20 ส.ค. เวลา 00:00 • ธุรกิจ

บทที่ 162 : เงื่อนไขก่อนเดินร่วมทาง — Ethan คว้าปากกาหมึกน้ำเงินขึ้นมาวงรอบชื่อของ Richard...

บนขอบกระดาษแผ่นเดิมด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง...
Niran เพิ่งทิ้งโจทย์ที่แพงกว่ามูลค่าโรงงานเบเกอรี่ไว้ให้เขาก่อนเลือกเส้นทางเดิน
เสียงกระดาษทำการสีเหลืองซีดขยับครูดกับโต๊ะไม้เมื่อ Ethan ดึงมันเข้ามาในระดับสายตาเพื่อตรวจเช็กเงื่อนไขข้อสุดท้ายก่อนตัดสินใจเริ่มต้นเดินตามแนวทางที่ Niran แนะนำ...
เสียงเครื่องผสมแป้งจากชั้นล่างดังแผ่วสะท้อนผ่านพื้นไม้ Ethan ละสายตาจากคำว่า “PARTNER” บนกระดาษสีเหลืองซีด ก่อนเงยหน้าสบตา Niran อีกครั้ง
"งั้นสิ่งที่ผมต้องหา ไม่ใช่เงินทุนอย่างเดียวสินะครับ"
Niran พับกระดาษทำการ (Worksheet) ที่เต็มไปด้วยตัวเลขเก็บเข้ากระเป๋าหนัง สายตานิ่งประเมิน Ethan ลึกกว่างบการเงิน
"Ethan นายเรียกฉันมาประเมินมูลค่ากิจการ แปลว่ากำลังคิดเรื่องระดมทุน หรือหาผู้ร่วมทุนใหม่ ถูกไหม"
Ethan พยักหน้าช้าๆ "ครับ มันเป็นเป้าหมายถัดไปสำหรับโครงการ Premix แต่ตอนนี้ยังไม่มีใครที่ผมไว้ใจได้ คนที่ติดต่อเข้ามาส่วนใหญ่หวังรวยเร็ว"
Niran เอนหลังพิงเก้าอี้ไม้ "ฉันรู้จัก Richard ดี เขาเป็นคนแนะนำนายให้ฉันตั้งแต่วันที่นายมีแค่ร้าน Vale Bakery เล็กๆ กับความเสี่ยงเต็มกระเป๋า ทำไมไม่คิดถึงเขา"
Ethan ชะงักทวนชื่อเบาๆ "Richard...? แต่เขาดูมีความสุขดีกับอาณาจักรธุรกิจของเขาอยู่แล้วนี่ครับ แล้วเขาจะสนใจธุรกิจเบเกอรี่เล็กๆ ของผมเหรอ"
Niran ยิ้มบางมุมปาก "มันไม่เกี่ยวกับว่าเราทำสินค้าอะไร มันเกี่ยวกับว่าเราเลือกเดินกับใคร" เขาหยิบปากกาหมึกน้ำเงินขึ้นมาจิ้มลงบนกระดาษแผ่นเดิม
"ก่อนจะดูเงิน ฉันดูหลักการก่อน" Niran ใช้ด้ามปากกาเคาะโต๊ะ "เวลาธุรกิจดี ทุกคนดูเหมือนมีหลักการเหมือนกันหมด"
"เวลาคนได้ประโยชน์จากการรักษาคำพูด ทุกคนก็ดูเป็นคนดีได้ทั้งนั้น แต่วันที่การรักษาคำพูดทำให้ต้องเสียเงิน เสียเวลา หรือเสียโอกาส นั่นต่างหากคือของจริง"
Niran ลากปากกาเขียนคำแรกตัวโต
PRINCIPLE
"คนที่รักษาคำพูดตอนกำลังเสียเปรียบ มีค่ามากกว่าคนที่รักษาคำพูดตอนกำลังได้เปรียบ"
Ethan มองตัวอักษรนิ่ง ตลอดเส้นทางที่ผ่านมาเขาพบคนที่พูดเรื่องความซื่อสัตย์ไว้สวยหรูมากมาย แต่เมื่อผลประโยชน์ไม่มากพอ หลายคนก็พร้อมหาข้ออ้างให้ตัวเอง
Niran เลื่อนปากกาเขียนคำถัดไปทันที
PERSPECTIVE
"อย่าหาคนที่คิดเหมือนนาย โรงงานจำนวนมากไม่ได้ล้มเหลวเพราะขาดคนเก่ง แต่ล้มเหลวเพราะมีคนเก่งแบบเดียวกันเต็มห้อง"
Niran เอนตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย "คนส่วนใหญ่คิดว่าหุ้นส่วนมีไว้ช่วยตัดสินใจ แต่ในความเป็นจริง หุ้นส่วนที่ดีมีไว้ช่วยหยุดการตัดสินใจบางอย่าง"
