ปราชญ์ว่า
เพราะใจไร้ความกังวล
หมู่เมฆจึงล่องลอยไป
หยอกล้อฝูงวิหคอย่างสุขใจ
ภูผาสูงใหญ่แล้วมิได้ทำตัวขัดขวางเจ้าเมฆน้อยใหญ่แต่กลับกันผืนป่าหญ้าต่ำต้อยกำลังพยายามขึ้นสูงไปพอเหมาะสมเพื่อจูบปุยเมฆแสนสวยด้วยต่างหาก
คนมีความสุขก็เหมือนต้นไม้บนยอดเขาสูงที่มีความสุข
ที่ได้จูบเมฆหมอกทุกวัน
สถุนเถื่อนต่ำตมที่ชอบเป็นขยะด้อยค่านั่นช่างจิตใจหยาบกระด้าง
บางครั้งและหลายครั้ง
มีคนถามว่า“ต้องการอะไร?”
มิต้องไปหาความหมายนั้นดอก
ไอ้สันขวานแบบนั้น
“ด้อยค่าก่ะเท่ากับด้อยฆ่าตนเอง”
ทุกวันๆนั่นแหละ
(ต่ำตม แปลว่า ต่ำแล้วยังจม
อยู่ในตมอีก)
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
