"มี" ใน "ไม่มี"
ค้นหามุมมองเรื่องนี้จากทะเล และผู้คนที่อยู่ร่วมกับทะเล
✍️ปลายเดือนกรกฎาคม 2569 ที่ผ่านมา ผมมีโอกาสแวะพักนอนระหว่างทาง
ที่ชายทะเลแถบตัวเมืองประจวบคีรีขันธ์ 1 คืน
หลังจากเดินทางไกลมาจากภูเก็ตตั้งแต่เช้า ก่อนเดินทางต่อเข้ากรุงเทพฯ
ช่วงเวลาที่มาถึงบริเวณที่พัก ซึ่งติดกับริมอ่าวประจวบ เป็นเวลาใกล้พลบค่ำแล้ว
เมื่อมองออกไปยังทะเล...
สิ่งแรกที่สะดุดตา แถมข้อสงสัยตามมาว่า...
เพราะเหตุใด ?
เรือประมงขนาดเล็ก เกือบ ๆ 70-80 ลำ แลดูตื่นตา ถึงจอดเรียงรายกันอยู่ริมทะเล ให้ความสวยงามไปอีกแบบ
โดยคิดคำตอบไว้ในใจด้วยแล้วว่า..
"น่าจะมีลมพายุแรงเกิดขึ้นบริเวณอ่าว จึงทำให้เรือประมงพากันจอดนิ่ง ไม่กล้าวิ่งออกจากฝั่งไปหาปลา"
พอตกกลางคืน...
มองจากฝั่งออกไปสุดสายตา เห็นเรือประมง ติดไฟหลากสีสัน จอดเรียงรายกันหลายลำ
มีแสงไฟสะท้อนลงบนผิวน้ำเป็นแนวยาวตามตัวเรือ ช่วยให้ทะเลมีชีวิต ชีวา ยามค่ำคืน ละม้ายบรรยากาศงานวัด ยามมีมหรสพสมโภช
ซึ่งเหตุผลที่ติดไฟบนเรือ ทราบว่า
เพื่อล่อปลาหมึกให้ออกมารวมตัวกัน แล้วใช้เบ็ดตกหมึก หรือ อวนลากปลาหมึก นับเป็นนวัตกรรมการหาปลาที่น่าสนใจ
🌅 ครั้นถึงรุ่งอรุณยามเช้า...
ผมมองจากที่พักออกไปที่ชายทะเล เห็นเรือยังคงจอดอยู่ในจำนวนที่ไม่น่าจะแตกต่างจากเดิมมากนัก
ที่จะต่างไป คือ บริบทอันเกิดจากบรรยากาศรอบ ๆ ทะเล มีแสงจากพระอาทิตย์ยามรุ่งเช้า กระทบกับผิวน้ำ สวยงามยิ่งนัก
แฝงไว้ด้วยความหมายของแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ เมื่อมองไปสุดสายตา
มอบให้กับผู้ที่มองโลกอย่างมีความหวัง
ทะเล มี เรือ และแนวเขา เพิ่มจินตนาการ
จากนั้นผมเดินออกจากที่พัก มาแถบชายทะเลที่แลเห็นเมื่อค่ำวันวานอีกครั้งหนึ่ง
เห็นชาวประมงหลายกลุ่ม นั่งคุยกันอยู่ ริมฝั่งแต่เช้า
จึงหาจังหวะเข้าไปทักทาย พูดคุย และคลายข้อสงสัยที่ค้างคาใจไว้หนึ่งค่ำคืนว่า...ทำไมเรือประมงถึงจอดเรียงรายกันมากขนาดนั้น ?
"ช่วงนี้ ปลามีน้อยครับ ไม่คุ้มค่าน้ำมัน และเวลาที่เสียไป"
คือ คำตอบจากพี่สองคน ผู้เป็นเจ้าของเรือ
ผิดคาดไปจากที่คิด แถมปักใจเชื่อนิด ๆ แต่แรกว่า น่าจะมีสาเหตุมาจาก มีลมพายุแรงเกิดขึ้นในบริเวณอ่าว
แต่ดีที่ยังเก็บความสงสัยไว้ 1 คืน ?
