เจ็ดเดือนผ่านไปในสงครามกับอิหร่าน
โลกต้องรับรู้ถึงเจตนาร้ายอย่างเต็มที่ และอิหร่านจะสามารถต้านทานสงครามกับสหรัฐอเมริกาและอิสราเอลได้นานแค่ไหน?
ถึงแม้ว่าเศรษฐกิจและโครงสร้างพื้นฐานของประเทศจะได้รับแรงกดดันอย่างมหาศาล แต่ดูเหมือนว่าผู้กำหนดนโยบายของอิหร่านจะไม่รีบร้อนที่จะยุติความขัดแย้ง
เตหะรานอาจหวังที่จะแสดงให้เห็นว่าสหรัฐฯ เพียงฝ่ายเดียวไม่สามารถกำหนดจังหวะของสงครามได้
และอาจหวังที่จะเพิ่มต้นทุนทางทหาร เศรษฐกิจ และการเมืองให้กับสหรัฐฯ เพื่อผลักดันให้วอชิงตันยอมรับข้อเรียกร้องบางส่วนของอิหร่านในที่สุด
แต่หลายสิ่งหลายอย่างขึ้นอยู่กับคำตอบของคำถามสำคัญ...อิหร่านจะสามารถอดทนสงครามนี้ได้นานแค่ไหน?
ครับ....อิหร่านมีความสามารถในการยืดเยื้อสงครามทางทหารได้มากแค่ไหนกัน?
ในขณะที่บางส่วนของอุตสาหกรรมป้องกันประเทศและโรงงานผลิตขีปนาวุธของอิหร่านตกเป็นเป้าหมาย
แต่ไม่มีข้อมูลอิสระที่ระบุปริมาณความเสียหายได้.. ฮาาาาา
การประเมินล่าสุดโดย Chatham House ซึ่งเป็นสถาบันวิจัยนโยบายชั้นนำระดับโลกที่มีพันธกิจในการแก้ไขปัญหาความท้าทายทางภูมิรัฐศาสตร์และปัญหาระหว่างประเทศ
ได้ระบุว่าปัจจุบันไม่มีการประมาณการที่น่าเชื่อถือเกี่ยวกับคลังขีปนาวุธที่มีอยู่ของอิหร่าน
ขนาดของการยิงขีปนาวุธของอิหร่านลดลงเมื่อเวลาผ่านไป แต่ความสามารถในการสู้รบอย่างต่อเนื่องไม่ได้วัดจากจำนวนขีปนาวุธเพียงอย่างเดียวนะครับ
โดรนและขีปนาวุธร่อนนั้นผลิตได้ง่ายและเร็วกว่า
ขณะที่ผู้บัญชาการที่เสียชีวิตไปแล้วก็ถูกแทนที่ได้อย่างรวดเร็ว และโครงสร้างการบังคับบัญชายังคงอยู่เหมือนเดิม
ดร.โมฮัมหมัด กาเอดี อาจารย์ด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศจากมหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน กล่าวกับ บีบีซี นิวส์ เปอร์เซียว่า
“อิหร่านน่าจะสามารถรักษาความสามารถในการโจมตีได้เป็นเวลานาน แม้ว่าจะมีความรุนแรงน้อยลง และยังคงสามารถสร้างความปั่นป่วนในช่องแคบฮอร์มุซได้”
ซึ่งในด้านผู้กำหนดนโยบายของอิหร่านก็เชื่อว่าความขัดแย้งที่ยืดเยื้ออาจเป็นอันตรายต่อสหรัฐอเมริกาเอง
ด้วย การสกัดกั้นขีปนาวุธและโดรนของอิหร่านได้ทำให้คลังอาวุธของสหรัฐฯ ลดลงไปบ้างแล้ว
และการประเมินของสหรัฐฯ บางส่วนเตือนว่ากระสุนเหล่านี้ไม่สามารถเติมเต็มได้อย่างรวดเร็ว
กาเอดีกล่าวเพิ่มเติมว่า “ผลกระทบของสงครามต่อราคาน้ำมัน รวมถึงปัจจัยทางการเมืองภายในประเทศของสหรัฐอเมริกา ทำให้เตหะรานมีความหวังว่าจะสามารถบีบให้วอชิงตันยอมรับเงื่อนไขบางประการของตนได้”
ในประเทศ การสนับสนุนของประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ในหมู่ผู้ลงคะแนนเสียงพรรครีพับลิกันยังคงค่อนข้างมั่นคง
แต่ผลสำรวจยังคงแสดงให้เห็นว่าประชาชนชาวอเมริกันไม่เห็นด้วยกับความขัดแย้งและกังวลว่าทรัมป์จะไม่บรรลุเป้าหมายของสงคราม
หากการคำนวณของเตหะรานถูกต้อง
เป้าหมายของพวกเขาอาจไม่ใช่การเอาชนะสหรัฐฯ ทางทหารเสมอไป สงครามที่ยืดเยื้อและมีค่าใช้จ่ายสูงกว่าอาจเป็นรูปแบบหนึ่งของการกดดันเช่นกัน
และในปัจจุบันยังไม่มีข้อบ่งชี้ว่าข้อจำกัดทางทหารเพียงอย่างเดียวจะบังคับให้อิหร่านยุติสงครามได้
แม้ก่อนที่สงครามจะปะทุขึ้น
เศรษฐกิจของอิหร่านก็เผชิญกับภาวะเงินเฟ้อสูง การลงทุนไม่เพียงพอ ค่าเงินเรียลอ่อนค่า และความไม่สมดุลเชิงโครงสร้างอย่างกว้างขวางอยู่แล้ว
