Ep. 1 อยุธยาอีกฝั่งหนึ่ง: เปิดแผนที่เกาะเมืองอยุธยา - แม่น้ำแต่ละทิศรอบเกาะเมือง ทำหน้าที่อะไรกันบ้าง?

หลายคนเมื่อพูดถึง "อยุธยา" มักจะนึกถึง "เกาะเมืองอยุธยา" ที่มีแม่น้ำล้อมรอบไว้เหมือนไข่แดง แต่รู้หรือไม่ว่า พื้นที่เกาะเมืองกับจังหวัดพระนครศรีอยุธยาในปัจจุบันมีความแตกต่างกันอย่างมาก
• เกาะเมืองอยุธยา นับรวมพื้นที่ชุมชนและการใช้ประโยชน์ที่ดินรอบตัวเกาะเมืองทั้งหมด มีพื้นที่รวมประมาณ 4,810 ไร่ โดยพื้นที่ประมาณ 1,810 ไร่ เป็นบริเวณที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกและเป็นพื้นที่โบราณสถานหลัก
• จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในปัจจุบัน มีพื้นที่รวมทั้งหมดประมาณ 1,597,900 ไร่
ในอดีต กรุงศรีอยุธยาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในมหานครที่มั่งคั่งและยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก โดยเฉพาะในช่วงพุทธศตวรรษที่ 22-23 (คริสต์ศตวรรษที่ 17) จากการบันทึกของชาวต่างชาติประเมินว่า กรุงศรีอยุธยาและพื้นที่โดยรอบมีประชากรสูงถึงประมาณ 1,000,000 คน ขณะที่ข้อมูลสถิติ จังหวัดพระนครศรีอยุธยามีประชากรอยู่ราว 820,000 คนในปี 2566
ชัยภูมิสุดมั่นคง: แม่น้ำ 4 ทิศ 4 บทบาท
กรุงศรีอยุธยาถูกสร้างขึ้นมาอย่างตั้งใจจากการเลือกชัยภูมิที่มีแม่น้ำ 3 สาย ล้อมรอบเมืองไว้ครบทั้ง 4 ทิศ แต่ละทิศมีบทบาทและ "หน้าที่" ที่เฉียบต่างกันอย่างสิ้นเชิง:
1. ทิศเหนือ: แม่น้ำลพบุรี (สายเก่า)
• บทบาท: "คูเมืองด้านหลัง และปราการรับศึกเหนือ"
• ยุทธศาสตร์: สายน้ำที่ไหลมาจากทางลพบุรีและทางเหนือ เป็นเส้นทางลำเลียงผู้คนและเสบียง ทั้งยังเป็นที่ตั้งของพระราชวังโบราณ (วังหลวง) และเพนียดคล้องช้าง แม่น้ำสายนี้ทำหน้าที่เป็นปราการธรรมชาติต่างคูเมือง ป้องกันการบุกรุกตรงเข้าสู่หัวใจของอาณาจักร
2. ทิศตะวันออก: แม่น้ำป่าสัก (ขุดเป็นคูขื่อหน้า)
• บทบาท: "คูเมืองด่านหน้า (คูขื่อหน้า) และย่านการค้าภายใน"
• ยุทธศาสตร์: เดิมทีไม่ได้เป็นแม่น้ำใหญ่ แต่ได้รับการขุดขยายคลองเดิมให้กว้างขึ้น กลายเป็น "คูขื่อหน้า" เพื่อป้องกันทัพหงสาวดีและเชื่อมต่อไปยังหัวเมืองตะวันออก ต่อมากลายเป็นย่านตลาด ตลาดน้ำ และวัดสำคัญ เช่น วัดมหาธาตุ และวัดราชบูรณะ
3. ทิศใต้: แม่น้ำเจ้าพระยา (สายปัจจุบันที่เรารู้จักกันดี)
• บทบาท: "หน้าด่านการค้าระดับโลก (Expat Zone)"
• ยุทธศาสตร์: เป็นสายน้ำใหญ่ที่รับน้ำจากทิศตะวันตกและตะวันออกมารวมกัน ไหลลงสู่อ่าวไทย ทำหน้าที่เป็น "ประตูสู่โลกภายนอก" และเป็นที่ตั้งของชุมชนชาวต่างชาติ ทั้งโปรตุเกส ฮอลันดา ญี่ปุ่น อังกฤษ ฝรั่งเศส รวมถึงเป็นจุดจอดเรือสำเภาจีน
4. ทิศตะวันตก: แม่น้ำเจ้าพระยาเดิม เชื่อมต่อแม่น้ำน้อย
• บทบาท: "ปราการป่าบึงน้ำจืด สำหรับชะลอทัพ"
