอารมณ์ไม่ได้ ยังไม่รู้จักอารมณ์ โลภโกรธหลง พอนั่ง สมาธิ หลงคิดว่า ที่ไปรับรู้ความรู้สึกอะไรในกายนั้น มันเป็นอารมณ์ไปเสียทั้งหมด จึงต้องพยาม รวบรวมจิต ให้มีสติอยู่ที่ปลายจมูก ที่ลมเข้าออก ไม่เคลื่อนย้ายไปไหน .ไม่นึกคิดอะไรเลน ทำจิตใหเป็นหนึ่งให้ได้
เรื่องราวของการปฏิบัติธรรม ตั้งตั้งอกตั้งใจ นอบน้อม เริ่มตั้งแต่มานั่งกราบพระ .พระท่านแนะนำให้ ทุกครั้งที่จะปฏิบัติธรรม ก็กราบพระ พูดให้หูได้ยิน .สิ่งที่พระท่านสอนเรา ให้ฝึกหัดทำ .ก่อนปฏิบัติธรรม เดิน นั่ง ยืน .ท่านอน ทำไม่ได้ ขาดสติ .หลับใหลทำไม่ได้เลย
….นั่งพับเพียบ พนมมือขึ้นมา ณ สถานสักการะนี้ ต่อเบื้องพระพักตร์ ขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า จิตของข้าพเจ้าอาศัยอยู่ในเรือนกายของคุณบิดามารดา ข้าพเจ้าได้นำธาตุทั้งสองของคุณบิดามารดา มาประพฤติปฏิบัติธรรม ตามรอยองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อน้อมเป็นพุทธบูชา ธรรมบูชา สังฆบูชา หรือ ส่วนตัว เพื่อ ศีลสมาธิปัญญา เป็นเวลา ..(กี่นาที ชั่วโมง) ก็พูดไป บอกตัวเอง พูดว่า กายนิ่ง จิตเฉย .
แล้วเราก็ทำตามที่เราพูด จะเกิดเป็นสัจจะ ความมั่นคงเข้มแข็งของจิต พูดจริง ทำจริง ตามที่ตนเองพูด .ที่ตัวเองกระทำขึ้นมา ทำกายนิ่ง จิตเฉย .เฉยไม่นึกคิดอะไร .เมื่อสำรวจตัวเอง กายนิ่ง จิตเฉย .ก็วางมือซ้ายลงที่หน้าตัก พูดว่า มารดา วางมือขวา ลงที่หน้าตัก .พูดว่า บิดา .ภาวนา พุทโธขึ้นมา จิตไม่นิ่ง ก็หายใจลึกๆ กลั้นลมหายใจ แล้วค่อยๆผ่อนลมออกมา การกลั่นลมหายใจ จะช่วยให้จิตนั้น นิ่งขึ้นมา . ไม่นึกคิดอะไร คือ พยายามรวบรวมจิตให้เป็นหนึ่ง .
เรื่องราวของการนำกายบิดามารดา มาสวดมนต์ ปฏิบัติธรรม สร้างบุญกุศล ท่านก็บอกให้ฝึกหัด ทำกายให้นิ่ง จิตนิ่ง ไม่มีอารมณ์นึกคิด หากเราเริ่มต้น ที่เค้าว่า เริ่มต้นดี .มันก็จะดีไปตลอด ในการสวดมนต์ ปฏิบัติธรรม .แม้แต่การกราบพระ พระท่านก็สินให้ฝึกหัดการกราบ ฟังดูเหมือนเรื่องราว ไม่น่ามีอะไร .ท่านบอกว่า เมื่อเอ่กายบิดามารดามากรายพระ กราบอย่างไรเอาจิตมากราบ ไม่ได้เอาอารมณ์มากรายพระ . กราบอย่างไร จึงจะกราบถึงพระเกิดแสงรัตนะในการกราบ
ส่วนผู้ที่สามารถแยกกาย แยกจิตได้ ท่านก็ยกขันธ์ห้า ออกไปจากจิต .ถอดจิต หรือ ที่ว่า เข้านิโรธสมาบัติได้ ลมหายใจ ก็จับต้องไม่ได้ แต่ไม่ใช่ว่าไม่มี ยังมีลมเข้าออกอยู่ แม้แต่ หัวใจก็แทบจะหยุดเต้น เคยมีน้องพยาบาล สองคน สาระวนอยู่กับหูฟัง วางที่หน้าอก .หัวใจไม่เต้นๆ เราเดินมาเห็นพอดี เห็นท่านวางมืิอ แบมือวางข้างตัว ก็เลยบอกให้ ถอยออกไปอย่าไปรบกวนท่าน หลังจากนั้น ท่านก็มาเล่าเรื่องว่า ท่านทำจิตไปไหน.มา .