ธนาคารโลกประมาณการว่าเศรษฐกิจของอิหร่านจะหดตัวประมาณ 2.7% ในปีงบประมาณ 2568-2569
และโชคก็เป็นของเตหะราน
โดยมีเพียงไม่กี่สัปดาห์สุดท้ายที่ทับซ้อนกับสงคราม สงครามได้เพิ่มแรงกดดันใหม่ ข้อมูลจากศูนย์สถิติของอิหร่านแสดงให้เห็นว่า
อัตราเงินเฟ้อสะสมในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมาสูงถึง 62% จังหวัดทางตอนใต้ที่ได้รับผลกระทบจากสงครามมากที่สุดก็กำลังเผชิญกับแรงกดดันที่รุนแรงที่สุด
ผมขอตัวอย่างเช่น อัตราเงินเฟ้อในจังหวัดฮอร์โมซกัน (Hormozgān) ซึ่งเป็นจังหวัดทางตอนใต้ของประเทศอิหร่าน มีเมืองหลวงคือเมืองแบนแดร์แอบบอส (Bandar Abbas)
พื้นที่ส่วนใหญ่ติดกับอ่าวเปอร์เซีย อ่าวโอมาน และช่องแคบฮอร์มุซ ซึ่งเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญระดับโลกในการขนส่งน้ำมัน
มีอัตราเงินเฟ้อสูงเกิน 101% เลยทีเดียว
ในส่วนของตลาดแรงงาน รองรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานของอิหร่านกล่าวว่า สงครามส่งผลให้มีการสูญเสียงานกว่า 1 ล้านตำแหน่ง
โดยมีผู้ได้รับผลกระทบโดยตรงหรือโดยอ้อมและตกงานประมาณ 2 ล้านคน
กองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) ยังคาดการณ์ว่าเศรษฐกิจอิหร่านจะหดตัวประมาณ 5.4% ในปี 2569 โดยอัตราเงินเฟ้อจะสูงถึง 69%
ระยะเวลาของสงครามและขอบเขตของการหยุดชะงักทางการค้าและการส่งออกน้ำมันจะมีผลกระทบอย่างมาก
ช่องแคบฮอร์มุซจึงเป็นทั้งเครื่องมือในการกดดันและจุดอ่อน
การปิดกั้นเส้นทางน้ำนี้อาจเพิ่มต้นทุนของสงครามสำหรับสหรัฐฯ และตลาดพลังงานโลก
อย่างไรก็ตาม การปิดล้อมทางทะเลของสหรัฐฯ และข้อจำกัดในการขนส่งทางเรือก็ทำให้การส่งออกน้ำมันของอิหร่านยากขึ้นเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม แรงกดดันทางเศรษฐกิจอาจไม่ได้บังคับให้สถานการณ์เปลี่ยนแปลงไปเสมอไป
กาเอดีกล่าวว่า แม้ในสภาวะเศรษฐกิจที่ยากลำบากอย่างยิ่ง แต่รัฐบาลเผด็จการก็สามารถดำรงอยู่ได้นานหลายปี
ในมุมมองของเขา เงินเฟ้อ การว่างงาน และความไม่สมดุลเชิงโครงสร้าง อาจทำให้ความไม่พอใจของประชาชนรุนแรงขึ้น
แต่หากไม่มีการประท้วงขนาดใหญ่หรือความแตกแยกภายในรัฐบาล สิ่งเหล่านี้จะไม่เปลี่ยนแปลงนโยบายทางทหารของเตหะราน
เท่าที่รู้มีความแตกแยกภายในเตหะราน กระนั้นแล้วสงครามควรดำเนินไปนานแค่ไหน?
สำหรับเตหะราน ยังไม่มีฉันทามติเกี่ยวกับแนวทางที่ดีที่สุด
แม้ว่า โมฮัมหมัด บาเกอร์ กาลิบาฟ ประธานรัฐสภาอิหร่านและหัวหน้าคณะเจรจา เคยเตือนว่าอิหร่านไม่ควรติดอยู่ใน "สงครามที่ยืดเยื้อ"
และวิพากษ์วิจารณ์ผู้ที่ต่อต้านการเจรจา
อย่างไรก็ตามทาง อามีร์ฮอสเซน ซาเบติ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสายแข็งในเตหะราน ก็กล่าวว่า
แม้ว่าสหรัฐฯ จะยอมรับเงื่อนไขทั้งหมดของอิหร่านและลงนามในข้อตกลง แต่สงครามก็ยังคงต้องเกิดขึ้น
จะเห็นได้ว่า..ความขัดแย้งนี้ไม่สามารถแบ่งออกเป็นสองฝ่ายง่ายๆ อันได้แก่ "ฝ่ายสงคราม" และ "ฝ่ายสันติภาพ"
กาลีบาฟยังกล่าวอีกว่า เขาจะไม่ยอมรับข้อตกลงใดๆ ที่ไม่รับประกันสิทธิของอิหร่าน ความขัดแย้งอยู่ที่ว่าแรงกดดันนี้จะสร้างอำนาจต่อรองให้กับเตหะรานได้นานแค่ไหน
และเมื่อใดที่ต้นทุนจะเริ่มมากกว่าผลประโยชน์ ประชาชนจะมองเรื่องนี้อย่างไร?