เพื่อรอฟังคำตอบที่ถูกต้องจากเจ้าของเรือ ไม่รีบเผยแพร่ความคิดนี้ออกไป
ด้วยเป็นเรื่องที่รอคำตอบได้...
ทะเล เป็นที่พูดคุยและหย่อนใจ
ถึงตรงนี้ ทำให้ได้ข้อคิดเชิงเปรียบเทียบว่า หลายเรื่องที่เกิดขึ้นในชีวิตจริงของเรา
มีลักษณะการด่วนสรุปเร็วเกินไปว่า จะเป็นเช่นนั้น เช่นนี้ หรือ เกิดขึ้นจากสาเหตุนั้น สาเหตุนี้
โดยที่ยังไม่ทราบถึงเหตุผลที่แน่ชัดของการกระทำนั้น ๆ เพราะไม่มีเวลาเพียงพอ หรือ จำเป็นต้องได้คำตอบนั้นโดยเร็ว
เพื่อให้ทันกับความต้องการใช้งานในโลกยุคใหม่ที่ทุกอย่างขับเคลื่อนกันด้วยความเร็ว โดยทิ้งความรอบคอบไว้ข้างหลังอย่างน่าเสียดาย
🤓🥰
หลังจากได้คำตอบเป็นที่กระจ่างแล้วถึงเหตุผลที่จอดเรือ
ผมยังนั่งฟังพี่ทั้ง 2 คน คุยปรับสารทุกข์ สุกดิบกันต่อ ซึ่งหนีไม่พ้นการทำมาหากินที่ฝืดเคือง
พร้อมกับนั่งชมบรรยากาศยามเช้า และวิถีชีวิตริมทะเลไปด้วย เช่นว่า...
🚶บนถนนเลียบชายฝั่งทะเล มีผู้สูงอายุ ทั้งชาวไทย และชาวต่างชาติ
แบ่งเวลาที่พอมี มาเดินออกกำลังกาย และทักทาย พูดคุยกัน ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม และสดใส
แบ่งเวลามาเดินรับพลัง@ริมทะเล
สลับฉากกับการมองไปในทะเล
เห็นเรือประมง 3-4 ลำ กำลังวิ่งเรือกลับเข้าสู่ฝั่ง แต่ละลำได้ปลาติดไม้ติดมือมานิดหน่อย
มีอยู่เพียงลำเดียวที่ได้ปลากลับมาเป็น
กอบเป็นกำ ทั้งตัวเล็ก และตัวใหญ่
สีหน้าของคนในเรือที่มีอยู่ด้วยกัน 3 คน บ่งบอกถึงความพึงพอใจอย่างเห็นได้ชัด ในผลงานที่แลกมากับหยาดเหงื่อ และเวลาอดหลับอดนอน
คนหนึ่งจัดแจงหยิบปลาใส่ลงในตะกร้า แบกขึ้นมาบนฝั่ง เดินมุ่งตรงไปยังร้านรับซื้อปลาริมทะเลที่คุ้นเคยกัน จัดแจงชั่งกิโลขายกันทันที
แบกมาด้วยความเบา(ใจ)
โดยทั้งลำ น่าจะขายได้เงินรวมกัน เกิน 3-4 พันบาท ขึ้นไป ตามที่พี่ 2 คน ผู้ตอบคำถามค้างคาใจผมไปเมื่อครู่ ให้ข้อมูลเสริม
คนซื้อก็ดีใจ มีปลาไปขายให้ลูกค้า
ผมจึงตั้งคำถามต่อเนื่องโยงไปถึงคำตอบแรก จากพี่ ๆ ว่า...🚤
ทำไมลำนี้ จึงได้ปลากลับมา ต่างไปจากลำอื่น ๆ ที่ออกไปหาปลา ?