จิตของผู้ที่เข้มแข็ง มีกำลัง มีบุญกุศลบารมีมาก สะสมมากมาก ในรอยทั้งสี่ขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่ว่า จิตของผู้ที่เข้าถึงคงธรรมยากจะเรียนรู้จัก เพราะจิตเรา นั่น เสมือนอยู่ที่ต่ำๆ ไม่สามารถมองเห็นจิตที่สูงได้
มีพระที่เรานับถือ มีคนหนึ่ง มาคุย .บอกว่า หลวงตาทำไมไม่ทำเหมือนเมื่อก่อน ญาติโยมมามานั่งคุย . กายหลวงตา ก็นั่ง .แต่จิต จะว่า กายทิพย์ไปนั่ง ที่ก้อนหิน เราเคยถามท่าน ท่านบอกว่า นั่น มันเป็นอิทธิฤทธิ์ .สังขารท่าน มีเวทนารบกวนมาก . ท่านบอกว่า จะทำจิตหนีเค้ามันก็ทำได้ แต่ไม่ได้ชดใช้กรรม ..
เรื่องราวขอบการถอดจิต เข้านิโรธสมาบัติ จิตออกจากกาย ก็ยังมีเรื่องราวว่า จิตมีบุญกุศล จะไปสถานที่ เรียนรูอะไรบ้าง .ก็ยังมีข้อจำกัด ไม่ใช่ว่าจะไปได้ตามอำเภอใจ เรื่องราว มิติ ที่แตกต่างจากกายมนุษย์ ที่มีรายละเอียด ของความบริสุทธิ์ของจิตอยู่
พระท่านเคย เล่าให้ฟังว่า ตอนที่ไปดาวอังคาร พอนึกจะไป จิตฉันก็ไปที่ดาวอังคาร ธาตุทั้งสี่ ก็ไปประกอบเป็นเรื่องตัวเป็นตนฉันที่ดาวอังคาร จ้ตที่สูงๆมากๆ ท่านไปไหนมาไหน เหมือนกระพริบตา ก็ถึงแล้ว .
คราวนี้ เราถามพระ เรื่องราวที่ว่า พระธาตุ ที่ว่า พระองค์นั้นนี้ ละสังขาร อัฐิ เป็นพระธาตุ บ่งว่า บรรลุธรรมหรือ พระท่านก็บอกว่าไม่ใช เรื่องของคาถาอาคม ก็ทำให้อัฐิ แปรสภาพได้เหมือนกัน .แต่ไม่ใช่ พระธาตุ ที่เกิดจากกาย ฟอกกายฟอกจิต ด้วยธรรม ด้วยแสงสีรัตนะ .ผู้ที่จะรับรองจิต ว่าบรรลุพระอรหันต์ ก็มีองค์เดียว คือ องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า
พระกัสสปะ ท่านเล่าเรื่องราว การปฏิบัติ คลานจงกรม ที่ร่างกายก็แก่เฒ่าชรา คลานไป รากไม้ ที่โผล่ขึ้น มือขา มีแต่เลือด ท่านก็พยายามทำ พระพุทธเจ้าท่านบอกว่า ให้ขันติเพียรพยายาม ท่านก็ทำไปเส้นชัยที่ขีดไว้ ถึงเส้นชัย ก็เสียง พระสุรเสียงขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า บอก ถึงเส้นชัย บรรลุถึงธรรมขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พอถึงเส้นชัย กายท่านก็เปลี่ยน เป็นแก้วขึ้นมา ที่ว่า กายเป็นธรรม จิตเป็นธรรม
ส่วนเรานั่น ยังไม่รู้จักจิตตัวเองเลย ก็งมกันต่อไปเหมือนงมเข็มในมหาสมุทร.
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
