และในวันเดียวกันนี้เอง ที่อาคารอนาคตใหม่ นายศุภณัฐ มีนชัยอนันต์ ส.ส. กทม. พรรคประชาชน ได้อธิบายถึงช่องโหว่ในการกำกับดูแลการตั้งศูนย์ข้อมูลในพื้นที่ใจกลางกรุงเทพมหานคร โดย Data Center ถูกจัดให้เป็นคลังสินค้า เพื่อเลี่ยงการทำรายงานการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม (EIA) และทำให้การก่อสร้าง Data Center ในฐานะอาคารคลังสินค้าสามารถตั้งอยู่ข้างโรงพยาบาลหรือใกล้ชุมชนได้ ทั้งที่การตั้งและใช้งาน Data Center นั้นควรถูกกำกับดูแลตามขนาดการใช้ไฟฟ้าและอยู่ห่างไกลชุมชน
คำถามคือหากมีนิคมเฉพาะที่เป็นที่ตั้งและใช้งาน Data Center แล้วใครจะเป็นผู้จัดหาไฟฟ้าให้กับ Data Center และเป็นไปได้หรือไม่ที่นิคมเฉพาะแห่งนี้จะมีการใช้ระบบโครงข่ายอัจฉริยะ (Smart Grid) และมีระบบการบริหารจัดการไฟฟ้า “ของตัวเอง” โดยไฟฟ้าที่ถูกจัดหามานี้อาจเป็นการซื้อจากผู้ผลิตไฟฟ้าพลังงานหมุนเวียนโดยตรง (Direct PPA)
นิคมอุตสาหกรรมที่จะมี Data Center อาจกลายเป็นพื้นที่ซึ่งมีความต้องการไฟฟ้าสะอาดเช่นเดียวกัน ผู้ประกอบการอุตสาหกรรมภายในพื้นที่ย่อมต้องการไฟฟ้าสะอาดเพื่อบรรลุเป้าหมาย RE100 ผ่านการอ้างสิทธิการใช้พลังงานสะอาดจากการซื้อขาย REC (Renewable Energy Certificate) ผู้ให้บริการจำหน่ายไฟฟ้ารายนี้จะเข้าทำสัญญา Direct PPA กับผู้ใช้ปลายทาง
ผู้ให้บริการจำหน่ายไฟฟ้าจะช่วยตอบโจทย์ความต้องการทั้งด้านความต้องการใช้ไฟฟ้าและเสถียรภาพทางพลังงานกับผู้ใช้ไฟฟ้า กลุ่มลูกค้าของผู้ให้บริการจำหน่ายไฟฟ้าจึงอาจเป็น Data Center หรือผู้ประกอบการรายอื่นในพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมได้ ลูกค้าเหล่านี้อาจต้องการไฟฟ้าในราคาต่ำและเป็นไฟฟ้าจากพลังงานหมุนเวียนโดยไม่ได้ซื้อไฟฟ้าจากการไฟฟ้าเท่านั้น
การบริหารจัดการไมโครกริดโดยผู้ให้บริการจำหน่ายไฟฟ้าจะมีการคิดค่าตอบแทนในรูปแบบที่ต่างกันซึ่งแบ่งออกไปตามลักษณะการให้บริการและบทบาทของลูกค้า สำหรับกลุ่มผู้ใช้ปลายทาง การคิดค่าตอบแทนจะไม่ได้เป็นเพียงการซื้อขายกระแสไฟฟ้าแบบเดิม แต่จะดำเนินการในลักษณะของการจัดเก็บ “ค่าบริการ” จากการบริหารจัดการ โดยผู้ใช้ปลายทางอย่าง Data Center หรือผู้ประกอบการรายอื่นในนิคมอุตสาหกรรมจะจ่ายเงินให้แก่ผู้ให้บริการจำหน่ายไฟฟ้าเพื่อเป็นค่าตอบแทนสำหรับการใช้งานแพลตฟอร์ม ซอฟต์แวร์ ฮาร์ดแวร์ และมิเตอร์
นอกจากนี้ Data Center หรือผู้ประกอบการรายอื่นในนิคมอุตสาหกรรมที่มีแบตเตอรี่กักเก็บพลังงานก็อาจอนุญาตให้ผู้ให้บริการจำหน่ายไฟฟ้าสามารถนำไฟฟ้าของตน เช่น ไฟฟ้าส่วนเกินจากระบบกักเก็บพลังงาน ไปบริหารจัดการทำรายได้โดยการขายกลับเข้าไปในตลาดซื้อขายไฟฟ้าแบบขายส่ง
รวมถึงจะไม่สร้างแหล่งผลิตไฟฟ้า เช่น แผงโซลาร์เซลล์ ด้วยตนเอง เพราะ Data Center หรือ ผู้ประกอบการภายในพื้นที่ซึ่งเป็นผู้ใช้ปลายทางหรือลูกค้าจะเป็นผู้นำระบบพลังงานแบบกระจายศูนย์อย่าง DER ของตนมาเชื่อมต่อเข้ากับระบบของผู้ให้บริการจำหน่ายไฟฟ้าเอง
โดยสรุป นิคมเฉพาะที่เป็นที่ตั้งและใช้งาน Data Center นั้นเป็นสิ่งที่เป็นไปได้ กนอ. สามารถลงทุนและเป็นเจ้าของไมโครกริดซึ่งครอบคลุมตั้งแต่ระบบซอฟต์แวร์ ฮาร์ดแวร์ ระบบการสื่อสาร ตลอดจนระบบมาตรวัดหรือมิเตอร์ไฟฟ้าเพื่อรองรับการใช้ไฟฟ้าของ Data Center และสามารถจัดตั้งบริษัทร่วมทุนกับเอกชนเพื่อตั้งองค์กรธุรกิจที่มีศักยภาพในการเป็นคนกลางที่รับซื้อไฟจากนอกนิคมผ่านระบบโครงข่ายไฟฟ้าของการไฟฟ้ามาเพื่อจำหน่ายให้กับผู้ใช้ไฟฟ้าปลายทาง (เช่น Data Center ในนิคมเฉพาะ)