18 ส.ค. เวลา 00:00 • ธุรกิจ

บทที่ 160: คุณค่าที่ยังไม่ถูกประเมิน — แฟ้มข้อเสนอร่วมทุน 5 กองมูลค่าสูงสุด 300,000 เหรียญ...

ยังคงวางแผ่โดยไม่มีใครรู้ราคาตั้งต้นของโรงงาน การเจรจาที่ขาดตัวเลขฐานข้อมูลที่ถูกต้อง อาจทำให้สูญเสียสิทธิ์ในเครื่องจักรและสูตรขนมปังไปตลอดกาล
ปลายนิ้วที่เคยเคาะโต๊ะเป็นจังหวะชะงักกึก ก่อนที่เขาจะตัดสินใจยกหูโทรศัพท์โทรหา Niran ความเงียบในห้องทำงานทำให้ Ethan รู้ว่าหากยังดึงดันเปิดโต๊ะเจรจาโดยไม่คำนวณราคาเนื้อแท้ของธุรกิจ สิ่งที่เขาสร้างมากับมืออาจกลายเป็นการลงทุนที่ขาดทุนย่อยยับทันที...
แฟ้มข้อเสนอการร่วมทุนทั้ง 5 แฟ้มยังคงวางเรียงอยู่บนโต๊ะทำงานในตำแหน่งเดิม ฝุ่นบางๆ เริ่มจับตัวบนขอบปก สื่อถึงความเงียบงันที่ปกคลุมห้องทำงานของ Ethan มาหลายวัน
Clara นั่งนิ่งอยู่ฝั่งตรงข้าม สายตาทอดลงมองมือที่ประสานกันบนตัก เธอรับรู้ถึงมวลความเครียดรอบตัวเขาได้เป็นอย่างดี
การเลือกหุ้นส่วนทางธุรกิจนั้นละเอียดอ่อนไม่ต่างจากการเลือกคนเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว หากเลือกผิดพลาด ความเสียหายที่เกิดขึ้นย่อมรุนแรงกว่าการขาดเงินทุนเสียอีก
Ethan เอนหลังพิงพนักเก้าอี้เสียงดังเอี๊ยด สายตาทอดมองเอกสารตรงหน้าอย่างเหนื่อยล้า ตลอดหลายวันที่ผ่านมา เขาใช้เวลาไปกับการศึกษาประวัติและนิสัยใจคอของผู้คนในแฟ้มงาน พิจารณาว่าใครน่าเชื่อถือ ใครน่าสงสัย ใครมีประสบการณ์หน้างาน และใครกำลังเผชิญปัญหาภายในองค์กร
แต่ยิ่งคิด ตัวเลือกเหล่านั้นกลับยิ่งวนเวียนในหัว ราวกับเดินหลงอยู่ในเขาวงกตที่หาทางออกไม่เจอ
ปลายนิ้วชี้ของเขาเคาะลงบนผิวโต๊ะเป็นจังหวะสม่ำเสมอ สายตากวาดผ่านแฟ้มทีละกอง กองแรก 300,000 เหรียญ ถัดมา 200,000 และ 220,000 ตามด้วย 190,000 และ 180,000
ตัวเลขเงินสดมากมายวางแผ่อยู่ตรงหน้า ทว่ายิ่งเพ่งมอง ความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างกลับยิ่งทิ่มแทงในใจ
กลุ่มทุนทุกรายกำลังเสนอราคาเพื่อแลกส่วนแบ่งหุ้น แต่ในทางปฏิบัติไม่มีใครรู้เลยว่ามูลค่าที่แท้จริงของโรงงานนี้ควรเป็นเท่าใด แม้กระทั่งตัวเขาเองก็ไม่มีตัวเลขนั้นในหัว
นิ้วมือที่เคาะโต๊ะชะงักกึก
หลายวันที่ผ่านมา เขาเอาแต่จับจ้องประเมินคุณค่าของคนอื่น แต่ไม่เคยหันกลับมาประเมินสิ่งที่ตัวเองกำลังจะตัดขายเลยแม้แต่ครั้งเดียว เขาตั้งคำถามว่านักลงทุนคนไหนเหมาะสม แต่ไม่เคยคำนวณว่าหุ้นที่กำลังจะมอบให้นั้นมีค่าเป็นตัวเงินมากแค่ไหน
ยิ่งคิดทบทวน เขาก็ยิ่งมั่นใจว่าพวกเขากำลังเริ่มต้นจากจุดที่ผิดพลาด
Ethan เงยหน้าขึ้นสบสายตากับ Clara "Clara..."
เธอเงยหน้าขึ้นในทันที "คะ?"
"บริษัทเรามีมูลค่าเท่าไหร่กันแน่?"
Clara ขมวดคิ้วน้อยๆ "หมายความว่าอย่างไรคะ?"
