15 ก.ย. เวลา 15:15 • ประวัติศาสตร์

【ประวัติศาสตร์】

“ในยุคที่ทุกคนพกดาบเพื่อเอาชีวิตรอด
ชายคนหนึ่งกลับเลือกพก…สมอง”
ชื่อของเขาคือ คูโรดะ คัมเบ (黒田官兵衛)
หรือ คูโรดะ โยชิตากะ
กุนซือคนสำคัญแห่งยุคเซ็งโงะกุ
ยุคที่ญี่ปุ่นเต็มไปด้วยสงคราม การหักหลัง และการแย่งชิงอำนาจ
ลองจินตนาการว่า...
คุณกำลังอยู่ในโลกที่การตัดสินใจผิดเพียงครั้งเดียว
อาจไม่ได้หมายถึง “ตกงาน”
แต่มันหมายถึง
ตายทั้งตระกูล
ในโลกแบบนั้น คัมเบไม่ได้โดดเด่นเพราะเป็นนักดาบที่เก่งที่สุด
สิ่งที่น่ากลัวกว่าดาบของเขาคือ...
เขามองเกมออกก่อนคนอื่น
เขาอ่านภูมิประเทศ
อ่านกำลังทหาร
อ่านสถานการณ์
และที่สำคัญที่สุด...
อ่าน “คน”
เมื่อคัมเบมองเห็นว่า โอดะ โนบุนางะกำลังกลายเป็นอำนาจสำคัญ เขาเสนอให้เจ้านายของตนเลือกข้างอย่างมียุทธศาสตร์
ต่อมาเขากลายเป็นกำลังสำคัญของ
โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ
และช่วยฮิเดโยชิในสงครามหลายครั้ง
แต่บทเรียนที่น่าสนใจที่สุดในชีวิตของคัมเบ
อาจไม่ใช่เรื่องว่าเขา “ฉลาดแค่ไหน”
กลับเป็นเรื่องว่า...
“เมื่อคุณฉลาดเกินไป คนที่มีอำนาจเหนือคุณอาจเริ่มกลัวคุณ”
มีเรื่องเล่าที่มักถูกนำมาเล่าถึงความสัมพันธ์ระหว่างฮิเดโยชิกับคัมเบว่า ฮิเดโยชิตระหนักดีถึงความสามารถของกุนซือผู้นี้
เพราะคนที่สามารถวางแผนให้คนอื่นขึ้นสู่อำนาจได้
ก็ย่อมถูกตั้งคำถามว่า...
วันหนึ่งเขาจะวางแผนให้อีกคนตกจากอำนาจได้หรือไม่?
นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นในองค์กรจำนวนไม่น้อยเช่นกัน
หัวหน้าที่มั่นคงในตัวเอง
จะมองลูกน้องเก่งว่าเป็น “ทรัพยากร”
แต่หัวหน้าที่ไม่มั่นคงในตัวเอง
อาจมองลูกน้องเก่งว่าเป็น “ภัยคุกคาม”
ความสามารถจึงมีเรื่องย้อนแย้งอย่างหนึ่ง
ยิ่งคุณเก่งขึ้น คุณยิ่งต้องเข้าใจจิตวิทยาของอำนาจมากขึ้น
เพราะโลกไม่ได้ตัดสินคนจาก “ความสามารถ” เพียงอย่างเดียว
แต่ยังมี...
ความไว้ใจ
ความกลัว
ศักดิ์ศรี
ผลประโยชน์
และการเมือง
คัมเบจึงมีอีกคุณสมบัติหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้การวางกลยุทธ์
นั่นคือ
รู้ว่าเมื่อไรควรรุก
และรู้ว่าเมื่อไรควรถอย
หลังจากผ่านสงครามและเกมอำนาจมามาก เขาโกนศีรษะ ใช้ชื่อว่า โจซุย (如水) และค่อย ๆ ลดบทบาทของตนลง ขณะที่ตระกูลคูโรดะยังคงเดินหน้าต่อผ่านคนรุ่นถัดไป
นี่ทำให้นึกถึงหลักคิดทางพุทธอย่างหนึ่ง
ปัญญาไม่ได้มีไว้เพื่อเอาชนะทุกคน
แต่มีไว้เพื่อรู้ว่า...อะไรไม่จำเป็นต้องชนะ
คนหนุ่มมักคิดว่า
“ถ้าฉันเก่ง ฉันต้องแสดงให้ทุกคนเห็น”
เมื่อผ่านโลกมากขึ้น เราอาจเริ่มเข้าใจว่า
“ถ้าฉันเก่ง ฉันต้องรู้ว่าเมื่อไรควรแสดง”
และเมื่อเข้าใจโลกมากขึ้นอีก...
เราอาจพบว่า
บางครั้งชัยชนะที่ดีที่สุด
คือการไม่จำเป็นต้องพิสูจน์ว่าเราชนะ
คูโรดะ คัมเบ จึงไม่ได้ทิ้งบทเรียนไว้เพียงเรื่องสงคราม
แต่ทิ้งคำถามไว้สำหรับคนทำงานกว่า 400 ปีต่อมาว่า...
คุณกำลังใช้ความสามารถเพื่อแก้ปัญหา
หรือกำลังใช้ความสามารถเพื่อพิสูจน์ตัวเอง?
เพราะคนฉลาดอาจมองเกมออก
แต่คนที่มีปัญญาจริง
ต้องมองออกด้วยว่า...
ตัวเองควรยืนอยู่ตรงไหนในเกมนั้น
ดาบที่คมเกินไปทำให้คนหวาดกลัว
สมองที่คมก็เช่นกัน
ดังนั้นอย่าเพียงฝึกให้ตัวเอง “เก่งขึ้น”
จงฝึกให้ตัวเอง
“รู้จักคน รู้จักเวลา รู้จักถอย และรู้จักพอ”
เพราะท้ายที่สุด...
ยอดกุนซือไม่ใช่คนที่ชนะทุกศึก
แต่คือคนที่รู้ว่า ศึกไหนควรชนะ
ศึกไหนควรถอย
และศึกไหนไม่ควรเข้าไปตั้งแต่แรก
#คูโรดะคัมเบ #ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น #กลยุทธ์ชีวิต #จิตวิทยาอำนาจ #บทเรียนจากประวัติศาสตร์
PS. ถ้าคุณเป็นคนเก่งในองค์กร แต่วันหนึ่งเริ่มรู้สึกว่า “ยิ่งทำได้มาก กลับยิ่งถูกระแวง” คุณจะเลือกพิสูจน์ตัวเองต่อ หรือจะถอยออกมาเลือกสนามใหม่?
โฆษณา