หลงตอน
~~~เย็นไว้ใจใครเคยไหวเอน
เย็นไว้ใจใครเคยสั่นไหว
กรอบนอกนุ่มในไสเจียรเสียทั้งใจ
กรุบกรอบให้ดึงใจกรุบกรุบ
หอมครั้งที่เท่าไหร่ มิยินมิยอม
ขอบปลอบรอบลุ่มนุ่มนวลนึกระทวยห้อยหอก
หักข้อศอกดังลั่นเสียงฝีเท้าย่องย่อง
ตอกหมุดหมั่นหมายเกิดขึ้นเหลียวและหมอบมอง
กระจอกระแจนักรอนึกจิบเล่าหมายเล่ามา
ว่าฉันรู้คาใจได้เสียรอบ อกดุดุ รุ่นรองเท้าทิ้งความรีบหาย…
~~~~เปลือกกาเหว่าร้องดังการุณ
สายไฟระโยงระยางหย่อนรือถึงเรียกหาว่าจะเท่า
ความหมายของเสียงไม้เพียงเมือง
ได้กลิ่นอายไฉไลออมหอมและเดินดอนได้ดอมดมหนอ….~~
อวยสุดสาย
15.8.2569
ขอรับใช้เพียงเท่านี้
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