Ethan ลุกขึ้นก้าวเดินไปที่หน้าต่างกระจก เบื้องล่าง พนักงานยังคงขับเคลื่อนสายการผลิตตามปกติ คนงานแบกกระสอบแป้งเดินเข้าออก รถบรรทุกจอดติดเครื่องรอรับสินค้า เครื่องจักรส่งเสียงดังสม่ำเสมอ
"ถ้าเราจะขายหุ้น 25% หรือ 30% เราควรรู้มูลค่ารวมทั้งหมดก่อน" เขาอธิบายช้าๆ "ที่ผ่านมาเรามัวแต่ดูว่าคนอื่นจะให้อะไรเรา แต่ไม่เคยรู้เลยว่าสิ่งที่เราถืออยู่ในมือมีราคากลางเท่าไหร่"
เขาหมุนตัวหันกลับมา "ถ้าโรงงานมีมูลค่า 1,000,000 เหรียญ ข้อเสนอสามแสนอาจจะยุติธรรม แต่ถ้ามูลค่าจริงสูงกว่านั้นหลายเท่า ข้อเสนอเดิมจะกลายเป็นการขาดทุนทันที"
Clara นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ดวงตาจะเบิกกว้างขึ้น เธอยืดหลังตรงบนเก้าอี้ "จริงด้วยค่ะ ถ้าไม่รู้มูลค่าตั้งต้น เราก็ไม่มีทางรู้เลยว่าข้อเสนอไหนเอาเปรียบเราอยู่ และเราอาจกำลังเสียเวลาถกเถียงเรื่องราคาโดยไม่มีฐานข้อมูลที่ถูกต้องเลย"
Ethan พยักหน้ารับ เป็นครั้งแรกในรอบสัปดาห์ที่เขารู้สึกว่าตนเองคลายปมได้ถูกจุด
เขาเอื้อมหยิบหูโทรศัพท์แบบหมุนขึ้นมา แล้วกดหมายเลขติดต่อ Niran ที่ปรึกษาที่พึ่งพามานาน
สัญญาณรอสายดังหลายครั้ง ก่อนที่เสียงอันคุ้นเคยจะทะลุผ่านเข้ามา "ว่าไง Ethan? มีอะไรจะปรึกษา?"
"Niran คุณมีวิธีประเมินมูลค่ากิจการไหมครับ?" Ethan เหลือบมองออกไปยังโรงงานอีกครั้ง "ผมอยากรู้มูลค่าทางการเงินที่แท้จริงของ Vale Bakery"
ปลายสายเงียบลงชั่วอึดใจ "มีสิ Ethan การประเมินมูลค่ากิจการไม่ใช่เรื่องซับซ้อนสำหรับขนาดโรงงานคุณ ผมพอจะช่วยคำนวณตัวเลขเบื้องต้นให้เห็นภาพได้"
"ผมไม่ต้องการตัวเลขตกแต่งเพื่อความสวยงาม" Ethan พูดตรงๆ "แค่อยากรู้เนื้อแท้ของธุรกิจที่สร้างมาว่ามีมูลค่าเท่าไหร่"
"เข้าใจแล้ว พรุ่งนี้ 10:00 น. เจอกันที่โรงงานเหมือนเดิม บอก Clara ให้เตรียมงบการเงิน เอกสารต้นทุน และรายงานยอดขายไว้ให้ครบ"
"ได้ครับ ขอบคุณมากครับ" Ethan วางหูโทรศัพท์ลงช้าๆ
ปัญหาเรื่องทุนและหุ้นส่วนยังคงวางกองอยู่ตรงหน้าไม่ต่างจากเดิม แต่ความกดดันในใจกลับผ่อนลง ก่อนหน้านี้เขาเหมือนคนตาบอดที่คลำหาทางออกในห้องปิดทึบ ไม่ใช่เพราะไม่มีทางไป แต่เพราะขาดจุดตั้งต้นที่ถูกต้อง ตอนนี้เริ่มมีแสงรำไรส่องเข้ามาแล้ว
Clara ลุกขึ้นหยิบแฟ้มข้อเสนอทั้งหมดจัดเรียงเข้าชุด "งั้นวันนี้เราพับโครงการตัดสินใจไว้ก่อนนะคะ รอข้อมูลจาก Niran พรุ่งนี้ก่อน"
"ใช่ครับ เราควรมีตัวเลขที่ครบถ้วนก่อนตัดสินใจครั้งใหญ่" Ethan พยักหน้าตอบรับ
เมื่อ Clara โอบแฟ้มเดินพ้นประตูไป ความเงียบก็เข้าแทนที่อีกครั้ง
Ethan ยืนกอดอกนิ่งนึก สายตาเพ่งมองออกไปยังลานดินด้านนอก ตลอดเวลาเขาคิดเพียงแต่จะดึงเงินจากกระเป๋าคนอื่น แต่ก่อนจะยอมให้ใครก้าวเข้ามาเป็นเจ้าของเครื่องจักรและสูตรขนมปัง เขาจำเป็นต้องรู้ราคาของสิ่งที่ตนสร้างขึ้นมากับมือเสียก่อน
แสงแดดเที่ยงวันส่องทะลุบานกระจกเข้ามา เงาของเขาทอดยาวทาบลงบนพื้นไม้กระดาน เสียงเครื่องจักรนวดยังคงส่งแรงสั่นสะเทือนเบาๆ มาถึงห้องทำงาน กระบวนการผลิตยังดำเนินไปตามปกติ แต่ความเงียบในวินาทีนี้ทำให้ Ethan รับรู้ทิศทางของก้าวต่อไปอย่างชัดเจน...
📖 [เบื้องหลังงานเขียน —บทที่ 160: คุณค่าที่ยังไม่ถูกประเมิน]
#เกียรติธร วีรอัศวปรีชา
#ธุรกิจ
#พัฒนาตัวเอง
#นิยายธุรกิจ
#การลงทุน
#การบริหารจัดการ
โฆษณา