และคิดต่างไปจากลำอื่น ๆ ที่จอดนิ่งอยู่ริมทะเล ?
"เขาลากอวนด้วย ไม่ได้ตกหมึกอย่างเดียว และเป็นจังหวะดีที่มีโชคปนอยู่ด้วย ครับ"
"อีกอย่าง เขากล้าเสี่ยง คิดซะว่า ดีกว่าจอดอยู่เฉย ๆ"
ปลาตัวใหญ่ติดอวน
ในจังหวะที่พี่ 2 คน กำลังอธิบายให้คำตอบ
เจ้าของเรือประมงอีกลำที่เข้าฝั่งมาก่อนหน้านี้ กำลังเดินแบ่งปาท่องโก๋ และน้ำเต้าหู้ ที่ซื้อมาให้พี่ ๆ กิน
หลังจากขายปลา ได้เงินมาจำนวนหนึ่ง แม้ไม่เท่ากับเรือลำหลัง แต่เป็นข้อพิสูจน์เพิ่มเติมว่า ปลานั้นพอมี
ปาท่องโก๋ : คุณค่าการแบ่งปันจากสิ่งที่มี
เดินมานั่งคุยกับพี่ ๆ ในอาการที่ผ่อนคลาย พร้อมกับคว้ายาเส้นจากกระเป๋ากางเกงมามวนสูบ
มองออกไปยังท้องทะเลด้วยความสบายใจ (ที่พอได้อะไรติดไม้ติดมือกลับมาบ้าง)
ผ่อนคลาย หายเหนื่อย
ทำให้ผมคิดไปแว้บหนึ่งว่า...นี่ไง ที่เขาเรียกว่า...
ในความ "ไม่มี" ทำให้เกิด "มี" แทรกขึ้นมา"
โดยหลายปัญหาที่เกิดขึ้นจากการดำเนินชีวิต และการทำงาน บ่อยครั้งที่มักจะได้ข้อสรุปว่า...
ไม่มีหนทางใดที่จะแก้ไขให้ดีขึ้น
ทั้งในเชิงของหลักการ เทคนิค และอารมณ์ ความรู้สึกที่เกิดขึ้นต่อปัญหานั้น ๆ ในท่วงทำนองของความท้อแท้ สิ้นหวัง
มองไปทางไหน มีแต่ความมืดมน😎
เหมือนบอลโดนยิงนำไปแล้ว 2 : 0 เหลือเวลาอีก 5 นาที จะหมดเวลาครึ่งหลัง
หลายคนในทีม รวมทั้งกองเชียร์ในสนาม นอกสนาม อาจรู้สึกสิ้นหวัง ถึงโอกาสที่จะตีเสมอ โดยไม่ต้องไปคิดถึงชัยชนะ
แต่ผู้เล่นบางคน รวมไปถึงโค้ชอาจไม่คิดเช่นนั้น...
ตราบใดที่ยังไม่หมดเวลา อะไรก็เกิดขึ้นได้เสมอ
จนตีเสมอได้ 2 : 2 ในเวลา 5 นาทีที่เหลือ
แล้วคว้าชัยชนะไปในที่สุดในช่วงต่อเวลาพิเศษอีก 30 นาที
ซึ่งไม่ต่างไปจากเรือบางลำที่คิดต่างไปจากเรือส่วนใหญ่ที่พากันจอด
ด้วยคิดเผื่อใจไว้ในทางตรงข้ามว่า...
ปลายังพอมี 🐠🐟 และอยู่ที่วิธีจะหามา
ไม่ได้คิดว่า...
ปลาไม่มี ไม่คุ้มที่จะแล่นเรือออกไป ❎
ซึ่งปิดกั้น(โอกาส) ตั้งแต่แรกไปอย่างน่าเสียดาย
🙏ขอบคุณมากครับ
มุมชัย นัยสอิ้ง/17 ส.ค.69
- 9
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