ปัจจุบันยังไม่มีการสำรวจความคิดเห็นสาธารณะที่เป็นอิสระและน่าเชื่อถือเกี่ยวกับความคิดเห็นของประชาชนต่อสงครามที่ยืดเยื้อ
และสื่อสังคมออนไลน์ก็ไม่สามารถเป็นตัวแทนของสังคมทั้งหมดได้
อย่างไรก็ตาม ฮามิดเรซา อาซิซี ผู้เชี่ยวชาญด้านอิหร่านและนักวิจัยรับเชิญจากสถาบันเยอรมันเพื่อกิจการระหว่างประเทศและความมั่นคง (SWP) กล่าวกับบีบีซีว่า
สำหรับสาธารณรัฐอิสลามแล้ว แนวรบที่อันตรายที่สุดอาจเป็นแนวรบภายในประเทศ เขาชี้ให้เห็นถึงภาวะเงินเฟ้อรุนแรง ปัญหาเศรษฐกิจ
และแรงกดดันต่อโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ
ในสงครามที่ยืดเยื้อ หากต้องใช้กลยุทธ์ในการถอนกำลัง อาจนำมาซึ่งต้นทุนในระดับภูมิภาคต่ออิหร่าน
มันเพราะในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เตหะรานพยายามที่จะฟื้นฟูความสัมพันธ์กับรัฐอาหรับในอ่าวเปอร์เซีย โดยเฉพาะซาอุดีอาระเบีย
การโจมตีฐานทัพ โครงสร้างพื้นฐาน และเส้นทางการเดินเรือของประเทศเหล่านี้อย่างต่อเนื่องอาจทำให้ความพยายามในการปรับปรุงความสัมพันธ์เหล่านี้ล้มเหลวลงอีกครั้ง...
และจนถึงปัจจุบัน ประเทศเหล่านี้พยายามลดความตึงเครียดและผลักดันให้กลับสู่การเจรจา
อย่างไรก็ตาม ยิ่งพวกเขามองว่าตนเองตกอยู่ในความเสี่ยงต่อการโจมตีจากอิหร่านหรือพันธมิตรมากเท่าไร
พวกเขาก็ยิ่งมีแรงจูงใจที่จะเสริมสร้างความร่วมมือด้านการป้องกันประเทศกับสหรัฐอเมริกา และอาจถึงขั้นร่วมมือกันต่อต้านอิหร่าน
สำหรับเตหะราน แรงกดดันใดๆ ที่สงครามยืดเยื้อกระทำต่อสหรัฐอเมริกาจะมีคุณค่าทางการเมืองก็ต่อเมื่อมันนำไปสู่การประนีประนอมในโต๊ะเจรจาเท่านั้น
แน่นอนครับ....ยังไม่ชัดเจนว่าข้อตกลงแบบใดที่จะเสนอทางออกที่ยอมรับได้สำหรับอิหร่านในสงคราม หรือจะบรรลุข้อตกลงดังกล่าวได้อย่างไร
และในสิ่งที่กลยุทธ์ของอิหร่านขาดไปคือ
การอธิบายอย่างชัดเจนว่าจะเปลี่ยนอำนาจต่อรองที่ได้รับระหว่างสงครามให้เป็นข้อตกลงทางการเมืองที่ยั่งยืนได้อย่างไร
เตหะรานได้แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการขัดขวางการจัดหาพลังงานทั่วโลกและทำให้สหรัฐอเมริกาและพันธมิตรต้องจ่ายราคา
แต่ยังไม่แน่ชัดว่าจะสามารถรักษาการเผชิญหน้าที่ยืดเยื้อกับสหรัฐอเมริกาและรัฐในอ่าวเปอร์เซียได้อย่างไร
จนถึงปัจจุบัน ข้อจำกัดทางด้านการทหาร เศรษฐกิจ หรือการเมืองใดๆ ก็ยังไม่สามารถยับยั้งอิหร่านจากการทำสงครามต่อไป
แต่ยิ่งสงครามยืดเยื้อนานเท่าใด
แรงกดดันทางเศรษฐกิจภายในประเทศก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของอิหร่านกับประเทศในภูมิภาคก็จะยิ่งเสียหายมากขึ้น
และการบรรลุข้อตกลงเพื่อชดเชยค่าใช้จ่ายเหล่านี้ก็จะยิ่งยากขึ้นเท่านั้น
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
