อนุเก้าโปรดออมมือ (2 เล่มจบ)
มู่เยาเหรา เขียน / ห้องสมุดดอตคอม แปล
โปรยสำนักพิมพ์ห้องสมุด :
ไม่ว่าใครต่างก็หวาดกลัวมหาเสนาบดี ‘เผยจี้’ บุรุษที่กุมอำนาจเบ็ดเสร็จด้วยมือที่เปื้อนเลือด ซ้ำยังขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยม แน่นอนว่าคนอยากให้เขาตายมีนับไม่ถ้วน กิจการ ‘ลอบสังหารเผยจี้’ จึงรายได้ดี งานก็มีมาจ้างวานไม่ขาดสาย
‘ฮั่วอิน’ คือพญายมอันดับหนึ่งสำหรับงานด้านนี้ นักฆ่าที่มีความงามเป็นเลิศเช่นนาง แน่นอนว่าต้องใช้มารยาหญิงเข้าล่อแล้วเด็ดหัว อา... แต่ผิดแผนไปหน่อย คนงามดันสะดุดล้มหัวกระแทกพื้นจน ‘ความจำเสื่อม’ เสียนี่!
หลังจากสมองกระทบกระเทือน ฮั่วอินก็ปักใจเชื่อว่าตัวเองคือโฉมงามผู้อ่อนแอ บอบบาง น่าทะนุถนอม ต้องใช้ชีวิตในจวนด้วยการออดอ้อนเอาใจเผยจี้ในฐานะอนุคนที่เก้า เอ... แต่ไยข้าจึงบีบกระดูกโจรแหลกคามือได้เล่า? ไหนจะกระบวนสังหารที่พลิ้วไหวของข้าอีก?
จนกระทั่งความทรงจำกลับคืนมา ฮั่วอินถึงเพิ่งระลึกได้ว่า ตนถูกส่งมาเพื่อ ‘ฆ่า’ เผยจี้... ไม่ใช่มาเป็น ‘เมียเด็กขี้อ้อน’ ของเขา!
หลังอ่าน :
นิยายแปลจีนโบราณเนื้อหาอ่านสบาย ไม่หน่วงหนักแต่ก็มีแง่มุมของปมพระนางและตัวประกอบให้ลุ้นพอระทึกตั้งแต่ต้นจนจบ เปิดเรื่องด้วยฉากแสนแซ่บที่คนอ่านอาจปิดปากกรีดร้องในใจ (ถ้าอ่านนอกเรือน) จากนั้นความโก๊ะของนางเอกและความดุดันเกินต้านของพระเอกก็นำพาเราไปแอบใต้เตียงชมสองคนต่างขั้วพัวพันกันแปลก ๆ ยิ้มไปขวยเขินไปเหมือนโดนของ
“อนุเก้าโปรดออมมือ” เล่าเรื่องนางเอก-ฮั่วอิน อนุคนที่เก้าของผู้สำเร็จราชการเผยจี้ เพิ่งผ่านคืนวสันต์สุดเร่าร้อนกับเจ้าของจวน สร้างความอิจฉาร้อนฉ่าให้บรรดาอนุนับสิบร่วมเรือนที่ไม่เคยแม้แต่จะเฉียดใกล้รัศมีรอบตัวเขา ฮั่วอินคิดไปเองว่าคงเพราะนางสะดุดหกล้มต่อหน้าเขาในคราหนึ่ง จึงฝังความทรงจำสุดประทับใจให้สามีผู้นี้ จึงเลือกนางมาร่วมความสัมพันธ์อันเร่าร้อน
ทว่าเผยจี้มิใช่บุคคลธรรมดา ตระกูลเผยถูกอดีตฮ่องเต้สังหารล้างครัวมาแล้ว เหลือเขาเพียงผู้เดียวที่ลอบช่วยเหลือรัชทายาทให้กลับมาปกปักแผ่นดิน บัดนี้รัชทายาทหรือฮ่องเต้องค์ก่อนก็สิ้นไป เหลือเพียงฮ่องเต้น้อยวัยสิบขวบให้เผยจี้คอยดูแลสั่งสอน เผยจี้จึงวางตัวเป็นขุนนางโฉด ปักหลักคานอำนาจกับไทเฮาที่เห็นฮ่องเต้น้อยเป็นเพียงหุ่นเชิด และเป็นพระอาจารย์ฝึกปรือบ่มเพาะต้นอ่อนนี้ให้เติบโตเป็นต้นกล้า
เพราะพระเอกสุดหล่อ กร้าวแกร่ง ดิบเถื่อนผู้นี้เต็มไปด้วยอำนาจราชศักดิ์ จึงมีคำสั่งลอบสังหารทั้งซึ่งหน้าและลับหลังไม่ขาดสาย เรียกว่าดาหน้ามาจนเผยจี้ชินชา เขาจึงระแวดระวังไปทุกก้าว สงสัยทุกคนรอบตัว ไม่ไว้วางใจทุกสถานการณ์ ยกเว้นเพียงญาติคนเดียวที่มีอย่าง “ถงจือ” เผยจี้ไม่เคยคิดจะร่วมคืนหวามไหวกับใครเพราะเกรงอันตราย แต่การวางยาเกินคาดในคืนนั้นทำให้เขาเลือกอนุเก้าที่ดูน่าจะมีความเป็น “นักฆ่า” น้อยที่สุดมาร่วมห้อง
ความตลกโก๊ะกังคือนางเอกอย่างอนุเก้าของเราเป็นนักฆ่าจากองค์กรหยาดโลหิตของจริง แต่นางดันหกล้มจนความจำเสื่อม นึกไม่ออกว่าตัวเองคือใคร รู้แต่ว่ามีหน้าที่บางอย่างกับเผยจี้ แต่เมื่อคิดยังไงก็ป่วยการ นางจึงยินยอมเป็นสาวน้อยในอ้อมกอดของเขาครั้งแล้วครั้งเล่า กระทั่งเจอบททดสอบบางอย่างที่รู้ว่าตัวเองไม่ไก่กา น่าจะเป็นซูเปอร์วูแมนคนหนึ่ง ก็เลยตั้งหน้าตั้งตาเก็บเงินทอง ไถตังค์พระเอกบ้างแบบเขิน ๆ เพื่อให้ตัวเองมีทางรอดและหนทางทำมาหากินในวันหน้าได้
ส่วนพระเอกของเราหลังจากครั้งแรกที่ตบะแตก เริ่มเรียนรู้ว่าความสัมพันธ์ชายหญิงก็น่าพึงใจไม่น้อย แม้จะสงสัยไม่วายว่าฮั่วอินของเขาต้องเป็นนักฆ่าแน่ ๆ ก็ยังปล่อยให้ความรู้สึกเกินเลยไปทีละน้อย ทีแรกไม่รู้ว่าคือความชมชอบ จนนางหนีไปในค่ำคืนหนึ่ง เขาจึงได้รู้ว่าอนุเก้าคนนี้มีความหมายกับหัวใจเขาแค่ไหน
ระหว่างนั้นองค์กรหยาดโลหิตก็ส่งคนมาทดสอบว่าฮั่วอินความจำเสื่อมจริงหรือไม่ ถ้าไว้ใจนางไม่ได้แล้ว ก็ให้เด็ดชีวิตนางทิ้งเสีย ทีนี้นางเอกของเรามีฝีมือไม่สามัญ ยิ่งพระเอกอยู่ในระดับพระกาฬ พวกมือสังหารเลยตายเกลื่อนไม่ต้องสืบ หึหึ
ถามว่าความจำนางเอกกลับมาหรือไม่ กลับมาค่ะ แต่ไม่ต้องกลัวดราม่า ฮั่วอินไม่ได้อยากใช้ชีวิตเป็นนักฆ่าในทางมืด ตรงกันข้าม นางแสวงหาโลกแห่งแสงสว่างอยู่เสมอ แรก ๆ อนุเก้าอาจจะเกรงกลัวเผยจี้ ต่อมาเมื่อพบว่าเขาก็มีด้านที่น่ารักและใจดี หัวใจนางก็ค่อย ๆ โอนอ่อนเข้าหาเขา ถึงขนาดออดอ้อนไม่รู้ตัว พ่อพระเอกปากแข็งใจหินบทจะคลั่งรักก็เล่นเอาคนรอบตัวพูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลยทีเดียว
เป็นสองเล่มจบที่อ่านก่อนนอนแล้วหลับสบาย ไม่มีอะไรให้ปวดตับ ความรู้สึกของพระนางรุกคืบทีละก้าวอย่างมั่นคงผ่านอุปสรรค การตามล่า การหลบหนี และการเผชิญเหตุสุดวิสัยไปด้วยกัน นอกจากเรื่องราวความรักของขุนนางสุดฮอตกับนักฆ่าคนงามยังสอดแทรกการปกครองบ้านเมืองของฮ่องเต้น้อย การวางแผนตลบหลังขององค์กรนักฆ่า มิตรภาพของสหายวัยเด็กของนางเอก และคู่รองที่ไม่ว่าใครคงนึกไม่ถึง เพราะมาช่วงท้าย แถมมาเนียน ๆ น่าเอ็นดูเชียวค่ะ
คะแนนเต็มสิบให้ 9 เหมาะสำหรับนักอ่านที่ต้องการหนังสือเนื้อหาไม่เข้มข้นมาก แต่มีเรื่องราวให้ติดตามไม่หยิบแล้ววาง สำนวนแปลอ่านสนุก สละสลวย พระนางเคมีเคใจดีงาม ฉากหวามไหวเกาหัวใจคันยุบยิบตามสไตล์คุณมู่เยาเหรา เราชอบเรื่องนี้มากกว่าสองเรื่องของนักเขียนก่อนหน้านะคะ (ไม่ปล่อยมือ กับ นายหญิงกับทาสเลี้ยงม้า) เราว่าปมเรื่องนี้แน่นหนักและคลี่คลายได้สมเหตุสมผลทีเดียวค่ะ
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