สายตาของ Ethan เริ่มจริงจังขึ้นตามแรงกดของปลายปากกาบนกระดาษ
"ความผิดพลาดที่ใหญ่ที่สุดของธุรกิจหลายแห่ง ไม่ได้เกิดจากการขาดไอเดียดีๆ แต่เกิดจากไม่มีใครกล้าพูดคำว่า ‘ไม่’"
Niran เคาะปากกาลงบนโต๊ะอีกครั้ง "หุ้นส่วนไม่ได้มีหน้าที่เห็นด้วยกับนาย แต่มีหน้าที่ป้องกันไม่ให้นายทำเรื่องโง่ๆ ตอนที่นายกำลังมั่นใจที่สุด"
Ethan เงียบไป ทุกการตัดสินใจสำคัญของ Vale Bakery มักจบลงด้วยคำว่าตามที่ Ethan เห็นสมควร ไม่มีใครคัดค้านหรือท้าทายความคิดเขาเลยสักครั้ง
ปากกาหมึกน้ำเงินเลื่อนลงด้านล่าง
LONG-TERM GOAL
"คนจำนวนมากร่วมธุรกิจกันเพราะมองเห็นโอกาสเดียวกัน แต่สุดท้ายแยกทางกันไป เพราะมองเห็นอนาคตคนละแบบ" Niran เขียนต่ออย่างไม่เร่งรีบ
"บางคนอยากรวยใน 3 ปี บางคนอยากสร้างธุรกิจใน 30 ปี คนที่มองธุรกิจเป็นทรัพย์สินระยะยาว จะตัดสินใจต่างจากคนที่มองธุรกิจเป็นเครื่องมือหาเงิน"
Ethan ค่อยๆ พยักหน้า ความขัดแย้งส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดจากความเลวร้ายของใครคนหนึ่ง แต่เกิดจากการที่คนสองคนกำลังเดินไปสู่เป้าหมายที่แตกต่างกันตั้งแต่แรก
Niran เขียนคำสุดท้ายลงบนกระดาษ
COMMITMENT
เขาวางปากกาลงบนโต๊ะเสียงดังแก๊ก "ข้อสุดท้ายง่ายที่สุด ในวันที่ใครคนหนึ่งพังพินาศหมดตัว พวกนายยังอยากนั่งโต๊ะเดียวกันเพื่อเริ่มต้นใหม่หรือเปล่า"
Ethan ก้มมองกระดาษสีเหลือง แต่ Niran ยังไม่หยุดพูด "และมีอีกวันที่ฉันสนใจไม่แพ้กัน คือวันที่ธุรกิจประสบความสำเร็จมากที่สุด"
ห้องตกอยู่ในความเงียบชั่วครู่ "ฉันไม่เคยกลัววันที่ธุรกิจล้มเหลว เพราะความล้มเหลวแค่เปิดเผยว่าใครยังซื่อสัตย์ต่อกัน"
Niran จ้องลึกเข้าไปในตาของคู่สนทนา "แต่ฉันกลัววันที่ธุรกิจประสบความสำเร็จมากกว่า เพราะความสำเร็จจะเปิดเผยว่าใครยังควบคุมความโลภของตัวเองไว้ได้"
Ethan มองรายการทั้ง 4 ข้อบนกระดาษ ยิ่งมองยิ่งรู้สึกว่ามันหนักกว่าตัวเลขมูลค่ากิจการที่เพิ่งประเมินเสร็จเสียอีก
ตัวเลขบอกได้ว่าธุรกิจมีมูลค่าเท่าไร แต่คำถามเหล่านี้กำลังบอกว่าเขาควรแบ่งอนาคตของธุรกิจให้กับใคร
Niran ลุกขึ้นจากเก้าอี้ พลางยกกระเป๋าหนังขึ้นมาถือไว้ "ธุรกิจมันยาวไกล Ethan เลือกโรงงานผิด ยังขายทิ้งได้ เลือกเครื่องจักรผิด ยังเปลี่ยนใหม่ได้"
Niran หยุดสายตาที่กระดาษบนโต๊ะเป็นครั้งสุดท้าย "แต่เลือกหุ้นส่วนผิด นายอาจต้องเสียเวลาอีกหลายปีเพื่อกลับมาที่จุดเดิม"
เสียงเครื่องยนต์รถของ Niran ค่อยๆ จางหายไปกับถนน Ethan ยังคงยืนนิ่ง สายตาจับจ้องลายมือคมกริบบนกระดาษแผ่นนั้น
เขากดปลายปากกาวงกลมล้อมรอบคำว่า Richard บนขอบกระดาษแผ่นเดิม...
📖 [เบื้องหลังงานเขียน —บทที่ 162 : เงื่อนไขก่อนเดินร่วมทาง]
#เกียรติธร วีรอัศวปรีชา
#ธุรกิจ
#พัฒนาตัวเอง
#นิยายธุรกิจ
#หุ้นส่วน
#การบริหารจัดการ
โฆษณา