• ยุทธศาสตร์: แม่น้ำเจ้าพระยาด้านทิศตะวันตกเชื่อมต่อกับแม่น้ำน้อย และเครือข่ายป่าบึงน้ำจืด (freshwater swamp forest) อันกว้างใหญ่ (แถบอำเภอผักไห่ เสนา บางบาล ลาดบัวหลวงปัจจุบัน) ทิศนี้เป็นทิศทางหลักที่ทัพพม่ายกมาจากด่านเจดีย์สามองค์ และด่านแม่ละเมา ที่ใช้เป็นเส้นทางเข้าล้อมกรุงศรีอยุธยา
ในการสงครามครั้งเสียกรุงปี 2310 มังมหานรธาตั้งค่ายอยู่ที่วัดสีกุก (ปัจจุบันอยู่ในอำเภอบางบาล) ซึ่งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำน้อยในช่วงน้ำหลากปี 2309 เพื่อตัดกำลังและเสบียงที่จะเข้าตัวพระนครที่มาจากทิศใต้และสุพรรณบุรี
สรุป: ตัวพระนครศรีอยุธยาสมัยเป็นราชธานี เป็นเมืองที่ออกแบบด้วยสายน้ำ
• ทิศเหนือ: ปราการป้องกันพระราชวัง
• ทิศตะวันออก: คูเมืองป้องกันเมือง (คูขื่อหน้า)
• ทิศใต้: หน้าด่านเศรษฐกิจและการค้าข้ามชาติ
• ทิศตะวันตก: ป่าบึงน้ำจืดชะลอทัพพม่า
Cr. อยุธยาที่ไม่มีในแบบเรียน. (2569). แผนที่จำลอง 3 มิติแสดงผังเมืองและสายน้ำล้อมรอบเกาะเมืองอยุธยา [ภาพประกอบดัดแปลงด้วย AI จาก Alamy/ Image ID: C72Y2M]. Blockdit.
เมื่อเข้าใจผังเมืองแบบนี้ เราจะเห็นทันทีว่า "อยุธยาฝั่งตะวันตก" ที่คนไม่ค่อยพูดถึงนั้น แท้จริงแล้วคือ "โล่และปราการธรรมชาติ" ที่สำคัญที่สุดของกรุงศรีอยุธยาเลยทีเดียว
ใน Ep. 2 เราจะคุยกันเรื่องชุมชนต่างชาติ ณ แม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งใต้ ก่อนจะเดินทางเข้าแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งทิศตะวันตกและแม่น้ำน้อย ตามรอยเสด็จประพาสของรัชกาลที่ 6
ติดตามเรื่องราวของ "อยุธยาอีกฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา" ได้ที่เพจ อยุธยาที่ไม่มีในแบบเรียน
#อยุธยาศึกษา #อยุธยาที่ไม่มีในแบบเรียน #เกาะเมืองอยุธยา #ผังเมืองอยุธยา #แม่น้ำน้อย #ประวัติศาสตร์อยุธยา #Blockdit
ข้อมูลจาก
• กรมปกครอง กระทรวงมหาดไทย. (2566). สถิติจำนวนประชากรและบ้าน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. สำนักบริหารการทะเบียน.
• สำนักงานจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. (2565). ข้อมูลทั่วไปของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. ศาลากลางจังหวัดพระนครศรีอยุธยา.
• Alamy. (n.d.). Map of Ayutthaya kingdom [Photograph]. Alamy Stock Photo. https://www.alamy.com (Image ID: C72Y2M)
• Baker, C., & Phongpaichit, P. (2017). A History of Ayutthaya: Siam in the Early Modern World. Cambridge University Press.
• Reid, A. (1993). Southeast Asia in the Age of Commerce, 1450-1680: Volume Two: Expansion and Crisis. Yale University Press.

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา