Blockdit Logo (Mobile)
มุมนิยายธุรกิจ
•
7 ก.ย. เวลา 00:00 • ธุรกิจ

บทที่ 180 : กำแพงของความไว้วางใจ — แฟ้มที่ถูกขีดฆ่าไปแล้วหลายสัปดาห์ กำลังทำให้กำลังการผลิตใหม่ในอีก 6–9 เดือน ข้างหน้าไร้ความหมาย...

ยิ่งเตาอบต้องการแป้งมากขึ้น ทางเลือกกลับเหลือน้อยลง และวัตถุดิบคุณภาพดีที่สุดยังผูกอยู่กับแหล่งเดียว
หากประตูบานใหม่ไม่ยอมเปิด อนาคตของ Vale Bakery จะฝากไว้กับคนเพียงกลุ่มเดียว
Ethan ปิดแฟ้มกองสุดท้ายลงช้าๆ ก่อนสายตาจะหยุดอยู่ที่ชื่อหนึ่งซึ่งอาจเปลี่ยนแปลงทุกอย่างได้...
Robert และ Gabrial ต่างแยกย้ายกันไปตีโจทย์การขยายตลาด Premix เพื่อระบายกำลังการผลิตใหม่ที่จะเพิ่มขึ้นในอีก 6 ถึง 9 เดือนข้างหน้า แต่ Ethan กลับจมอยู่กับปัญหาวัตถุดิบแป้งสาลีซึ่งเป็นกระดูกสันหลังของแผนการทั้งหมด แผนการตลาดจะไร้ความหมายทันทีหากไม่มีแป้งสาลีส่งเข้าโรงงานอย่างเพียงพอ
สัญญาสั่งซื้อฉบับปัจจุบันระบุสัดส่วนอย่างชัดเจน ครึ่งหนึ่งสั่งตรงจากสหกรณ์ของ Sam ซึ่งยอดดังกล่าวคิดเป็นกำลังการผลิตของสหกรณ์ไปถึง 50 เปอร์เซ็นต์ ส่วนอีก 50 เปอร์เซ็นต์ Ethan เลือกกระจายความเสี่ยงไปยังบริษัทค้าส่ง (Trading) หลายราย บนกระดาษทำการทุกอย่างดูสมเหตุสมผล แต่ความจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น
แป้งสาลีจากบริษัทค้าส่งเผชิญปัญหาคุณภาพไม่สม่ำเสมอ บางล็อตมีความชื้นสูงเกินไปจนทำให้เนื้อขนมปังเสียรูป บางล็อตให้ผลลัพธ์ต่างจากเดิมแม้ใช้สูตรเดียวกัน ขนมปังสูตรหลักที่สร้างยอดขายสูงที่สุดของ Vale Bakery ยังต้องพึ่งพาแป้งจากสหกรณ์ของ Sam เป็นหลัก ส่วนวัตถุดิบจากบริษัทค้าส่งทำได้เพียงรองรับสินค้ากลุ่มรองเท่านั้น
Ethan เคาะเบาๆ ลงบนสัญญาซื้อขายที่วางอยู่ตรงหน้า การพึ่งพากำลังการผลิตของสหกรณ์มากถึง 50 เปอร์เซ็นต์ ไม่เพียงทำให้ Sam ตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากหากมีลูกค้ารายอื่นเสนอเงื่อนไขที่ดีกว่า แต่สำหรับ Vale Bakery เอง การฝากความหวังของสินค้าตัวเอกไว้กับทุ่งข้าวสาลีเพียงแห่งเดียวคือความเสี่ยงมหาศาล
ภัยแล้งเพียงหนึ่งฤดูกาล โรคระบาดในพืชผลเพียงครั้งเดียว หรือเหตุการณ์ไม่คาดฝันใดๆ อาจทำให้เตาอบทั้งโรงงานต้องหยุดลงทันที ยิ่งคิด Ethan ยิ่งตระหนักว่า ความเสี่ยงที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่ Sam จะเปลี่ยนใจ
แต่คือวันที่ Sam ไม่มีทางเลือก หากผลผลิตลดลงจากสภาพอากาศ หรือสมาชิกบางส่วนส่งมอบไม่ได้ตามเป้า สหกรณ์ก็จำเป็นต้องเลือกทางรอดของตัวเอง
ความสัมพันธ์ที่ดีช่วยให้คนอยากรักษาคำพูด แต่ไม่สามารถเอาชนะข้อจำกัดของความเป็นจริงได้เสมอไป แผนการตลาดทั้งหมดจะกลายเป็นเพียงปราสาททรายหากฐานรากด้านวัตถุดิบสั่นคลอน
ในช่วงเวลาที่คนอื่นมองหาปลายทางของสินค้า Ethan กลับหมกมุ่นอยู่กับการแก้สมการต้นน้ำเพื่อให้มีแป้งสาลีคุณภาพสูงไหลเข้าสู่โรงงานอย่างต่อเนื่อง
กองแฟ้มเอกสารที่วางเรียงซ้อนพะเนินตรงหน้าคือหลักฐานของความพยายามที่สูญเปล่า แต่ละเล่มติดป้ายชื่อโรงโม่แป้งและสหกรณ์การเกษตรพร้อมระบุวันที่ที่เขาเคยเดินทางไปเจรจาด้วยตนเอง แฟ้มเหล่านั้นบันทึกเวลาหลายสัปดาห์ที่สูญหายไปกับการเดินทาง การเจรจา และความหวังที่ค่อยๆ ดับลงทีละแห่ง
ทุกครั้งที่กลับมาพร้อมคำปฏิเสธ เขาไม่ได้เสียเพียงค่าใช้จ่ายในการเดินทาง แต่ยังเสียโอกาสในการสร้างทางเลือกใหม่ให้กับอนาคตของบริษัท สิ่งที่เหมือนกันในทุกแฟ้มคือรอยดินสอสีแดงที่ขีดฆ่าทับชื่อเหล่านั้น รอยขีดฆ่าคือหลักฐานแห่งความพ่ายแพ้ของ Ethan ตลอดหลายสัปดาห์ที่ผ่านมา
Ethan เอนหลังพิงเก้าอี้ไม้ดัดโค้งที่เริ่มจะผุพัง ในฐานะเจ้าของโรงงานขนมปัง Vale Bakery เขากำลังเผชิญกับปัญหาที่ซับซ้อนกว่าการขาดเงินทุน สายตาไล่อ่านสมุดบันทึกสรุปผลการเจรจาอีกครั้ง ภาพประธานสหกรณ์ในเมืองแถบชนบทยังเด่นชัด ชายคนนั้นยิ้มอย่างสุภาพแต่ปิดประตูใส่เขาได้อย่างแนบเนียน
"เราให้ความสำคัญกับสมาชิกที่ร่วมสร้างสหกรณ์มาตั้งแต่แรก" ประโยคนั้นหมายความว่า Ethan ไม่มีคนที่น่าเชื่อถือพอที่จะให้การรับรองเขาในระบบดั้งเดิมนี้ ...
ในโลกของสหกรณ์การเกษตรยุโรปที่ขับเคลื่อนด้วยความสัมพันธ์ระยะยาว การเป็นสมาชิกครอบครัวหรือมีพันธมิตรทางธุรกิจที่สืบทอดมาหลายชั่วอายุคน สำคัญกว่าสัญญาที่เขียนอยู่บนกระดาษ
แฟ้มถัดมาเป็นโรงโม่ขนาดกลางใกล้เส้นทางรถไฟ ข้อมูลระบุถึงความล่าช้าของกระบวนการตัดสินใจที่ต้องรอการประชุมคณะกรรมการเพียงเดือนละ 1 ครั้ง ก่อนจะเข้าสู่ขั้นตอนตรวจสอบวงเงินสินเชื่อ (Credit) และประเมินความเสี่ยงที่กินเวลาอีก 4 ถึง 6 สัปดาห์ ระบบเช่นนี้ช้าเกินไปจนไม่สามารถใช้งานได้จริง
สำหรับสหกรณ์ที่เน้นการจ้างงานในท้องถิ่น แฟ้มนี้มีบันทึกสั้นๆ ว่าล้มเหลวเพราะความขัดแย้งทางแนวคิด เมื่อ Ethan เสนอให้พวกเขายกระดับโรงโม่ด้วยการติดตั้งเครื่องคัดแยกและระบบบรรจุแป้งอัตโนมัติ เพื่อเพิ่มความเร็วในการส่งมอบวัตถุดิบให้ทันเตาอบในสายการผลิตใหม่ของ Vale Bakery สิ่งที่ได้รับกลับมาคือสายตาแห่งความระแวง เครื่องจักรเหล่านั้นจะมาแย่งงานแรงงานท้องถิ่นในโรงโม่ คือคำตอบที่พวกเขาใช้ปฏิเสธ
เป้าหมายของ Ethan คือการเพิ่มกำลังการผลิตและลดต้นทุน แต่เป้าหมายของพวกเขาคือการรักษาตำแหน่งงานเดิมให้คงอยู่ Ethan วางแฟ้มทั้งหมดลงบนโต๊ะ นิ้วมือกดลงบนผิวไม้ที่เริ่มแตกร้าวจากกาลเวลา ราวกับพยายามยึดบางสิ่งไม่ให้พังทลายตามแผนงานที่วางไว้
"ทุกคนมีของดี...แต่ไม่ต้องการคนนอกอย่างเรา" Ethan พึมพำเบาๆ ขยับลุกเดินไปยังหน้าต่าง มองออกไปยังความมืดที่กำลังค่อยๆ ปกคลุมท้องฟ้ายามเย็น ปัญหาไม่ใช่ไม่มีแป้งสาลีในตลาด แต่ระบบการค้าถูกสร้างขึ้นโดยไม่ได้เผื่อที่ยืนไว้ให้กับคนใหม่ที่ต้องการเปลี่ยนกติกาการเล่น
หลายสัปดาห์ที่ผ่านมา เขาลองใช้ทุกสิ่งที่นักธุรกิจทั่วไปควรใช้ ทั้งข้อเสนอด้านราคา เงื่อนไขสัญญาระยะยาว แผนการเติบโตในอนาคต และคำมั่นเรื่องปริมาณการสั่งซื้อที่เพิ่มขึ้น แต่ยิ่งพยายามก็ยิ่งพบว่าประตูเหล่านั้นไม่ได้ถูกเปิดด้วยเงินหรือเหตุผลทางธุรกิจเพียงอย่างเดียว
ในโลกของผู้ผลิตวัตถุดิบ การซื้อขายจำนวนมากเริ่มต้นขึ้นก่อนที่สัญญาจะถูกเขียน มันเริ่มต้นจากความไว้วางใจ จากความสัมพันธ์ที่สั่งสมมาหลายสิบปี และจากชื่อเสียงที่ได้รับการพิสูจน์ผ่านกาลเวลา สิ่งเหล่านั้นคือสิ่งที่ Vale Bakery ยังไม่มี
Ethan ละสายตาจากเส้นขอบฟ้าที่มืดลงเรื่อยๆ เขารู้ว่าสิ่งที่ขาดหายไปไม่ใช่แหล่งวัตถุดิบแห่งใหม่ แต่คือกุญแจที่ใช้เปิดประตูระบบดั้งเดิม และคนที่อาจมีกุญแจดอกนั้นชื่อ Richard นิ้วมือเรียวเลื่อนปิดม่านหน้าต่างลงในความเงียบ...
📖 [เบื้องหลังงานเขียน —บทที่ 180 : กำแพงของความไว้วางใจ]
#เกียรติธร วีรอัศวปรีชา
#ธุรกิจ
#พัฒนาตัวเอง
#นิยายธุรกิจ
#การบริหารจัดการ
#ความร่วมมือทางธุรกิจ

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา