Blockdit Logo
Blockdit Logo (Mobile)
สำรวจ
ลงทุน
คำถาม
เข้าสู่ระบบ
มีบัญชีอยู่แล้ว?
เข้าสู่ระบบ
หรือ
ลงทะเบียน
Tatastudio
•
ติดตาม
15 ก.ย. เวลา 09:39 • ดนตรี เพลง
บทบูชาครู : พี่พิซซ่าวงพราว
ช่วงที่ผมอยู่ค่าย Eastern Sky แรก ๆ ยังไม่ค่อยรู้จักรุ่นพี่หลาย ๆ คน เวลาออกงานที หรือมีงานเลี้ยงปาร์ตี้ปิดเปิดอัลบั้มต่าง ๆ เลยมักจะตาลาย ได้แต่หลบมุม เหนียมอาย ยืนเกาะตามเสาเหงา ๆ กันไป (สมัยก่อนเวลาศิลปินออกอัลบั้มแต่ละครั้ง ค่ายเทปจะมีงานแถลงข่าวกันคึกคัก เรียกว่าเดินสายร่วมงานกันแทบทุกสัปดาห์) พวกผมก็มักถูกค่ายพาไปออกงานเพื่อแนะนำตัวให้สื่อรู้จักทางอ้อม (เสนอหน้าบ่อย ๆ)
ช่วงที่วง Paradox ยังโนเนม เป็นวงหน้าใหม่จัด ๆ ทำอะไรก็ยังไม่เป็น ทุกสิ่งดูแปลกตาไปหมด
แต่ผมก็รู้สึกได้ถึงแววตาคู่หนึ่งที่ดูเป็นมิตร และแสนจะเอ็นดูพวกเราอย่างแปลกประหลาด แววตาคู่นั้นมาจาก
“พี่พิซซ่า” มือเบสแห่งวงพราว นั่นเอง
พี่พิซซ่านั้นจริง ๆ แล้วท่านเป็นนักดนตรีวงพราว วงรุ่นพี่ของค่าย (ตอน Paradox เอาเดโมไปส่งก็คือวันที่วงพราวเขาจัดงานเลี้ยงปิดอัลบั้มขอบคุณสื่อนั่นเอง (สมัยนั้นมีงานปิดอัลบั้มด้วยนะ!))
แต่ด้วยพี่พิซซ่าดูจะเอ็นดูพวกเราเป็นพิเศษ เวลามีงานอะไร พี่พิซซ่าก็เลยมักช่วยลงมาทำหน้าที่เหมือน “พี่เลี้ยง” พาไปออกงานโน่นนี่ สอนงาน คอยแนะนำวิธีการต่าง ๆ แบบมาช่วยด้วยใจจริง ๆ ประกบกันไป ประคบประหงมดูแลอย่างดี
หลังจากนั้น ค่ายก็ปิดตัวไป ผมและวงได้เงินกันมาคนละก้อน ตัวผมมีความสนใจ มีความฝันอยากอัดเพลงได้เองมาก เพราะสมัยนั้นต้องพึ่งพาห้องอัดใหญ่โต อัดเพลงแต่ละครั้งใช้ทุนเยอะ โชคดีที่ยุคนั้นเริ่มมีระบบคอมพิวเตอร์เข้ามาใช้ในการอัดเสียงแล้ว ผมจึงขอคำปรึกษาจากพี่พิซซ่า พูดเล่น ๆ ว่าอยากเรียนอัดเพลง
“ได้สิ ไว้ว่าง ๆ มานั่งบ้านพี่ เดี๋ยวสอนให้หมดเลย” พี่พิซซ่าพูดยิ้ม ๆ แววตามีเลศนัย ผมดีใจมาก ๆ เพราะสมัยนั้น ใครกันจะมาสอนวิชาอัดเสียงให้เราได้ คิดว่าไม่มีแน่ ๆ มันเป็นความรู้ขั้นลึก ต้องคนวงในเท่านั้น และต้องใจดีมีเวลาคอยมานั่งบอกกันตัวต่อตัวด้วย ผมโชคดีจริง ๆ
หลังจากนั้น พี่พิซซ่าจัดการพาผมไปตระเวนซื้ออุปกรณ์ดนตรีต่าง ๆ จำได้เลยว่าเราใช้เวลากันทั้งวัน ซื้อคีย์บอร์ด mixer ซาวด์การ์ด ฯลฯ ซึ่งร้านขายอยู่กันคนละที่ ตระเวนรอบกรุง แถมพาไปแนะนำให้รู้จักกับปรมาจารย์ต่าง ๆ เช่นพี่ปุ้มแห่งวงตะวัน (สุดยอดมหาเทพ เพราะในขณะที่ผมและคนส่วนใหญ่ยังไม่รู้จักโปรแกรมอัดเสียง พี่ปุ้มท่านแอดวานซ์ศึกษาปุ่มคีย์ลัดของระบบคอมไปซะแล้ว!)
หลังจากนั้นพี่พิซซ่าก็มาช่วยติดตั้งเซ็ตระบบให้ที่บ้านผมหมดเลย ซึ่งแน่นอนว่าผมใช้ไม่เป็นหรอกครับ ความสุดยอดแห่งความใจดีก็คือ พี่พิซซ่าก็ต้องมาคอยตอบคำถาม ให้คำแนะนำผมตลอดเวลา (น่าจะเป็นปี ๆ) จนผมเริ่มอัดเพลงได้ เพลงที่ผมฝึกอัดเพลง จะอยู่ในอัลบั้ม “แมลงวันสเปน” เพลงแรกน่าจะเป็นเพลง Intro แขก ๆ อารมณ์เดินป่าอะเมซอน ตอนนั้นจำได้ว่าอัดเพลงจิ้ม ๆ คีย์บอร์ด กดจิ้มกลอง แล้ว Save ได้เบ๊าท์ออกมาเป็นเพลงเสร็จนี่ ผมตะโกนลั่นบ้าน นอนน้ำตาคลอ อยู่คนเดียวในห้องนอน
ฝันมันเป็นจริงแล้ว อัดเพลงได้แล้วโว้ยยย.. ต่อไปนี้อยากทำเพลงเองก็ทำได้แล้ว
(แม้เพลงที่ทำออกมาจะง่อยมากก็ตาม ฮ่า ๆ)
เรื่องตลกในความทรงจำอีกหนึ่งเรื่อง จำไทม์ไลน์ไม่ค่อยแม่นว่าเหตุการณ์ใดเกิดก่อน แต่คิดว่าเหตุการณ์นี้เกิดก่อน
ช่วงหนึ่งพี่พิซซ่าให้ผมเข้าไปฝึกเรียนโปรแกรม Logic อัดเสียง ที่บ้าน
ซอยหมอเหล็ง จำได้เลย นั่งมอเตอร์ไซค์ไป ไปหมกตัวอยู่ในชั้นลอยบ้านเขา แล้วทดลองทำเพลง นั่งจิ้ม ๆ ลองผิดลองถูกไปเถอะ ทั้งวัน ติดขัดตรงไหน ก็ลงไปถามพี่พิซซ่า ขึ้น ๆ ลง ๆ ในบ้านเขาอยู่อย่างนั้น
จำได้ว่าเมื่อจะต้องเริ่มโปรเจกต์สักหนึ่งเพลง นึกไม่ออกว่าจะทำเพลงอะไร พลันนึกมั่ว ๆ ไปถึงมุกครูฝึก ร.ด. ในสนามฝึก เลยโทรไปถาม “เก่ง” (ยอดมนุษย์ของวง) ขอรวมมุกต่าง ๆ เอามาให้หมด เสร็จแล้วก็เริ่มทำเพลงกดจิ้มไปมา หมกมุ่นหน้ามันเป็นวัน ๆ
ผมมีสมาธินั่งทำเพลงอยู่หน้าจอคอมตั้งแต่บ่ายจนถึงน่าจะ 3 ทุ่ม ไม่ลุกไปไหน จดจ่อจนจำได้ว่ามืดคาตาเลย ทำเพลงจนใกล้จะเสร็จ อีกเฮือกเดียวก็จบแล้ว เพลงเจ๋งด้วย ดีใจ
วูบ….. ตี๊ดดดดดด…
ไฟดับวูบ แล้ววาบกลับขึ้นมาใหม่!
ผมใจหายวาบตามไฟ มือไม้สั่น รีบขยับเมาส์ดูจอที่ทำไว้ เฮ้ย…!
“หายเกลี้ยง…!!
ไม่ได้ Save!
เริ่มใหม่หมด!”
ผมรีบวิ่งลงไปหาพี่พิซซ่า บอกด้วยอาการลนลาน พี่พิซซ่าหัวเราะชอบใจเสียงดัง “ฮ่า ๆ ๆ ๆ”
“แล้วทำไมมึงไม่ Save”
(ก็ยังเรียนไม่ถึงขั้น Save เลย กะว่าเสร็จแล้วจะลงไปตามพี่พิซซ่าให้สอน Save)
“ทำใหม่…” (จ๊ากกก!)
ผมนั่งรถกลับบ้านแบบปลง ๆ ปล่อยมันไป เพราะสมองล้าซะแล้ว แต่ยังจำเพลงได้ในหัว แล้วก็เก็บเพลงนี้ไว้ในใจเป็นปี ๆ
จนวันหนึ่ง เมื่ออัลบั้ม Summer มีเวลาว่าง ก็เลยได้ไอเดียขุดเอาเพลงนี้กลับมาทำใหม่จนได้ พร้อมดึง “เก่ง” มาร้องจริงซะเลย นั่นก็คือเพลง “ร.ด. Dance”
พี่พิซซ่าคอยให้คำแนะนำ คอยบอกคอยสอน เปิดบ้านให้มานั่งทำเพลงลองผิดลองถูก อยู่เป็นปี ๆ ไม่มีปริปากบ่น
จนผมเริ่มอัดเสียงเป็น เริ่มพัฒนาตัวเอง เริ่มทำเพลงได้ด้วยตัวเอง เริ่มมีเพื่อน ๆ มาอัดเสียงที่ห้องนอน เริ่มทำอัลบั้มใต้ดินของตัวเอง เริ่มมีค่ายตาต้าสตูดิโอ พัฒนากลายเป็นรับทำเพลงโฆษณา เริ่มเป็นโปรดิวเซอร์ทำเพลงให้วงต่าง ๆ ความรู้ทั้งหมด มาจากพี่พิซซ่าเมตตาสอนผมล้วน ๆ
วันนี้ได้กลับมางานเลี้ยงค่าย Eastern Sky ได้เจอรุ่นพี่เก่า ๆ ได้เจอพี่พิซซ่าอีกครั้ง แววตาความใจดีและความเอ็นดูเหมือนเดิมไม่ต่างจากวันวาน
ผมรู้สึกดีใจมาก ๆ อยากบอกผ่านบทความนี้ให้โลกรู้ว่า
“ชีวิตผมโชคดีมากเลยที่ได้รู้จักกับพี่พิซซ่า ผมเดินทางมาไกลมาก เพราะความรู้ที่พี่มอบให้ ทุกวันนี้ผมยังใช้คีย์บอร์ดตัวที่พี่พิซซ่าพาไปซื้ออยู่เลยครับ ขอบพระคุณจากใจจริงครับอาจารย์”
ต้า PARADOX
คีบอร์ดตัวเดิม
บันเทิง
ไลฟ์สไตล์
เรื่องสั้น
บันทึก
2
2
2
2
โฆษณา
ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
© 2026 Blockdit
เกี่ยวกับ
ช่วยเหลือ
คำถามที่พบบ่อย
นโยบายการโฆษณาและบูสต์โพสต์
นโยบายความเป็นส่วนตัว
แนวทางการใช้แบรนด์ Blockdit
Blockdit เพื่อธุรกิจ
ไทย